علم بهتر است یا بازی؟!
داستان دو قهرمان فوتبالی البته از نوع دیجیتالی‌اش

علم بهتر است یا بازی؟!

نویسنده : علیرضا خورسندی

همیشه وقتی حرف از بازی کردن می‌شود مخصوصا از نوع دیجیتالی‌اش است، آدم یاد بچه‌ها می‌افتد! اما حالا همه چیز فرق کرده! این را وقتی می‌فهمیم که می‌بینیم یک  فرد 30-35 ساله می‌آید با یک جوان 18-19ساله بازی می‌کند! اما جالب‌تر اینجاست که همان جوان 19 ساله بازی را می‌برد و می‌شود نفر اول کشور!  محمد کمالی قالیباف و محمد حسین‌پور دو نفر از همین جوان‌ها هستند که در مسابقات کشوری سال جاری، رفتند و مقام‌های اول و پنجم کشوری آوردند. شاید این‌که می‌گویم کشوری خیلی برای‌تان ملموس نباشد که اوضاع از چه قرار بوده ولی خب همین را بدانید که تمام کسانی که آن‌جا بودند، از سرتاسر ایران گزینش شده‌اند و حرفه‌ای‌های‌شان به این‌جا رسیده‌اند. در این بخش با این دو جوان مشهدی گپ وگفتی داشتیم تا ببینیم اصلا چه شد که شدند قهرمان‌های کشوری!

 

+ شناسنامه:

محمد کمالی قالیباف، متولد آبان 1374 در مشهد. امسال تازه دانشجو مهندسی صنایع شده.

محمد حسین پور، متولد شهریور 1374 در مشهد. رشته‌اش گرافیک کامپیوتر است.

+ چه شد که علاقه‌مند به بازی‌های کامپیوتری شدید و از چه زمانی شروع کردید؟

کمالی: برادر بزرگم رشته‌اش کامپیوتر بود، به همین خاطر از 7-8 سالگی کامپیوتر داشتیم و من هم از همان موقع بازی کردن را شروع کردم. خیلی زود بود که بازی حرفه‌ای من شروع شد. 

حسین‌پور: یادم می‌آید 15-16 ساله بودم که فهمیدم یکی از گیم‌نت‌های محل دارد، مسابقه برگزار می‌کند و در آن مسابقه شرکت کردم؛ باتلاشی که داشتم در مراحل آخر رقیبانم را شکست دادم و دوم شدم. بعد از این، مسابقات را به طور جدی دنبال می‌کردم. 

+ پدر و مادرتان با این که اینقدر بازی می‌کنید مشکل ندارند؟! 

کمالی: نه! چون بیشتر در خانه بازی می‌کردم، مشکلی با بازی کردنم نداشتند؛ البته زیاده روی هم نمی‌کردم.

حسین پور: فقط وقتی خیلی بیش از حد بازی می‌کردم، مادرم سریع یا کامپیوتر را جمع می‌کرد یا نمی‌گذاشت بازی کنم اما من بعد از یک مدت دوباره شروع می‌کردم و بیشتر حواسم را جمع می‌کردم تا وظعیت قرمز نشود (خنده)! 

+ این بازی کردن‌ها روی درس‌تان تاثیری نداشت؟

کمالی: چون بیشتر به درسم اهمیت می‌دهم، مشکلی برایم پیش نمی‌آید و از طرفی چون وقت مسابقات اکثرا در روزهای تعطیل مثل تابستان است، تداخلی با درسم ندارد. معدل سال آخرم 17.10 شد.

حسین پور: به ‌نظر من اگر بخواهیم درس خواندن را در کنار بازی کردن با هم پیش ببریم کار خیلی سخت می‌شود! اما من خوشبختانه وضعیت تحصیلی‌ام خوب است؛ ولی این بازی‌ها بی‌تاثیر هم نیست، فقط باید تعادلش را رعایت کنیم. معدل سال آخرم 16.78 است.

+ از مسابقات این دوره بگویید و این‌که چندمین تجربه‌تان بود؟

کمالی: من 4 سال است که به طور حرفه‌ای در مسابقات شرکت می‌کنم. در دوره اول و دوم که کشوری بود، مقام اول را کسب کردم و در ادامه، در مسابقات زیادی مقام آوردم. این دوره چون دومین باری بود که این مسابقه برگزار می‌شود، همه حسابی آماده بودند و رقابت‌ها هم خیلی سخت بود؛ با همه‌ این‌ها من توانستم مقام اول را کسب کنم و جایزه 4 میلیون تومانی آن را بگیریم.

