رستم یا مرد عنکبوتی؛ مسئله این است...
نقدی بر فراموش شدن اسطوره های وطنی

رستم یا مرد عنکبوتی؛ مسئله این است...

نویسنده : میثم

یادش بخیر زمانهای قدیم. جعبه جادو (تلویزیون) از فیلمهای بروسلی پر بود. هر زمان که فیلم به پایان می‌رسید جو و حال و هوای فیلم ما را می‌گرفت و در خانه معرکه‌ای دیدنی راه می انداختیم. البته فرقش این بود که بروسلی پیروز از میدان خارج میشد و ما با همان ضربه اول مادر در برابر چشم و ریشخند دیگران از گردونه گود معرکه خارج میشدیم. حتی یادم هست یکبار به خاطر پریدن از اپن(open) آشپزخانه، دستم آسیب دید و به جای خودم دشنام نثار ارواح جنگجویان و سامورایی های خاور دور نمودم. خلاصه کلام که یادش بخیر آن خاطرات خوش و ناخوش کودکی.

بزرگتر که شدیم بروسلی جایش را داد به جکی چان و جت لی و آرنولد. به جهت جبر بازنایستادن زمان، باز هم بزرگتر شدیم و دیدیم که ای دل غافل جعبه جادوی ملی پر شده از جک و جانورهای پر شر و شور غربی. بتمن و مرد عنکبوتی و گاندولف (رجوع شود به ارباب حلقه ها) و هری پاتر و...

بزرگتر شدنمان همراه شد با دلسوزتر شدنمان برای آن جعبه جادوی ملی و ایضاً جامعه‌مان. سر به هر طرف که چرخاندیم مرد عنکبوتی و هری پاتر را دیدیم با آن چهره های مثلاً مظلومانه‌شان. روی مسواک، روی مداد، روی جلد دفتر، روی پتوی بچه، روی حوله حمام برای کوچولوی خانه، روی کوله مدرسه قند عسل بابا و مامان، که اولین سال ورودش به دنیای پر تلاطم علم و ادب بود. روی لیوان یکبار مصرفی که بعضاً چند بار مصرف می شوند و روی هزار چیز بی مصرف دیگری، عکس این ابرمردهای الکی قشنگ حک شده بود آن هم به صورت سه بعدی تا دلبندمان بتواند روی ماه آنها را لمس و حس کند.

دلم سوخت به حال رستم که جایش را به آرنولد و مرد عنکبوتی‌ داده بود.

دلم سوخت به حال شیرین و فرهاد و وامق و عذرا که جایشان را به رمئو و ژولیت داده بودند.

دلم با به سلامت گذشتن سیاوش از آتش شاد شد و با تراژدی پسرکشی رستم بغض کردم و هفت خوانی که بعید می دانم کسی جز خود رستم طاقت گذر از آنها را داشته باشد حتی همان مرد عنکبوتی با آن تارهای چسبناک و حال به هم زننده اش.

آنقدر زیبا سروده بود که با مردن رخش انگار بخشی از تاریخ مکتوب سرزمین من همراه رستم سر آن چاله پر نیزه به گریستن نشسته است.

آنقدر زیبا سروده بود که با مردن افراسیاب با آن حیله های در آستینش شاد شدم.

عاشقانه‌هایش را عاشقانه خواندم و حماسی سرایی هایش را حماسه مرز و بومم دیدم.

دلم سوخت به حال فردوسی با آن رنج بردنش در این سال سی که مثلاً قرار بود عجم زنده شود بدین پارسی!. واقعاً این پارسی چقدر ارج نهاد بدین رنج سال سی!. اینجاست که می گویند مرغ همسایه غاز است...

 

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
f.haghighat
f.haghighat
٩١/٠٧/٢٦
٠
٠
بسیار زیبا بود...
میثم
میثم
٩١/٠٨/٠١
٠
٠
نظر لطفتان است
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

کی گفته جنگِ بر سرِ رای افتخار است؟

٩٦/٠٢/٣٠
دلت نیامده مرا صدا کنی

شاه مقصود دلم

٩٦/٠٢/٣١
حواس مان به کائنات هم باشد

خانم های مجلس بخوانند

٩٦/٠٢/٣١
مسابقات ورزشی همبستگی کشورهای اسلامی در باکو

خواهرم؛ حجابت رو رعایت نکن

٩٦/٠٣/٠٢
شعری سروده خودم

چشمان سیاه تو

٩٦/٠٣/٠٣
پسری با موهای قرمز

Home - خانه

٩٦/٠٣/٠٢
بخوانید درد و رنج

می نویسم امتحان...

٩٦/٠٣/٠٢
زنانی که نمی دانند زن هستند

زنان علیه ورزشگاه!

٩٦/٠٣/٠٣
ابلیس گونه مردود جهان شدم

در آن شب نخست

٩٦/٠٢/٣١
یاد روزهای قبل از عاشق شدن

پسر آن دیگری

٩٦/٠٣/٠١
«دوستت دارم»های زندگی

بعضی از آدم ها...

٩٦/٠٣/٠١
شعری سروده خودم

مشتری بی مدار

٩٦/٠٢/٣٠
استاد بافندگی زندگی!

دختر کنار دستی من

٩٦/٠٣/٠٤
او برایم همه بود

این من خودخواه

٩٦/٠٣/٠٢
برای شاد بودن، منتظر هیچ مردی نباش

نامه ای به دخترم

٩٦/٠٣/٠٤
جایی برای آدم های تازه

نترس و بگذار بروند

٩٦/٠٣/٠١
رسالت انسان

پرندگی

٩٦/٠٣/٠٤
مسئله این است

پول دار یا بی پول!

٩٦/٠٢/٣٠
باران در ظهر آفتابی

بمان کنارم

٩٦/٠٣/٠٣
شعری سروده خودم

عاصی شده ام

٩٦/٠٣/٠٣
تبلیغات
تبلیغات