آسمان آبی نوستالژی میشود

آسمان آبی نوستالژی میشود

نویسنده : خورشید

دیشب تا دیر وقت داشتم از پنجره اتاق آسمان را نگاه می‌کردم. یک آسمان بی‌ستاره. آسمانی که توی روز هم آبی نیست. آلودگی و دود آسمان آبی کودکی‌مان را تبدیل کرده به آسمان خاکستری بدون پرنده. بی خود نیست بچه‌ها کارتون‌های جنگی و انیمیشن‌های خشن می‌بینند. آسمان آبی کارتون‌ها دیگر برای‌شان بی‌معنی است.

وقتی این همه بی‌عدالتی و بی‌رحمی را می‌بینم دلم به درد می‌آید. دلم می‌خواهد بنشینم و زار زار به حال دنیای اطرافم وآدم‌هایی که مثل خودم زندانی این دنیا شدند گریه کنم. به کی بگویم؟ به چه زبانی بگویم؟ دلم عدالت می‌خواهد، دلم برابری می‌خواهد.

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
k_shamshiri
k_shamshiri
٩٣/١٢/٠٢
٠
٠
مرسی! شیوا و صادقانه نوشتید. به دلم نشست.
خورشید
خورشید
٩٥/٠٣/٢٧
٠
٠
:)
Cold
Cold
٩٣/١٢/٠٢
٠
٠
زیبا نوشته بودین...ولی خوب مطلب از آسمان خاکستری و آلوده شروع شد ،و به عدالت و برابری رسید ،شاید یکمی بهم بی ربط بودن ولی از لحاظ نوشتار خیلی خوب بود...خسته نباشید :)...ممنون!
آسمانه
آسمانه
٩٣/١٢/٠٣
٠
٠
منم دقیقا همین رو می خواستم بگم .. ربط قسمت ها با هم کم بود !!
خورشید
خورشید
٩٥/٠٣/٢٧
٠
٠
اسمون خاکستری استعاره بود از دل های خاکستری و بی عدالتی دل های خاکستری بی شمار میطلبه
h_ghasemi
h_ghasemi
٩٣/١٢/٠٢
٠
٠
دل منم برابری میخواد ..... ممنون.
خورشید
خورشید
٩٥/٠٣/٢٧
٠
٠
:)
Narges_V
Narges_V
٩٣/١٢/٠٣
٠
٠
مرسي
خورشید
خورشید
٩٥/٠٤/٠٣
٠
٠
:)
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٣/١٢/٠٣
٠
٠
سلام خدانگهدارتان باشد.زیبابود
خورشید
خورشید
٩٥/٠٤/٠٣
٠
٠
:)
nina_aghighi
nina_aghighi
٩٣/١٢/٠٣
٠
٠
راستش این برابری رو خودمون به وجود میاریم...و اینکه واقعا با پاراگراف اول خیلی موافقم.....یادمه توی جغرافی خونده بودم ک الودگی هوا اینطوری هست اما از تجربم دور بود...میگفتم حتما تو تهران و شهرای بزرگ....بعد ی بار ظهر توی خیابون بودم کپ کردم از الودگی...
خورشید
خورشید
٩٥/٠٣/٢٧
٠
٠
توی شهری مثل تهران اسمون ابی دست نیافتنی شده متاسفانه
2nyadideh
2nyadideh
٩٣/١٢/٠٥
٠
٠
بله دور نیست روز که خیلی از مواهب طبیعی جز نوستالژی ها بشن... مرسی از شما....شیک نوشتی(^_^)
خورشید
خورشید
٩٥/٠٣/٢٧
٠
٠
متاسفانه کاملا با جمله اول شما موافقم . ممنون شیک خوندید :)
azadeh_tabrizi
azadeh_tabrizi
٩٣/١٢/٠٥
٠
٠
منم....
خورشید
خورشید
٩٥/٠٣/٢٧
٠
٠
پس منم :)
پربازدیدتریـــن ها
دیگر نگران دیر رسیدن نیستم

من گم شده بودم

٩٥/١٢/٠٤
سقوط به سرزمین ارواح

من بودم

٩٥/١٢/٠٤
شعری سروده خودم

کسی خبر ندارد

٩٥/١٢/٠١
نسل های بعد

خسته تر از آنیم، که فکرش بکنی

٩٥/١١/٣٠
می شود ساده بود و از ته دل خندید

اندر احوالات دغدغه های ریز دخترانه

٩٥/١٢/٠٣
یتیم شدم، همین

هر چه صدا می زنم بابا!

٩٥/١١/٣٠
دارم دیوانه می شوم

دختری در آینه

٩٥/١٢/٠٣
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
شعری سروده خودم

کودکم نیست توی آغوشم

٩٥/١٢/٠٤
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت سوم

٩٥/١٢/٠٢
چای نخوردن ها بهانه است

تو بیا تو بمان

٩٥/١٢/٠٢
از کرامات آقا بود

زیباترین سه شنبه ی سال

٩٥/١٢/٠٤
وقتی چهار ماهه بودم

عشق، مادر و معجزه

٩٥/١٢/٠٣
نسل ما

من آخر دیروزم

٩٥/١١/٣٠
برو فاش می کن، مگو چیست فاش!

راز و رمزهای رازداری

٩٥/١٢/٠١
وقتی همه ایران یک رنگ می شود

اولین روز آبی

٩٥/١٢/٠١
راهکارهای غیر مشروع

تابو های موقت

٩٥/١٢/٠٥
خاطرات باهم بودن

ساعت یازده

٩٥/١١/٣٠
اگرچه سخت، روزی تمام می شود

انتظار سخت ترین کار دنیاست

٩٥/١٢/٠٣
تبلیغات
تبلیغات