قطار شماره 123 / داستان کوتاه

قطار شماره 123 / داستان کوتاه

نویسنده : hesamedin_shafieian

قطار به آرامی شروع  به حرکت می‌کند. ایستگاه اول واگن‌های آبی با یک خط سبز به شماره123...

رد می‌شود، رد می‌شود، رد می‌شود. نرده‌های آبی. چند بچه. گربه‌ای که می‌لنگد.بچه‌ها برای مسافران زبان درازی می‌کنند. کوپه 32- پسری جوان شصتش را به آن‌ها نشان می‌دهد. کوپه 32-پیرمردی در حال حل کردن جدول روزنامه تاریخ گذشته‌ای است که همان پسر به او داده. گربه‌ای که می‌لنگید اسیر دست بچه‌ها شد و به بدترین وضع ممکن با حداقل امکانات کشته شد. در واگن 10 انتهای سالن توی دستشویی پسر بچه‌ای گیر کرده است. کوپه32

- مادر در حال پوست کردن نارنگی و دادن سیب به پسر بزرگش و پدرش است. با راهنمایی فروشنده کیک و کلوچه و ساندیس

کوپه 28 پسر بچه از داخل دستشویی نجات پیدا می‌کند. پسر عصبانی. راننده قطار عصبانی. قطار . قطار. قطار می‌ایستد...

بعضی‌ها سرشان را از پنجره بیرون آوردند و خیلی‌ها با همهمه خود همان کار را کمی بی‌حوصله‌تر انجام می‌دهند.

پیرمرد کوپه 32 انگار نه انگار که ممکن اتفاقی افتاده باشد در حال حل کردن جدول و خوردن نارنگیست . چادر مشکی قرمز .موهای مشکی سفید. کنسرو له شده ماهی.چشمان وحشت زده و دمی که کنده شده و گوشه ریلی افتاده است.

قطار ایستاده، پیر زن روی ریل افتاده. پسر بچه در دستشویی گیر افتاده بود. عصبانی بود، صدایش به جایی نمی‌رسید. فقط گوش می‌داد به حرف فروشنده. فروشنده صدایش را نمی‌شنید. پیر زنی عکسش در گوشه‌ای از خانه به دیوار زده شده است.

کدام خانه - همان خانه‌ای که روبه روی نرده‌های آبی جنب بقالی کوچکی سالیان سالست که هست و قطارهایی که از آنجا رد می‌شدند و رد می‌شوند و رد خواهند شد. بقالی کوچک زاده. راننده قطار با افسر انتظامی گشت داخلی موضوع را گزارش می‌دهند.

عده‌ای جمع شده‌اند، پیر زن را شناسایی می‌کنند. حسن پیراهنش را می‌تکاند مو گربه به داخل چاه دستشویی می‌رود.

 غذا آبگوشت دارند.قطار حرکت می‌کند، در کوپه 32ب سته است. آمبولانس از قطار و قطار از آمبولانس دور می‌شوند .ساعت 3 حسن در پشت آشپزخانه را باز می‌کند و روی صندلی پشت میز آهنی می‌نشیند، بقالی کوچک زاده باز است. قطار به ایستگاه می‌رسد و بعد از کمی توقف دوباره حرکت می‌کند. فروشنده کوپه 28 کتابی بدست دارد و صفحه هفتاد و پنج آن را می‌خواند. «من احمقم!» من به معنی لغاتی که ادا می‌کردم، متوجه نبودم فقط از ارتعاش صدای خودم در هوا تفریح می‌کردم. شاید برای رفع تنهایی با سایه خودم حرف می‌زدم. هفتاد و شش صفحه را چند سفر است که از نو می‌خواند و خیلی سفرها باید تا بخواند و تمامش کند.

یک روستا با فاصله از ایستگاه از همان شهر توابع نام همان تابلو. پسر و دختر جوانی و عده‌ای که آنها را دوره کرده و با کف زدن و تنبکو فلوت خوشحالی می‌کنند. عده‌ای از همان شهر و عده‌ای از همان روستا دور هم جمع شده‌اند. پسر جوانی کنار تابلو ایستاده است و به کارت سفیدی نگاه می‌کند که با خطوط سیاه اسم دو نفر را روی خودش یدک می‌کشد. فکر زندگی رفتن و مردن و قطاری که به سرعت از تمام زندگی‌ای که در جریان است رد می‌شود. قطار می‌رود و می‌رود و می‌رود؟ تا به آخرین ایستگاهش برسد. ایستگاه آخر واگن‌های آبی با یک خط سبز به شماره 123و قطاری که بزودی به سرجای اولش باز خواهد گشت.

