شوکِ شهاب، تکرارِ فرهاد!
یادداشت روز: نگاهی به دو مصاحبه خاص این شب های تلویزیون

شوکِ شهاب، تکرارِ فرهاد!

نویسنده : وبگردی

یک- رادیو هفتِ 4 ساله و نودِ 15 ساله، این هفته دو تا مهمان ویژه داشتند. چهره‌هایی که پس از مدتیِ سکوت رسانه‌ای، حالا دیگر واقعا از قاب شبکه‌های اجتماعی بیرون زده بودند و قرار بود برگ برنده‌ای باشند، برای دو برنامه شاخص و پرهوادار تلویزیونی. شهاب حسینی و فرهاد مجیدی مدت‌ها بعد از آخرین تجربه حضور در یک گفت‌وگوی جدی، به تلویزیون برگشتند تا مهم‌ترین چهره‌های این شب‌های رسانه ملی باشند. از یک طرف، منصورِ ضابطیان روی صندلیِ شیک کناری‌اش شهاب را در روزهای اکران فیلمِ اولش داشت و در استودیویی دیگر، مردِ محبوبِ نود ستاره مورد علاقه استقلالی‌ها را رو در روی خود نشانده بودند. مصاحبه اول-به شکل غیر زنده- در چند شب در برنامه رادیو هفت روی آنتن رفت و تبدیل به یکی از خاص‌ترین مصاحبه‌های همه این سال‌ها شد و مصاحبه دوم، تنها همان حرف و حدیث‌هایی را به وجود آورد که توقع‌اش را داشتیم. این‌که کدام تیتر راستش را نمی‌گوید و کدام گل قشنگ‌تر بوده است. آخرِ مصاحبه اول، خیلی‌ها منتظر بودند واژه «ساختگی» بچسبد به داستان‌های باورنکردنیِ شرارتِ شهابِ جوان اما همه چیز کاملا واقعی بود. آخرِ مصاحبه دوم اما همه مشغول عدد دادن و جابه‌جا کردن علامتِ بزرگتری بیت 6 و 4 بودند و باز همه چیز واقعی بود، متاسفانه! 

 

دو- 15 سال اجرایِ مداوم برنامه هفتگی در تلویزیون، از آن دست کارهایی نیست که آدم‌های زیادی اراده و توان‌اش را داشته باشند. عادل فردوسی‌پور بدون تردید مهم‌ترین مجری این سال‌های رسانه ملی ست. او را با گزارش‌های به روز، جذاب و سرشار از اطلاعات و البته با جسارت‌اش در شب‌های طلایی نود به یاد می‌آوریم. نود البته گهگاهی هم به سمتِ زرد بودن متمایل شده اما هنوز هم برنامه پر اهمیتی برای رسانه به شمار می‌رود. در همه این سال‌های رنگارنگ اما فردوسی‌پور هرگز نتوانسته مصاحبه کننده خوبی باشد. استدلال کلیدی او درباره «درنیامدن» مصاحبه‌های هفتگی نود این‌گونه جمع و جور می‌شود که اصلا قرار نبوده و نیست که در فضای این مصاحبه‌ها اتفاق خاصی بیافتند و این تریبونِ ارزشمند، تنها به پاس درخشش مهره‌های خوب لیگ برای دیده شدن در اختیار آن‌ها قرار داده می‌شود. تا به این‌جا شاید استراتژی عادل و نودش اشتباه نیست اما این سبک تنها تا زمانی جواب می‌دهد که یکی مثلِ فرهادِ مجیدی، روی صندلیِ گفتگوی ویژه ننشسته باشد. گفتگو با چهره‌ای که در تمام سال‌های فوتبال‌اش حرف‌های زیادی را برای نگفتن گذاشته، باید در فضایی به مراتب ظریف‌تر و طراحی شده‌تر اتفاق بیافتد. اصلا این‌که گفت‌وگو چطور باید شروع شود تا مخاطب را تا لحظه آخر در کنار خود نگه دارد، نکته‌ای است که به برنامه‌ریزی دقیقی احتیاج دارد و شروع مکالمه به معمولی‌ترین شکل ممکن با پرسشی در ارتباط با کلاس‌های مربیگری، نشان می‌دهد در دو ساعتِ پیش رو با سوال‌های خلق الساعه‌ای طرف خواهیم بود. دو ساعتی که تقریبا نیمی از آن، به «ویدئوچک» می‌گذرد. خب، همه ویدئوهایی که عادل در برنامه‌اش از فرهاد نشان می‌دهد، با یک جستجوی ساده در فضای مجازی هم در دسترس بوده‌اند. آنچه معمولا در دسترس نیست، ستاره شماره هفت سابق آبی‌هاست که می‌خواهد از گذشته حرف بزند. او درباره دوران کوتاهِ حضور در فوتبالِ اروپا دست روی نکته جالبی می‌گذارد، درباره دروغِ مدیرانِ وقت تیم آبی درباره فرزندش هم، هیچ‌کدام از این بحث‌ها اما بسط پیدا نمی‌کنند. عادل درباره نامه معروف خداحافظی فرهاد از تیمِ کی‌روش نمی‌پرسد، داستان احتمال دستیاری تیم ملی هم جایی در گفتگو ندارد و آن مصاحبه جنجالی آخر که صدای کادر فنی استقلال را هم درآورده، در میان سوال‌ها نیست. در واقع هیچ پرسشی در ارتباط با آرزوهای آینده فرهاد و احتمال حضورش روی نیمکت استقلال پرسیده نمی‌شود و از گذشته نیز نکته ویژه‌ای نمی‌شنویم. این گفتگو آمده تا به مرور همه اتفاقات ثبت شده در حافظه ما و اینترنت بپردازد. همه آن چیزهایی که می‌دانستیم. همه آن چیزهایی که می‌توانستند مهم بشوند اگر مجبور نبودیم هر چند دقیقه یک بار یک از نود تا نود تماشا کنیم! 

