هر پنجره ،یک قصه...

هر پنجره ،یک قصه...

نویسنده : خورشید

سیاهی شب

فنجان ِقهوه تلخ و داغ

و یک عالمه چراغ ِخانه‌های کوچک و بزرگ

که از پشت شیشه و توی کادر دوربین شبیه نقطه‌های نورانی می‌مانند

پشت هرکدام از این نقطه‌های نورانی

یک قصه خوابیده

قصه یک خانواده

و شاید هم قصه زندگی یک آدم تنها

کاش قصه زندگی همه مردم شهر و کشور لبریز از شادی و خنده باشد.

 

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
kamran_shamshiri
kamran_shamshiri
٩٣/٠٩/٠٩
٠
٠
ساده و صادقانه... . ممنونم.
خورشید
خورشید
٩٣/١٠/٠٣
٠
٠
ممنون
شعبده باز
شعبده باز
٩٣/٠٩/٠٩
١
٠
یک قصه قصه یه آدم که همه چیشو باخته قصه یه زن که به زندگی تبسم میزنه قصه یه زن که تاوان اشتباهات پدرانشو میده قصه یه دفتر خاطرات با جلد بنفش قصه یه کتاب تورات با اشک های یه زن قصه یه شمع که روی آیینه میسوزه قصه ادمی که از دنیا کینه داره قصه چشمایی که از تمنا لبریزه قصه یه آدم گناهکار در انتظار نتیجه بخشش یا تاوان ! قصه یه انگشتر طلای سفید با نگین زمرد قصه ی یه شعبده باز زیر سقف این شهر بزرگ.... یه قصه ... یه آدم ... آدمی که دستش دیگه به قلم نمیره مثل اشکش که دیگه نمیریزه ... یه قصه...
خورشید
خورشید
٩٣/٠٩/١٠
٠
٠
ذهن من خوشبختانه هیچ وقت بلد نبوده نا امید باشه و همیشه لطف خدا رو بیشتر از اشتباهات من دیده
دلنیا
دلنیا
٩٣/٠٩/٠٩
٠
٠
واقعاکاش که این کاششششششششششششششششششششش روزی به واقعیتتتتتتتتتتتتتتتتت تبدیل بشهههههههههههههه
ali_sh
ali_sh
٩٣/٠٩/٠٩
٠
٠
کاش اینطور باشه...
خورشید
خورشید
٩٣/٠٩/١٠
٠
٠
من اینطوری تصورم میکنم حتی اگر اینطوری نباشه برای ارامش خودم هم که شده اینطوری فکر میکنم
رویا خانوم
رویا خانوم
٩٣/٠٩/١٠
٠
٠
فکرایی که هروقت میرم پارک خورشید از اون بالا به آدما نگاه میکنم میاد تو ذهنم :|
خورشید
خورشید
٩٣/٠٩/١٠
٠
٠
فکرهایی که از اتفاقات روزانه منشا میگیرن معمولا اگر واژه بشن نوشته های خوبی میشن :)
2nyadideh
2nyadideh
٩٣/٠٩/١١
٠
٠
کاش....
خورشید
خورشید
٩٣/١٠/٠١
٠
٠
:)
amirmahdi_a
amirmahdi_a
٩٥/٠٤/٠٥
٠
٠
کاش قصه زندگی همه مردم شهر و کشور لبریز از شادی و خنده باشد. یه آمین بزرگ بابت آمدن همچین روزی زیبا و دلنشین بود ممنون
خورشید
خورشید
٩٥/٠٤/٠٥
٠
٠
:) آمین
پربازدیدتریـــن ها
دین داری سخت شده است

شهر زیبا

٩٥/١٠/٢٨
مزاج خود را اماده کنید!

این یک نوشته تند است

٩٥/١٠/٢٦
فاز سیگار

سیگارت بهمن / قسمت اول

٩٥/١٠/٣٠
همین نیرومند بودن را

من زن بودنم را دوست دارم

٩٥/١٠/٣٠
شعری سروده خودم

مثل تفنگ عاشقم که دست خودم نبود

٩٥/١٠/٢٨
خیالبافی های عاشقانه

آغوش بی مثالت در ذهن من نشسته

٩٥/١٠/٢٧
گاهی هوس می کنند بروند

همه چیز جدی می شود

٩٥/١٠/٣٠
ای کاش هر روز، روز آخر بود

روز آخر

٩٥/١٠/٢٦
شعری سروده خودم

همچون «پلاسکو» میانِ دودها

٩٥/١١/٠٢
آسمانی شدند

به مناسبت شهادت شیرمردان

٩٥/١١/٠٢
با همان لبخند همیشگی

عقب‌ تر بایست!

٩٥/١٠/٢٦
حال همه ما خوب است!

از شبکه های مجازی تا دانشگاه های مجازی

٩٥/١٠/٢٩
داستان کوتاه

رز آبی

٩٥/١٠/٢٦
شعری سروده خودم

او می آید

٩٥/١٠/٢٧
لعنت به این زنگ دلهره آور

لعنت به اين تكرار

٩٥/١٠/٢٨
آری به روی کاغذهای سفید ذغال کاری شده.

نه به تلگرام!

٩٥/١٠/٣٠
دست خالی و مشکلات مالی

فقر فرهنگی در سینمای آبغوره گیر

٩٥/١٠/٢٧
این داستان واقعی است

پاداش یک مرد پولدار

٩٥/١٠/٢٧
فراموش شان نکنیم

سوختن یا سوزاندن!؟

٩٥/١١/٠٢
پنجره ی آسمان را می گشایم

آسمان شکستنی نیست

٩٥/١٠/٢٩
تبلیغات
تبلیغات