حسین پور: من از سال 2009 تا 2011 فقط به صورت تفریحی بازی می‌کردم ولی از 2011 به بعد در مسابقات مختلف شرکت کردم که مقام کسب کردم تا می‌رسیم به همین مسابقات اخیر که مقام پنجم کشوری و جایزه 500 هزار تومانی‌اش را بدست آوردم. البته حقم بهتر از این‌ها بود ولی خب داورها نگذاشتند!

+ به عنوان سوال آخر اگر جایزه‌هایی که قرار بود بگیرید در همان حد جهانی یعنی چند صد میلیون تومان و حتی چند میلیارد بود و شما باید بین درس خواندن یا بازی کردن یکی را انتخاب می‌کردید، کدام راه را پیش می‌گرفتید؟

کمالی: واقعیتش را بخواهید من یکی که بازی کردن را انتخاب می‌کردم!

حسین پور: من تمام حرف‌هایی که زدم برای شرایط ایران بود! جالب است بدانید در کشورهای خارجی، بازیکن‌ها ماهیانه حقوق می‌گیرند که بازی کنند و برای مسابقات آماده شوند! پس من هم اگر شرایط آن‌ها را داشتم اصلا درس نمی‌خواندم!

نفر سمت راست محمد حسین پور و نفر سمت چپ محمد کمالی قالیباف

 

 

گفت وگو با مسئول برگزاری مسابقات در استان خراسان رضوی

نیمه‌خالی لیوان را نبینیم!

نگاهش پرامید و روشن است؛ از زیرساخت‌هایی که در زمینه بازی‌های کامپیوتری داریم راضی است اما از کمک مسئولین دل‌پُری دارد که مهمترین دلیلش عدم حمایت کافی است! محمد ساداتی استاد بازنشسته دانشکده فنی مشهد و مسئول فعلی مجتمع فرهنگی دیجیتال باقرالعلوم است. در گفت‌‌وگویی که با هم داشتیم خیلی خوب همه‌چیز را توضیح می‌دهد و از ریز و درشت کارش می‌گوید.

+در مورد مسابقات بیشتر توضیح دهید:

دومین دوره مسابقات دیجیتال با نام (جام خلیج فارس) توسط وزارت ارشاد برگزار می شود؛ بازی‌هایی که در این رقابت‌‌ها وجود دارد: فوتبال، اتومبیل رانی، بازی‌های تفریحی مختلف وحتی بازی برای بانوان است که البته بیشترین توجه‌ها به بازی فوتبال در 2 گرایش  «فیفا» و «پِس» است که هر کدام به 2 زیرمجموعه کنسول و کامپیوتر تقسیم می‌شود.

+ هدف برگزاری این‌گونه مسابقات چیست؟

تقویت روحیه تعامل و همکاری در فضای مجازی، پرکردن اوقات فراقت، هدفمند کرد فعالیت‌های کامپیوتری در قسمت تفریحی و به نحوی انجام دادن یک نوع کار فرهنگی مهمترین هدف ماست. از طرفی خیلی از خانواده‌های نگاه مثبتی به این گونه بازی‌ها ندارند و شاید بیشتر نمیه خالی لیوان را می‌بینند، این در صورتی است که این بازی‌ها اگر درست استفاده شوند می‌توانند تاثیرات خوبی روی شخص بگذارند.

+ شرکت در این مسابقه‌ها چه شرایطی دارد؟

از سن 12 سال به بالا می‌توانند در این مسابقه‌ها شرکت کنند. هزینه ثبت نام در این دوره برای هر نفر 30 هزار تومان بوده که با مشارکت اسپانسر‌ها به 21 هزار تومان کاهش پیدا کرده.

 

 

راه و رسم فوتبال بازی کردن از نوع دیجیتالی‌اش

قوانین میلیاردر شدن!

برای این که بیشتر در مورد مسابقه‌ها و قوانین آن باخبر بشوم با مهدی مقنی نصری که سرداور اصلی این مسابقه در مشهد است، گفت‌ وگو کردم. جالب است بدانید او مهندس شیمی است و این روزها هم از پادگان مرخصی گرفته تا بتواند به داوری این مسابقات بپردازد!