 

سه- تفاوت ماهوی مصاحبه نود با فرهاد با مصاحبه رادیو هفت با شهاب حسینی، آشکار است. این‌جا قرار به «چالش» است و آن‌جا مصاحبه کننده به نقشِ بازیگر مکمل اکتفا می‌کند. در واقع ضابطیان، شهاب را به عنوان قهرمان بی‌چون و چرایِ شب می‌پذیرد و همه تلاش زیرکانه‌اش صرف جهت دادن مسیرِ صحبت‌ها می‌شود. شهاب، ستاره آرام، دوست داشتنی و البته درخشان سینما، از جوانی حرف می‌زند. از سال‌های کاپشن و پشت مو، از سال‌های دعواهای وحشتناک، از حمله آجری به یک مغازه، از آسیب زدن به دیگران، از یدِ طولای عاشقیت(!) و همه چیزهای دیگری که حتما وقتِ آمدن به استودیو، هرگز به فکرِ برملا ساختن‌شان نبود. این، دقیقا همان هنرِ مصاحبه است. یعنی رساندنِ مصاحبه شونده به نقطه زدنِ حرف‌هایی که از قبل برای بیان شان برنامه‌ریزی نکرده است. یک لحظه تصور کنید اگر ضابطیان هم تصمیم می‌گرفت هر چند دقیقه یک بار، تصویر نقش آفرینی‌های حسینی در فیلم‌های مختلف را بیاندازد روی ال.سی.دی و درباره‌شان حرف بزند، ماجرا تا به چه اندازه کسل کننده می‌شد. خیلی از لحظه‌های میخکوب کننده مصاحبه شهاب، می‌توانستند در مصاحبه فرهاد هم اتفاق بیافتند اگر عادل تصمیم نمی‌گرفت بخشِ مهمی از ماجرا باشد و اگر تصمیم می‌گرفت با طراحی دقیق‌تری به سراغ سوال‌ها برود. حتی پس از گفتگوِی پرهیاهوی پوشاننده بحثِ مهم حقِ پخش فوتبال، دوران طولانیِ ورزشی مجیدی هنوز هم ناگفته‌های زیادی دارد. ناگفته‌هایی که شاید یک روز توی برنامه ضابطیان به زبان آورده شوند. جایی که می‌دانند اسکارِ نقش مکمل، از بی‌جایزه ماندن برای نقشِ اصلی ارزشمندتر است!

