رستم یا مرد عنکبوتی؛ مسئله این است...
نقدی بر فراموش شدن اسطوره های وطنی

رستم یا مرد عنکبوتی؛ مسئله این است...

نویسنده : میثم

یادش بخیر زمانهای قدیم. جعبه جادو (تلویزیون) از فیلمهای بروسلی پر بود. هر زمان که فیلم به پایان می‌رسید جو و حال و هوای فیلم ما را می‌گرفت و در خانه معرکه‌ای دیدنی راه می انداختیم. البته فرقش این بود که بروسلی پیروز از میدان خارج میشد و ما با همان ضربه اول مادر در برابر چشم و ریشخند دیگران از گردونه گود معرکه خارج میشدیم. حتی یادم هست یکبار به خاطر پریدن از اپن(open) آشپزخانه، دستم آسیب دید و به جای خودم دشنام نثار ارواح جنگجویان و سامورایی های خاور دور نمودم. خلاصه کلام که یادش بخیر آن خاطرات خوش و ناخوش کودکی.

بزرگتر که شدیم بروسلی جایش را داد به جکی چان و جت لی و آرنولد. به جهت جبر بازنایستادن زمان، باز هم بزرگتر شدیم و دیدیم که ای دل غافل جعبه جادوی ملی پر شده از جک و جانورهای پر شر و شور غربی. بتمن و مرد عنکبوتی و گاندولف (رجوع شود به ارباب حلقه ها) و هری پاتر و...

بزرگتر شدنمان همراه شد با دلسوزتر شدنمان برای آن جعبه جادوی ملی و ایضاً جامعه‌مان. سر به هر طرف که چرخاندیم مرد عنکبوتی و هری پاتر را دیدیم با آن چهره های مثلاً مظلومانه‌شان. روی مسواک، روی مداد، روی جلد دفتر، روی پتوی بچه، روی حوله حمام برای کوچولوی خانه، روی کوله مدرسه قند عسل بابا و مامان، که اولین سال ورودش به دنیای پر تلاطم علم و ادب بود. روی لیوان یکبار مصرفی که بعضاً چند بار مصرف می شوند و روی هزار چیز بی مصرف دیگری، عکس این ابرمردهای الکی قشنگ حک شده بود آن هم به صورت سه بعدی تا دلبندمان بتواند روی ماه آنها را لمس و حس کند.

دلم سوخت به حال رستم که جایش را به آرنولد و مرد عنکبوتی‌ داده بود.

دلم سوخت به حال شیرین و فرهاد و وامق و عذرا که جایشان را به رمئو و ژولیت داده بودند.

دلم با به سلامت گذشتن سیاوش از آتش شاد شد و با تراژدی پسرکشی رستم بغض کردم و هفت خوانی که بعید می دانم کسی جز خود رستم طاقت گذر از آنها را داشته باشد حتی همان مرد عنکبوتی با آن تارهای چسبناک و حال به هم زننده اش.

آنقدر زیبا سروده بود که با مردن رخش انگار بخشی از تاریخ مکتوب سرزمین من همراه رستم سر آن چاله پر نیزه به گریستن نشسته است.

آنقدر زیبا سروده بود که با مردن افراسیاب با آن حیله های در آستینش شاد شدم.

عاشقانه‌هایش را عاشقانه خواندم و حماسی سرایی هایش را حماسه مرز و بومم دیدم.

دلم سوخت به حال فردوسی با آن رنج بردنش در این سال سی که مثلاً قرار بود عجم زنده شود بدین پارسی!. واقعاً این پارسی چقدر ارج نهاد بدین رنج سال سی!. اینجاست که می گویند مرغ همسایه غاز است...

 

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
f.haghighat
f.haghighat
٩١/٠٧/٢٦
٠
٠
بسیار زیبا بود...
میثم
میثم
٩١/٠٨/٠١
٠
٠
نظر لطفتان است
پربازدیدتریـــن ها
آقا کجایی؟

سربازانت منتظرند

٩٥/١٠/٢٣
مزاج خود را اماده کنید!

این یک نوشته تند است

٩٥/١٠/٢٦
شعری سروده خودم

تو خودت سجده شکری

٩٥/١٠/٢٢
شاید هل ام داده باشند

افتاده به آب هیچ نفهمد که چه گویی!

٩٥/١٠/٢٢
چرا آدم ها را از روی ظاهر قضاوت می کنیم؟

چادر سیاه

٩٥/١٠/٢٢
خیالبافی های عاشقانه

آغوش بی مثالت در ذهن من نشسته

٩٥/١٠/٢٧
ای کاش هر روز، روز آخر بود

روز آخر

٩٥/١٠/٢٦
لبخندت برای من قدیمی نمی شود

من و خاطره یک نیمکت رنگ و رو رفته

٩٥/١٠/٢٣
شما هم نظر بدهید!

پیشنهاد امتیاز دهی به نوشته های سایت جیم

٩٥/١٠/٢٢
دلم اتفاقات خوب می خواهد

تولدم مبارک!

٩٥/١٠/٢٣
سوغاتی برای دل خسته ما

مادربزرگ

٩٥/١٠/٢٣
دین داری سخت شده است

شهر زیبا

٩٥/١٠/٢٨
با همان لبخند همیشگی

عقب‌ تر بایست!

٩٥/١٠/٢٦
داستان کوتاه

رز آبی

٩٥/١٠/٢٦
شعری سروده خودم

او می آید

٩٥/١٠/٢٧
از زجر بیشتر نجاتش داده بود

دست های مهربان؟!

٩٥/١٠/٢٥
آدم خوش قولی هستم

گل فروش

٩٥/١٠/٢٢
دست خالی و مشکلات مالی

فقر فرهنگی در سینمای آبغوره گیر

٩٥/١٠/٢٧
شعری سروده خودم

مثل تفنگ عاشقم که دست خودم نبود

٩٥/١٠/٢٨
تا رسیدن پول بروز ندهید!

دندان های نا اهل

٩٥/١٠/٢٥
تبلیغات
تبلیغات