ای داد به یارانه / شعر طنز
شعری سروده خودم

ای داد به یارانه / شعر طنز

نویسنده : مرتضی تقی زاده

یاران که غریبانه

رفتند از این خانه

رفتند به پیتزایی

خوردند لذیذانه

من مانده‌ام و نیمرو

یک شام فقیرانه

ای داد به یارانه

بی‌داد به یارانه

رفتم پی بقالی

یک دوغ و یه نوشانه

بردم من از آنجا با

کارت پرِ یارانه

ای داد به یارانه

بی داد به یارانه

من در طلب نانم

اندر خم نانوایی

انداخت به من نانوا

یک نان خمیرانه

ای داد به یارانه

بی‌داد به یارانه

ای داد ندارم من 

در داخل این خانه

حتی یکی دو سه تا

یا چارتایی مرغانه

ای داد به یارانه

بی‌داد به یارانه

در آخر این داستان

پس نتیجه شد این‌که

من گشنه پلو خوردم

یک غذای جانانه

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
PESTEH
PESTEH
٩٣/٠٧/٢٠
٠
٠
خیلی خوب بود خخخخخخخخخخخ
fateme_b
fateme_b
٩٣/٠٧/٢٠
٠
٠
خخخخخخخخخخخخخخخخخخخ
هاچ
هاچ
٩٣/٠٧/٢٠
٠
٠
گشنه پلو با خورش دل ضعفا :/
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٣/٠٧/٢٠
١
٠
سلام: خوب بود ولی کاش از شعر دیگری با آهنگی دیگر استفاده میکردید.زنده باشی آقا مرتضی
مرتضی ت خ
مرتضی ت خ
٩٣/٠٧/٢٢
٠
٠
سلام ممنون مثلا چه آهنگی
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٣/٠٧/٢٢
٠
٠
سلام: چون مشابه :یاران چه غریبانه ،رفتند ازاین خانه ،هم سوخته شمع ما ، هم سوخته پروانه.برای این گفتم بر وزن شعر دیگری بود خیلی جالبتر هم میشد.سپاسگزارم از شما.
mahboobeh
mahboobeh
٩٣/٠٧/٢٠
٠
٠
خخخخ.خعلی مشنگ بود مخسی:)
mahboobeh
mahboobeh
٩٣/٠٧/٢٠
١
٠
خخخخ.خعلی مشنگ بود مخسی:)
فاطمه خانووم
فاطمه خانووم
٩٣/٠٧/٢١
٠
٠
بعله نوش جان خخخخخ
Farzane_vatani
Farzane_vatani
٩٣/٠٧/٢١
٠
٠
خوب بود:)
ZAHRA_R
ZAHRA_R
٩٣/٠٧/٢١
٠
٠
قشنگ بود...
2nyadideh
2nyadideh
٩٣/٠٧/٢٦
٠
٠
گشنه پلو خیلی هم گزینه مناسبیه ;)
پربازدیدتریـــن ها
دین داری سخت شده است

شهر زیبا

٩٥/١٠/٢٨
مزاج خود را اماده کنید!

این یک نوشته تند است

٩٥/١٠/٢٦
فاز سیگار

سیگارت بهمن / قسمت اول

٩٥/١٠/٣٠
همین نیرومند بودن را

من زن بودنم را دوست دارم

٩٥/١٠/٣٠
شعری سروده خودم

مثل تفنگ عاشقم که دست خودم نبود

٩٥/١٠/٢٨
خیالبافی های عاشقانه

آغوش بی مثالت در ذهن من نشسته

٩٥/١٠/٢٧
گاهی هوس می کنند بروند

همه چیز جدی می شود

٩٥/١٠/٣٠
ای کاش هر روز، روز آخر بود

روز آخر

٩٥/١٠/٢٦
آسمانی شدند

به مناسبت شهادت شیرمردان

٩٥/١١/٠٢
با همان لبخند همیشگی

عقب‌ تر بایست!

٩٥/١٠/٢٦
شعری سروده خودم

همچون «پلاسکو» میانِ دودها

٩٥/١١/٠٢
حال همه ما خوب است!

از شبکه های مجازی تا دانشگاه های مجازی

٩٥/١٠/٢٩
داستان کوتاه

رز آبی

٩٥/١٠/٢٦
شعری سروده خودم

او می آید

٩٥/١٠/٢٧
لعنت به این زنگ دلهره آور

لعنت به اين تكرار

٩٥/١٠/٢٨
آری به روی کاغذهای سفید ذغال کاری شده.

نه به تلگرام!

٩٥/١٠/٣٠
دست خالی و مشکلات مالی

فقر فرهنگی در سینمای آبغوره گیر

٩٥/١٠/٢٧
این داستان واقعی است

پاداش یک مرد پولدار

٩٥/١٠/٢٧
پنجره ی آسمان را می گشایم

آسمان شکستنی نیست

٩٥/١٠/٢٩
فراموش شان نکنیم

سوختن یا سوزاندن!؟

٩٥/١١/٠٢
تبلیغات
تبلیغات