قوانین این مسابقه‌ها جهانی است اما بعضی قسمت‌هایش هم می‌تواند تغییر کند: «قوانین کلی مسابقات ثابت است اما بعضی وقت‌ها بسته به نوع بازی سلیقه داوران هم در قانون گذاری بی تاثیر نیست! این‌جا هم به دلایلی که هست یک سری قوانین را خود داوران انتخاب کرده‌اند و برای مسابقات در نظر گرفته‌اند.» او که خودش یکی از بازیکنان حرفه‌ای است وجود بعضی از قوانین را به دلیل مشکلاتی که بازی دارد ضروری می‌داند. از کیفیت و سطح مسابقات دل خوشی ندارد! «متاسفانه ما حدود 10 نفر بازیکن حرفه‌ای در سطح مشهد داریم که در این چند سال، کسی به آن‌ها اضافه نشده است! رقابت اصلی هم بین همین چند نفر است. به نظرم مهمترین دلیلش هم خانواده‌ها هستند که بهایی به بازی‌های کامپیوتری نمی‌دهند؛ البته شاید حق هم داشته باشند چون نظارتی بر این موضوع نمی‌بینند!» این بازی‌ها در سطح بین‌المللی طرفدارانی دارد که شاید باورتان نشود با چه شور و حالی دنبال این قضیه هستند تا جایی که کلی جایزه‌های عجیب و غریب هم برای آن در نظر گرفته‌اند: «یک میلیارد به پول ما اصلا کم نیست! ما مسابقات در ایران داریم که نفرات برتر آن‌ها اعزام می‌شوند برای مسابقات خارج از کشور و در همین سال قبل بود که یک جوان 22 ساله تهرانی توانست مقام اول مسابقات دبی را کسب کند و جایزه ۴ میلیون درهمی آن را صاحب شود!» یک ماشین حساب که پیدا کردم؛ به رقم 3 میلیارد و 200 میلیون رسیدم که نتیجه‌گیری من هم این شد که علم بهتر نیست(!) از بازی رایانه‌ای!