آی اسپورت/ محمدحسین عباسی

 

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
Niva
Niva
٩٣/٠٧/٢٩
٠
٠
بعله مصاحبه های عادل فردوسی پور معمولا جنبه رقابتی داره .. مصاحبه با فرهاد مجیدی رو نصفه دیدم..بیشتر کل کل میکردن .. اما حیف نمیدونستم شهاب حسینی هم برنامه داره حتما جالب بوده... ممنون
faride
faride
٩٣/٠٧/٢٩
٠
٠
فیلمشو من امروز دیدم...به نظر من یه فیلم خاص بود نسبت به فیلم های دیگه...بازیگری شهاب حسینی هم عالی بود نقش های متفاوتی رو تو این فیلم بازی کرده بود...در کل عالی بود...دوست دارم دوباره ببینمش:)
amin20
amin20
٩٣/٠٧/٢٩
٠
٠
من که وقت اضافی ندارم برای این برنامه های الکی تلف کنم
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٣/٠٧/٢٩
٠
٠
سلام: شهاب را ندیدم ولی فرهاد را چرا.متشکرم
r_roshnavand
r_roshnavand
٩٣/٠٧/٢٩
٠
٠
سلام ... چه جالب . مرسي
k_shamshiri
k_shamshiri
٩٣/٠٧/٢٩
٠
٠
سلام، خیلی جالب بود. ممنون از دقت نظرتون. مقایسه کم نقصی بود هرچند که ماهیت متفاوتی داشتند.
Farzane_vatani
Farzane_vatani
٩٣/٠٧/٢٩
٠
٠
آره با این که نود رو خیلی دوست دارم برنامه دیشب رو خیلی نپسندیدم. ..همش کل کل بود ....رادیو7 هم که ندیدمش:(
عاطفه مزرعی
عاطفه مزرعی
٩٣/٠٧/٢٩
٠
٠
آخخخخ هرکی برنامه 90 رو ندید ضرر کرد!! :))
F-jafari
F-jafari
٩٣/٠٧/٣٠
٠
٠
دوشنبه بخاطر فـــــــــــرهاد نودو تحمل کردم از برنامه غیر زنده هم خوشم نمیاد.
پربازدیدتریـــن ها
یک پارچ آب سرد!

شرط ثبت نام

٩٥/٠٩/٠٩
شعری سروده خودم

ترافیک خیال

٩٥/٠٩/٠٧
میانه رو و دانا

امر به معروف و نهی از منکر وظیفه کیست؟

٩٥/٠٩/١٠
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
گپ و گفتی کوتاه با دانشجویانی که در کنار تحصیل کار هم می کنند

کار کن، دانش بجو!

٩٥/٠٩/٠٧
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
شعری سروده خودم

شاید دلیل خلقتت آغوش باشد!

٩٥/٠٩/١٣
برای پدر مهربانم

خورشید ِ گل فروش

٩٥/٠٩/٠٩
اگر ریزعلی می بود، شاید داستان طور دیگری رقم می خورد

جای دهقان فداکار خالی بود

٩٥/٠٩/١٠
یکی این را به زندگی حالی کند

برزخ

٩٥/٠٩/٠٧
چه کاریست؟

فهم

٩٥/٠٩/٠٨
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
وقتی در 24 ساعت یک ملت عزادار می شود...

تراژیک ترین دو روز

٩٥/٠٩/٠٨
لعنت به هرچه یاد تو را زنده می‌کند

تقویم های بی عدد / شعر

٩٥/٠٩/١٠
وقتی آقا جان، خانوم جان، بابا و مامان با هم پرکشیدند

بلیط رفت و بی برگشت!

٩٥/٠٩/٠٩
امان از این همه ناهماهنگی

یک نفر با من هماهنگ شود

٩٥/٠٩/١٣
بارانی که نمی بارد

این هوا خفه مان می کند

٩٥/٠٩/٠٧
ترسیده ام انگار

دلم مى خواهد همه چيز را بسوزانم!

٩٥/٠٩/١٣
قسمت اول: فراخوان

جایزه ادبی در قرون پیشین

٩٥/٠٩/٠٨
گفت: «من به دنیا اومدم پیاده بیام تا حرم آقا»

مشغول می زدم

٩٥/٠٩/١٠