شادم که یک زنم / شعر

شادم که یک زنم / شعر

نویسنده : m_choobdari

پروانه می‌شوم در پیله تنم

دور خودم هنوز من نور می‌تنم

گرچه به ریشه‌ام زخم تبر نشست

نشکسته‌ام ببین از جنس آهنم

از گوشه قفس پرواز می‌کنم

کافی ست بیش از این در حبس ماندنم

آرام و پر غرور مانند جویبار

جاری ست عاشقی در رگ رگِ تنم

می‌رقصم و زمین در زیر پای من

مدهوش می‌شود از عطرِ دامنم

لبریزم از امید از روشنی پرم

فریاد می‌زنم شادم که یک زنم

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
PDrAM
PDrAM
٩٣/٠٩/٠٩
٠
٠
سلام و درود...زیبا بود!! تشکر :)
m.choobdari
m.choobdari
٩٣/٠٩/٠٩
٠
٠
سلام ممنون از توجهتون.
دلنیا
دلنیا
٩٣/٠٩/٠٩
٠
٠
شعرتون زیبایی خاص خودشوداشت ولی بااون قسمت فریادمیزنم شادممممممممممممممممممممم که یک زنممممممممممممممممم خیلییییی موافقممممممممممممم
m.choobdari
m.choobdari
٩٣/٠٩/٠٩
٠
٠
سللم خودم هم اون قسمتشو دوس دارم ممنون
ahmad.sedaghat
ahmad.sedaghat
٩٣/٠٩/٠٩
٠
٠
درود بر شما و همه بانوان سرزمینم
m.choobdari
m.choobdari
٩٣/٠٩/٠٩
٠
٠
و همچنین درود بر شما 😊 :)
ali_sh
ali_sh
٩٣/٠٩/٠٩
٠
٠
چ شعر زیبایی بود:)
f_behzadfar
f_behzadfar
٩٣/٠٩/٠٩
٠
٠
:)موفق باشین:)
r_yazdani
r_yazdani
٩٣/٠٩/٠٩
٠
٠
جاری ست عاشقی در رگ رگ تنم........ فریاااااااااااد میزنم شادم که یک زنم :)
(BOSHRA (janbarkaf
(BOSHRA (janbarkaf
٩٣/٠٩/٠٩
٠
٠
شعرتون فوق العاده بود*؛) حسن ختام عالییییییی.... الموفق!
sayeh
sayeh
٩٣/٠٩/٠٩
٠
٠
خخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخ
هاچ
هاچ
٩٣/٠٩/٠٩
٠
٠
خوب بخندیا
kamran_shamshiri
kamran_shamshiri
٩٣/٠٩/٠٩
٠
٠
پاینده باشید و همیشه شاد. بهترین کامنت رو جناب صداقت گذاشتند: درود بر شما و همه بانوان سرزمینم.... . هزاران درود.
Farzane_vatani
Farzane_vatani
٩٣/٠٩/١٠
٠
٠
زیبا بود:)
Mehrenaz
Mehrenaz
٩٣/٠٩/١٠
٠
٠
فوق العاااااده بود،ممنون.موفق باشید
محمد ابراهیمی
محمد ابراهیمی
٩٣/٠٩/١٠
٠
٠
قشنگ بود
2nyadideh
2nyadideh
٩٣/٠٩/١١
٠
٠
خیلـــــــــــــــــــــی هم عالـــــــــــــــی (^_^)
لیلی رضایی
لیلی رضایی
٩٥/٠١/١٣
٠
٠
زیباست
پربازدیدتریـــن ها
یک پارچ آب سرد!

شرط ثبت نام

٩٥/٠٩/٠٩
شعری سروده خودم

ترافیک خیال

٩٥/٠٩/٠٧
میانه رو و دانا

امر به معروف و نهی از منکر وظیفه کیست؟

٩٥/٠٩/١٠
پاییز را مرگ می دانم

پاییز لعنتی

٩٥/٠٩/٠٦
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
گپ و گفتی کوتاه با دانشجویانی که در کنار تحصیل کار هم می کنند

کار کن، دانش بجو!

٩٥/٠٩/٠٧
قرار نیست بیایی!

بامداد پنجم آذر هزار و سیصد و نود و قلب

٩٥/٠٩/٠٦
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
برای پدر مهربانم

خورشید ِ گل فروش

٩٥/٠٩/٠٩
اراده

می خواستم خلبان شوم

٩٥/٠٩/٠٦
اگر ریزعلی می بود، شاید داستان طور دیگری رقم می خورد

جای دهقان فداکار خالی بود

٩٥/٠٩/١٠
چه کاریست؟

فهم

٩٥/٠٩/٠٨
یکی این را به زندگی حالی کند

برزخ

٩٥/٠٩/٠٧
وقتی در 24 ساعت یک ملت عزادار می شود...

تراژیک ترین دو روز

٩٥/٠٩/٠٨
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
لعنت به هرچه یاد تو را زنده می‌کند

تقویم های بی عدد / شعر

٩٥/٠٩/١٠
وقتی آقا جان، خانوم جان، بابا و مامان با هم پرکشیدند

بلیط رفت و بی برگشت!

٩٥/٠٩/٠٩
هنوز درد می کند

چوب استاد

٩٥/٠٩/٠٦
بارانی که نمی بارد

این هوا خفه مان می کند

٩٥/٠٩/٠٧
شعری سروده خودم

شاید دلیل خلقتت آغوش باشد!

٩٥/٠٩/١٣