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
اشکمهر آتشروان
اشکمهر آتشروان
٩٣/٠٧/١٩
٣
٠
مدرک تحصیلی من که الان شده پد موسم!/کاش اون سالهارو برای پیشرفت بازی میگذاشتم!
علیرضا
علیرضا
٩٣/٠٧/١٩
٠
٠
پد موس :دی! والا الان خیلی از مدرک ها به درد پد موس هم نمی خوره :/
sina
sina
٩٣/٠٧/١٩
١
٠
چه باحال خوب بود
علیرضا
علیرضا
٩٣/٠٧/١٩
٠
٠
:)
f_tasnim
f_tasnim
٩٣/٠٧/١٩
١
٠
من نمیتونم قبول کنم هدف اینطور بازی ها رو...! جز وقت تلف کنی چیز دیگه ای نیست!
علیرضا
علیرضا
٩٣/٠٧/١٩
٠
٠
میتونه درامد زا هم باشه اگر درست دنبال بشه، بعضی وقتها هم باید بین بد و بدتر انتخاب بشه.
faride
faride
٩٣/٠٧/١٩
٢
٠
یکی از این عاقا محمدا از بچه های جیمه نه؟!من شناختم!خخ
علیرضا
علیرضا
٩٣/٠٧/١٩
٠
٠
نه اشتباهه :دی
بهمن بهمنی
بهمن بهمنی
٩٣/٠٧/٢٠
١
٠
:) ! درود بر تو علیرضا جان
علیرضا
علیرضا
٩٣/٠٧/٢٢
٠
٠
درود :-)
Best_Gamer
Best_Gamer
٩٣/٠٧/٢٠
١
٠
درود بر همه ی گیمر ها
علیرضا
علیرضا
٩٣/٠٧/٢٢
٠
٠
شما هم درود :-)
هاچ
هاچ
٩٣/٠٧/٢٠
١
٠
بگم؟ بگم؟ بگم که تو pes14 به پسردایی 7 سالم یک گل زدم و بازی 1-1 به پایان رسید؟ منم می خوام برم مسابقات کشوری فوتبال شرکت کنم میدونم اول میشم ^_^ :دییییی
judy_abbott
judy_abbott
٩٣/٠٧/٢٠
١
٠
ایول بیا با هم یه تیم تشکیل بدیم....مطمئن باش ما استعدادمون خوبه فقط امکانات نداریم.....باید بریم خارج اینجا استعدادمونو میکشن!
علیرضا
علیرضا
٩٣/٠٧/٢٢
٠
٠
:خخخخخ سقف رو سوراخ کردید شما
هاچ
هاچ
٩٣/٠٧/٢٢
٠
٠
واقعا که! شما الگوی بچه های جیم بودین حالا دگه مرن تقل مدن! :دییی
هاچ
هاچ
٩٣/٠٧/٢٢
٠
٠
ای بالاییه در جوابه آقای خورسندی بود! :دی
همتا
همتا
٩٣/٠٧/٢٠
١
٠
بازی کامپیوتری دوس ندارم :( وقت تلف کنیه ://////
هاچ
هاچ
٩٣/٠٧/٢٠
١
٠
ولی برو یک دور بازی the room رو بزن قشنگه! همچین کاراگاهیه!
علیرضا
علیرضا
٩٣/٠٧/٢٢
٠
٠
درسته وقت تلف کردنه ولی خب بعضی وقتا از بیکاری بهتره باز! | خانوم هاچ من 2 the room رو تمومش کردم ولی با تقلب :-D
judy_abbott
judy_abbott
٩٣/٠٧/٢٠
١
٠
من نمیدونم چرا هر وقت فوتبال بازی میکنم 5 دقه نشده کارت قرمز میگیرم اخراج میشم!......البته خوب تکل رو خیلی دوس دارم تا میرسم به بازیکن...تق!
هاچ
هاچ
٩٣/٠٧/٢٠
١
٠
آره منم دقیقا همینجوریم! اصلا میدونی چیه؟ بازیکن حریف همش تمارض می کنه (خخخ)
علیرضا
علیرضا
٩٣/٠٧/٢٢
١
٠
همش تقصیر داوره میدونم :خخخخخ
maede
maede
٩٣/٠٧/٢١
١
٠
چه جالب!خوشبحالشون،چه هدفدار و خوب بازی میکنن!
علیرضا
علیرضا
٩٣/٠٧/٢٢
٠
٠
هدف مشخص باشه همیشه باعث پیشرفت میشه
admincheh
admincheh
٩٣/٠٧/٢٢
٠
٠
جالبه که بیشتر بازیای الان فقط صرف گذران وقت و تفریح شده ، اما بازی کردن هم روزی آدمو اشباع می کنه !شایدم نه !نمی دونم!!!
sakine_z
sakine_z
٩٥/٠٢/١٢
٠
٠
نه اشباع نمیکنه چون همیشه بازیای خفن تر و باحالتر هستن؛)
علی رضا
علی رضا
٩٥/٠٥/١٠
٠
٠
محمد کمالی چقدر بلندشدی داداشی من
پربازدیدتریـــن ها
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
شعری سروده خودم

بعد تو

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

شاید دلیل خلقتت آغوش باشد!

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
شعری سروده خودم

سکوت پاییزی

٩٥/٠٩/١٤
امان از این همه ناهماهنگی

یک نفر با من هماهنگ شود

٩٥/٠٩/١٣
لطفا شفاف بگویید

مسابقه ی غسل

٩٥/٠٩/١٣
گیج شده ام

حال این روز

٩٥/٠٩/١٤
به دنبال آیه های عذاب

سید حسن آقامیری کیست؟

٩٥/٠٩/١٤
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
ترانه ای سروده خودم

دل بهونه گیر

٩٥/٠٩/١٥
عمق فاجعه

آرایشگاه

٩٥/٠٩/١٥
داستان کوتاه

به همین سادگی / قسمت دوم

٩٥/٠٩/١٤
معرفی فیم دریا سالار

لطف خدا بود

٩٥/٠٩/١٤
نامه ی کشف شده ی قدیمی ترین دانشجوی دانشگاه بیرجند

مجمع الأدبا

٩٥/٠٩/١٥
بعضی ها

ساعت های بی صدا

٩٥/٠٩/١١
چرا همیشه همه چیز را آماده می خواهیم؟

دوستت دارم های ناگفته

٩٥/٠٩/١٥
ترسیده ام انگار

دلم مى خواهد همه چيز را بسوزانم!

٩٥/٠٩/١٣
اندر حکایت آموزش مسائل جنسی به کودکان

بچه از کجا میاد؟

٩٥/٠٩/١٦
باید بشوی همان آدم سابق

آفرینش برای خوب بودن

٩٥/٠٩/١٤