نامه‌ای از دل تنگی ما، از دهان گشاده ما

نامه‌ای از دل تنگی ما، از دهان گشاده ما

نویسنده : وبگردی

همیشه از بایدها متنفر بوده‌ام

اما فکر می‌کنم امروز:

باید چیزی بنویسم...

باید حرفی بزنم....

باید بگویم که:

زنده رود، هیچ وقت زنده رود نبود؛ از اولش هم زنده بود، بود.

انگار که روح ما از همیشه، ارث خوار بوده است، ما حتی زنده رود را هم به ارث برده‌ایم. ما یاد نگرفته‌ایم که «تنها صاحب چیزی هستیم که برایش سخت تلاش کرده‌ایم»، نه آن‌چه که به لطفی، یا به مرگی تصاحبش کرده‌ایم.

ما سال‌هاست که زنده رود را به ارث برده‌ایم ..... و حالا که این مال کوچک و کوچک‌تر شده است به جان هم افتاده‌ایم و آخرش مانده‌ایم سر یک دو راهی: زنده رود کجا باید بمیرد تا به ما ارث برسد؟

یادمان رفته که زنده رود اگر از چهار محال سرچشمه نگیرد، اگر از اصفهان نگذرد، اگر به گاو خونی نریزد که دیگر اسمش زاینده رود نیست. زنده رود نیست...

چه می‌گوییم ما؟ به جان هم افتاده‌ایم؟

مگر نه این‌که کارخانه‌ها و صنایع مستقر در اصفهان، خیلی از زنده رود را سر کشیده‌اند و گاهی هم تف کرده‌اند، و مگر نه این‌که همین کارخانه‌ها، مامنی شدند برای معاش اصفهانی‌ها، برای چهارمحال و بختیاری‌ها، برای شمالی‌ها و برای جنوبی‌ها،  اصلا برای خیلی‌ها، حالا ما اصفهانی‌ها فریاد می‌کشیم که بردند که بستند، حالا چهارمحال و بختیاری‌ها می‌گویند مالمان است، نمی‌دهیم، حالا آن شمالی‌ها و آن جنوبی‌ها و خیلی‌های دیگرنشسته‌اند به اخبارمان نگاه می‌کنند و فقط گاهی سری از تاسف تکان می‌دهند.

ما حواسمان نیست که خودمان خورده‌ایم، خودمان برده‌ایم، خودمانیم که پس نداده‌ایم، خودمانیم که از بس این دردهای اقتصادی کلان است، از بس که حقوق‌های‌مان عقب افتاده و قسط‌های‌مان جلو؛ حواسمان نیست که آب نیست، هوا نیست...

حواسمان نیست که دین‌مان و قسط‌مان را به آب، به هوا و به شهرمان نداده‌ایم، فقط نشسته‌ایم ببینیم زور داروغه شهر ما بیشتر است یا شهر آن‌ها؟!

... باور کنید که دممان گرم نیست، باور کنید که ما ملت همیشه در صحنه‌ای هستیم که توی خیابان، زنجیر می‌زنیم، زنجیره می‌بندیم، بعد برمی‌گردیم خانه، شیر آب را باز می‌گذاریم تا آب سرد شود و گلوی‌مان کمی خنک... شهر ما و شهر شما هم ندارد...

کاش  به جای شیرهای خیابان، شیرهای خانه‌های‌مان بودیم، کاش واقعا اصفهانی‌های خسیس بودیم، کاش واقعا بختیاری‌های متعصب بودیم، کاش واقعا ما و همسایه‌های بالا دست و پایین دست همدست بودیم....

========

منبع:

