ناپديد شدن‌ در گورستان

ناپديد شدن‌ در گورستان

نویسنده : آذرخش آتشروان

هر وقت که از خانه خسته می‌شدم و اين خستگی گاهی پيش مي‌آمد، مکاني بود که به آن‌جا مي‌رفتم. به زمينی پوشيده از علف‌های بلند. به گورستاني متروکه.

به گمانم آن کار من سرگرمی بيمار گونه‌ای نبود. بهتر از آن محل جايي نداشتم. جايی که به خوبی افسردگی بدخيمم را درمان می‌کرد.

از ميان علف‌ها، سنگ های گور را می‌ديدم. بسياری از آن‌ها را نيروی جاذبه زمين به طوری کج کرده بود که بايد می‌افتادند اما هيچ گاه سنگی نيفتاد.

هوا خنک بود و تاريک. نسيمی مي‌وزيد و من بارها در آن‌جا خوابيدم.

هيچ گاه کسی آرامشم را بر هم نزد. هر وقت پس از غيبتی به خانه باز می‌گشتم، رفتار خانواده يکسان بود.

می پرسيدند کجا گم شده بودی؟ فکر کرديم که مُردی! 

آن‌ها مرا آدم عجيب و غريبی مي‌پنداشتند. وجود من لازم بود تا به آن‌ها خوش‌تر بگذرد. همان طور که گاهی آن گورستان برای من لازم بود!

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
r_jafarpour
r_jafarpour
٩٣/٠٧/٣٠
٠
٠
......هییییییی خواهرای منم میگن وقتی میری دانشگاه چقدر ما خوشحالیم.....وایااااااااااااااا متن خوب بودش ممنون.
r_roshnavand
r_roshnavand
٩٣/٠٧/٣٠
٠
٠
سلام ... اين بار كه رفتي هركي احوال پرسيد سلام برسون .
saiideh70
saiideh70
٩٣/٠٧/٣٠
٠
٠
موافقم !
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٣/٠٧/٣٠
٠
٠
سلام: برایتان آرزوی سلامتی،شادابی و موفقیت میکنم.یاحق
ZAHRA_R
ZAHRA_R
٩٣/٠٨/٠١
٠
٠
شما کلن به هیچی امید ندارین......
محدثه عارفی
محدثه عارفی
٩٣/٠٨/٠١
٠
٠
نفهمیدمتون...:( نتونستم درکتون کنم.اخه چرا فکر می کنید به خاطر وجود شما به اون ها خوش می گذره؟؟؟ شاید هم خیلی نگرانتون هستن؟؟؟ یا از این که رفتید قبرستون غصه دارن!!! نمی دونم والا!
mahboobeh
mahboobeh
٩٣/٠٨/٠١
٠
٠
هیییعی:((((
ali_sh
ali_sh
٩٣/٠٨/٠٢
٠
٠
خیلی زیبا نوشته بودید//
k_shamshiri
k_shamshiri
٩٣/٠٨/٠٢
٠
٠
زاویه نگاه جالبی بود. یک اتوبیوگرافی مدرن.
admin
admin
٩٣/٠٨/٠٣
٠
٠
تا حالا آخر بهشت رضا رو دیدی؟ همیشه کلاغ ها اونجا غار غار می کنند....
اشکمهر آتشروان
اشکمهر آتشروان
٩٣/٠٨/٠٣
٠
٠
نه ولی توی بحث تناخس و افرادی که ازشون توی هیپنوتیزم از گذشته قبل تولدشون سوال میشه خودشونو در اول کلاغ میپندارن.شاید ربطی داشته باشه...نمیدونم
پربازدیدتریـــن ها
از صدا و سیمای میلی تا بی تفاوتی زنان

من به این سکوت معترضم!

٩٧/٠٢/٢٥
لبخندش... چشمانش...

عشق پشت چراغ قرمز

٩٧/٠٢/٢٦
شعری سروده خودم

تمام خانه‌ای که پریشان گشت

٩٧/٠٢/٢٥
تمامی متن‌های زیر شایعه هستند و قطعا واقعی نیستند! (خیابانی_طور!)

شایعات الشایدات!

٩٧/٠٢/٢٦
شعری سروده خودم

انقلاب سفید

٩٧/٠٢/٣٠
به نام...

آب در کوزه و ما تشنه لبان

٩٧/٠٢/٢٧
نامه ام را به دستش برسانید

راستی خدا...

٩٧/٠٢/٣١
راهنمای دستیابی به فیلم های خوب

چطور فیلم خوب ببینیم؟

٩٧/٠٢/٢٧
یاد تو را بسیار کنم

سه سخن رمضانه

٩٧/٠٢/٢٩
خودمان هم به خودمان رحم نمی کنیم

غصه ای که قصه شده است

٩٧/٠٢/٢٦
این بزرگترین آرزویم بود

سرعت ثانیه های زندگی

٩٧/٠٢/٢٥
گاهی دلتنگ می شوی

تنهایی آنقدرها هم بد نیست

٩٧/٠٢/٢٧
شعری سروده خودم

خورشید هشتم

٩٧/٠٢/٣٠
اقیانوس آرام

سال هاست…

٩٧/٠٢/٢٦
شعری سروده خودم

خیال بودنت

٩٧/٠٢/٣٠
انشای یک دانش آموز دبستانی درباره ازدواج

غلط کردی!

٩٧/٠٢/٣١
این بیماری لاعلاج

یخچال گردی چیست؟

٩٧/٠٢/٣٠
حکایت تلگرام و سروش

نامادری!

٩٧/٠٢/٣٠
شعری سروده خودم

بیا آقاجان

٩٧/٠٢/٣٠
لحظه ای را از دست ندهید

مسابقه بزرگ

٩٧/٠٢/٣١