 قطار شماره 123-نویسنده-حسام الدین شفیعیان

1388

 

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٣/١٠/٠١
٠
٠
سلام:ازانتخاب خوبتان ممنونم.پراز شادمانی و سعادت باشید.متشکرم
r_roshnavand
r_roshnavand
٩٣/١٠/٠١
٠
٠
سلام ... منتظر مي مانم كه دوست عزيزم نظر خود را ثبت نمايند
k_shamshiri
k_shamshiri
٩٣/١٠/٠٢
٠
٠
ممنون از لطفت برادر. آخه جناب نویسنده میهمان جدید سایت هستند ضمن اینکه تا الان حدود48 ساعت گذشته و تشریف نیاوردند پاسخ کامنت هارو بدن، که تا حدودی متوجه بشم چقدر مشتاق هستند. احساسم این بود شاید جالب نباشه پرحرفی کنم. مجددا ممنونم از لطف شما.
k_shamshiri
k_shamshiri
٩٣/١٠/٠١
٠
٠
قلم توانایی دارید. موفق باشید.
r_roshnavand
r_roshnavand
٩٣/١٠/٠١
٠
٠
سلام ... كلي انتظار كشيدم . همين؟؟؟؟؟؟
دلنیا
دلنیا
٩٣/١٠/٠١
٠
٠
چه زیبااااااااااااااا ممنوننننننننننننن
s_m
s_m
٩٣/١٠/٠١
٠
٠
قشنگ بود . خسته نباشید
Esprichoo
Esprichoo
٩٣/١٠/٠٢
٠
٠
من كه نفهميدم چي شد :|
آسمانه
آسمانه
٩٣/١٠/٠٣
٠
٠
راستش شاید به خاطر خستگیه که زیاد نفهمیدم چی شد!:) ممنون
2nyadideh
2nyadideh
٩٣/١٠/٠٣
٠
٠
من برم صب بیام دوباره بخونم ببینم چی میشه :))
raha_sl
raha_sl
٩٣/١٠/٠٣
٠
٠
شاید پراکندگی زیاد تصاویرش بخاطر انتقال اون حس تلخش بود... در کل من مفهومشو دوس داشتم..."فکر زندگی رفتن و مردن و قطاری که به سرعت از تمام زندگی ای که در جریان است رد می شود.."...واقعا زیبا..ممنونم
j-hoseinpoor
j-hoseinpoor
٩٣/١٠/٠٣
٠
٠
فقط با کلمات بازی کردید داستان کاملا نامفهوم بود.عین یک فیلمبردار اماتور که دوربین رو روشن کرده و همینطور الکی در میان افراد راه میرودوسوژه خاصی مد نظر نیست.سپاسگزارم.مستدام باشید.
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

سکوت پاییزی

٩٥/٠٩/١٤
شعری سروده خودم

چشم هایم باز شد٬ دیدم کنارم نیستی

٩٥/٠٩/١٨
گیج شده ام

حال این روز

٩٥/٠٩/١٤
به دنبال آیه های عذاب

سید حسن آقامیری کیست؟

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

دل بهونه گیر

٩٥/٠٩/١٥
عمق فاجعه

آرایشگاه

٩٥/٠٩/١٥
معرفی فیم دریا سالار

لطف خدا بود

٩٥/٠٩/١٤
داستان کوتاه

به همین سادگی / قسمت دوم

٩٥/٠٩/١٤
نامه ی کشف شده ی قدیمی ترین دانشجوی دانشگاه بیرجند

مجمع الأدبا

٩٥/٠٩/١٥
اندر حکایت آموزش مسائل جنسی به کودکان

بچه از کجا میاد؟

٩٥/٠٩/١٦
شعری سروده خودم

چشم هایت شبیه پاییزند...

٩٥/٠٩/١٨
چرا همیشه همه چیز را آماده می خواهیم؟

دوستت دارم های ناگفته

٩٥/٠٩/١٥
باید بشوی همان آدم سابق

آفرینش برای خوب بودن

٩٥/٠٩/١٤
دیکتاتوری دوست داشتنی

از دلخوشی تا دلبستگی

٩٥/٠٩/١٨
ترانه ای سروده خودم

تو خیالی...

٩٥/٠٩/١٦
شعری سروده خودم

ناز نگاه

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

وقتی ستاره توی آسمونه

٩٥/٠٩/١٥
چند کلمه با عادل فردوسی پور که دیگر عادل نیست

ناعادل!

٩٥/٠٩/١٦
به دنبال یک مامن

اعتراف

٩٥/٠٩/١٨
نقدی بر تیتراژ پایانی آخر قسمت از این سریال

هشت و نیم دقیقه

٩٥/٠٩/١٨