http://www.zindagih.blogfa.com/post/257

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
2nyadideh
2nyadideh
٩٣/٠٨/٢٩
٠
٠
:( هیــــــــــــع....
j_hoseinpoor
j_hoseinpoor
٩٣/٠٨/٢٩
٠
٠
ایول.ایول.جانا سخن از زبان ما می گویی.زنده باشی.
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٣/٠٨/٢٩
٠
٠
سلام:امروزهمۀ جیمی ها دلتنگ هستندو دلشان گرفته است.خبری شده که ما بی خبریم؟شادمانی تان آرزویمان.
موژان
موژان
٩٣/٠٨/٢٩
٢
٠
البته از اینکه وب لاگم خوانده می شود و بازنشر می شود خوشحالم. فقط باید پانوشت اضافه کنم که این روزها، رود ما، آب دارد. این یادداشت، یادداشت روزهای خشکی و دلتنگی بود
mhv
mhv
٩٣/٠٨/٣٠
٠
٠
همه مردم ایران از پر آب بودن این رود خوشحالند:)
kamran_shamshiri
kamran_shamshiri
٩٣/٠٨/٢٩
٠
٠
لذت بردم.... 4 سال ساکن و مهمان و دانشجوی شهر شما بودم... البته در روزهای پرآبی و سرشار از امیدِ زنده رود... می فهمم چه میکشید، می فهمم.
دلنیا
دلنیا
٩٣/٠٨/٣٠
٠
٠
یکی ازآرزوهام اینه که چندصباحی ازعمرموتواصفهان زندگی کنم واسم دعاکنیداین اتفاق بیافتهههههههههههههه
هاچ
هاچ
٩٣/٠٨/٣٠
١
٠
من کلا برات دعا می کنم! :دی
شاهدخت
شاهدخت
٩٣/٠٨/٣٠
٠
٠
:(( هعیییییییییییییییی
S.Asadzadeh
S.Asadzadeh
٩٣/٠٨/٣٠
٠
٠
من موقعی که اصفهان بودم با بیشتر آدمای اونجا که صحبت مبکردیم از زنده نبودن زنده رود ناراحت بودند ،وقتی فهمیدم زنده روز آب داره خیلی خوشحال شدم هم برایزنده روزد و هم برای مردم اصفهان ...
ali_sh
ali_sh
٩٣/٠٨/٣٠
٠
٠
هووم اینم خوب بود
علیرضا
علیرضا
٩٣/٠٨/٣٠
٠
٠
[«ما حواسمان نیست که خودمان خورده‌ایم، خودمان برده‌ایم، خودمانیم که پس نداده‌ایم، خودمانیم که از بس این دردهای اقتصادی کلان است، از بس که حقوق‌های‌مان عقب افتاده و قسط‌های‌مان جلو؛ حواسمان نیست که آب نیست، هوا نیست...» همینه واقعا
پربازدیدتریـــن ها
نامه ام را به دستش برسانید

راستی خدا...

٩٧/٠٢/٣١
شعری سروده خودم

انقلاب سفید

٩٧/٠٢/٣٠
شعری سروده خودم

شرمسار

٩٧/٠٣/٠٢
یاد تو را بسیار کنم

سه سخن رمضانه

٩٧/٠٢/٢٩
به نام...

آب در کوزه و ما تشنه لبان

٩٧/٠٢/٢٧
راهنمای دستیابی به فیلم های خوب

چطور فیلم خوب ببینیم؟

٩٧/٠٢/٢٧
خارج از شهر و خارج از مرز!

رانده شدن به حاشیه شهر

٩٧/٠٣/٠٢
شعری سروده خودم

خورشید هشتم

٩٧/٠٢/٣٠
انشای یک دانش آموز دبستانی درباره ازدواج

غلط کردی!

٩٧/٠٢/٣١
گاهی دلتنگ می شوی

تنهایی آنقدرها هم بد نیست

٩٧/٠٢/٢٧
شعری سروده خودم

خیال بودنت

٩٧/٠٢/٣٠
آماده تر از همیشه

کار دل دلدادگی و کار او دل کندن است

٩٧/٠٣/٠٣
حکایت تلگرام و سروش

نامادری!

٩٧/٠٢/٣٠
این بیماری لاعلاج

یخچال گردی چیست؟

٩٧/٠٢/٣٠
شعری سروده خودم

امید آخر شد افسانه

٩٧/٠٣/٠١
عاشقی بی‌همتاترین حس زندگی‌ست

سر مشق عشق

٩٧/٠٣/٠١
لحظه ای را از دست ندهید

مسابقه بزرگ

٩٧/٠٢/٣١
استغفر اللهَ ربی و اتوب علیه

داروی بی موقع

٩٧/٠٢/٣١
شعری سروده خودم

بیا آقاجان

٩٧/٠٢/٣٠
اصلا مهم نیست چه زمانی برگردی

جمله ات را تمام نکن! برو...

٩٧/٠٣/٠١