روزهای مشترک... / خاطرات دانشگاه

روزهای مشترک... / خاطرات دانشگاه

نویسنده : m_ehyaei

این بار چقدر سخت بود دور هم جمع کردن بچه‌ها. کلی رایزنی فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی می‌خواست. یادم آمد زمانی نه چندان دور قریب 2 یا 3 سال پیش برای کارهای کوچک خودمانی، تولدهای دوستان‌مان، روزهای خوشی و ناخوشی‌مان و شیطنت‌های گاه به گاه مخصوص دانشجویی کافی بود دو، سه نفری که بیشتر هماهنگ بودیم، فقط یک سر تا دم در کلاس بقیه اعضای گروه برویم و تازه عملیات شروع می‌شد .از پشت شیشه طوری که به ظاهر استاد نبیند البته با کلی شانس، شکلک‌های جور واجور در بیاوریم و اشاره‌های عجیب و غریب و پانتومیم بازی کنیم و آن موقع بود که خنده‌های زیرزیرکی، درست کردن‌های اجباری مقنعه و مو و چشم و ابروهای بچه‌های داخل کلاس ما را که این طرف شیشه دست و پای‌مان بازتر بود حسابی می‌خنداند... آخ که چه قندی در دلمان آب می‌شد...

همین‌ها کافی بود برای وسوسه بیرون پریدن از کلاس و تازه آن موقع بود که هنوز دو، سه قدمی از کلاس دور نشده بودیم، حس دلسوزی دخترانه‌مان گل می‌کرد که ما فلان استاد را می‌شناسیم و فلان جزوه را می‌دهیم و اصلا خودمان این جلسه را توضیح می‌دهیم و حتی تا یک جاهایی کل مطالب مرتبط و غیرمرتبط را سرهم می‌کردیم و تحویلِ هم می‌دادیم و بالاخره حساب و کتاب سر انگشتی غیبت‌ها که ان شاءالله بیشتر از 3 نباشد تا همه از ته قلب راضی باشیم وخوشحال و پایه کارهای خودمانی ...

البته این شکایت یا ناراحتی نیست، این فقط شرح روزهای مشترک خیلی از ماست. شرایط همیشه تغییر می‌کند این فقط قصه روزهایی ست که برق چشمان‌مان پشت شیشه‌های مستطیلی کلاس‌های دانشگاه چه کارها که نمی‌کرد زمان و مکان خود به خود هماهنگ می‌شد، همیشه نفرات‌مان سر ریز می‌شد و هیچ وقت کسری نداشتیم.

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
دلنیا
دلنیا
٩٣/٠٩/١٠
٠
٠
واقعاااااااااااااااا یادشششششششششششششش بخیررررررررررررررررررررررر
f_behzadfar
f_behzadfar
٩٣/٠٩/١٠
٠
٠
:)خخخخخخخ ما فعلا اینا رو توی دبیرستان تجربه کردیم:)
هاچ
هاچ
٩٣/٠٩/١٠
٠
٠
آره ولی ما حس دلسوزی و اینا رو نداریم :دی شایدم داشته باشیم :-؟ الان که فکر می کنم می بینم ما دیگه قراری نمیذاریم :(
s_ehsan
s_ehsan
٩٣/٠٩/١٠
٠
٠
تو دانشگاه که نه ٬فرصتش پیش نیومده .ولی دبیرستان٬خیلی شیطنت میکردیم.یادش بخیر........:)
شاهدخت
شاهدخت
٩٣/٠٩/١٠
٠
٠
فکر کنم جمع شدن کلاس ما در سالهای بعداز فارغ التحصیلی یه چیزی در حد رویا باشه !!! اخه از چهارگوشه ایرانیم :)
mohadese.v
mohadese.v
٩٣/٠٩/١٠
٠
٠
ان شا الله ما جای شما رو پر کنیم....ولی خیلی شیطون بودین هااا
kamran_shamshiri
kamran_shamshiri
٩٣/٠٩/١٠
٠
٠
من هم دلتنگ شدم... و البته که لذت بردم از این خاطره بازی شما.
فاطمه خانووم
فاطمه خانووم
٩٣/٠٩/١١
٠
٠
ههههعععییییییی
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٣/٠٩/١١
٠
٠
سلام: دلتون شاد و جانتون سلامت باد. متشکرم
2nyadideh
2nyadideh
٩٣/٠٩/١٢
٠
٠
من یادمه اینجا کامنت گذاشتم ها؟!!
علیرضا
علیرضا
٩٣/٠٩/١٣
٠
٠
بچه های دانشگاه ما خسته اند همین الانش! چه برسه به بعدا :دیییی
ردپای قلم
ردپای قلم
٩٣/١٢/٢٤
٠
٠
سلام...دانشگاه یادش بخیر...
پربازدیدتریـــن ها
یک پارچ آب سرد!

شرط ثبت نام

٩٥/٠٩/٠٩
شعری سروده خودم

ترافیک خیال

٩٥/٠٩/٠٧
میانه رو و دانا

امر به معروف و نهی از منکر وظیفه کیست؟

٩٥/٠٩/١٠
پاییز را مرگ می دانم

پاییز لعنتی

٩٥/٠٩/٠٦
گپ و گفتی کوتاه با دانشجویانی که در کنار تحصیل کار هم می کنند

کار کن، دانش بجو!

٩٥/٠٩/٠٧
قرار نیست بیایی!

بامداد پنجم آذر هزار و سیصد و نود و قلب

٩٥/٠٩/٠٦
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
برای پدر مهربانم

خورشید ِ گل فروش

٩٥/٠٩/٠٩
اراده

می خواستم خلبان شوم

٩٥/٠٩/٠٦
یکی این را به زندگی حالی کند

برزخ

٩٥/٠٩/٠٧
چه کاریست؟

فهم

٩٥/٠٩/٠٨
وقتی در 24 ساعت یک ملت عزادار می شود...

تراژیک ترین دو روز

٩٥/٠٩/٠٨
اگر ریزعلی می بود، شاید داستان طور دیگری رقم می خورد

جای دهقان فداکار خالی بود

٩٥/٠٩/١٠
لعنت به هرچه یاد تو را زنده می‌کند

تقویم های بی عدد / شعر

٩٥/٠٩/١٠
وقتی آقا جان، خانوم جان، بابا و مامان با هم پرکشیدند

بلیط رفت و بی برگشت!

٩٥/٠٩/٠٩
هنوز درد می کند

چوب استاد

٩٥/٠٩/٠٦
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
بارانی که نمی بارد

این هوا خفه مان می کند

٩٥/٠٩/٠٧
قسمت اول: فراخوان

جایزه ادبی در قرون پیشین

٩٥/٠٩/٠٨