با تو برای تو می‌نویسم
درد دلی با قلم

با تو برای تو می‌نویسم

نویسنده : رضا تمجیدی

وقتی تو را در دست‌هایم می‌گیرم، گویا افکارم را در دستانم گرفته‌ام، وقتی تو را در دست‌هایم می‌گیرم، گویا احساساتم را در دستانم گرفته‌ام، وقتی تو را در دست‌هایم می‌گیرم، انگار هیچ‌کس حریفم نیست. تو به من قدرت می‌دهی.

با تو ام؛ ای قلم! می‌خواهم با تو از تو بنویسم. از تو که قدرتمند‌ترینی، از تو که محرم اسرارترینی، با تو می‌نویسم. با تو از دردهایم می‌نویسم، از زخم‌هایم، از خاطره‌ها و از همه چیز می‌نویسم. ای قلم چه تاریخ‌ها که با تو رقم خورده و چه شعرها که با تو نوشته‌اند، چه کتاب‌هایی و چه شاهنامه‌ها که شاهکار شدند، چه نت‌هایی که با تو جاودانه شدند، چه داستان‌ها چه مقاله‌ها و چه مسائلی که با تو حل شدند. ولی ای قلم با تو دستور قتل عام میلیون‌ها انسان صادر شده، با تو چه پیمان‌ها زیر پا گذاشته شده، با تو چه قلب‌هایی شکسته شده، چه دل‌هایی که لرزیده، چه اشک‌هایی که جاری شده.

ولی نه؛ باز هم تو بد نیستی، آن دوستت دارم‌هایی که نوشتی می‌ارزد به همه این‌ها. آن تقدیم با عشق‌ها، آن فراموشت نمی‌کنم‌ها، آن عاشقانه‌ها.... از منشورهای کوروش تا کتاب خدا، یادت هست؟! تو بزرگی آن‌قدر که خدا به تو قسم خورده. ای قلم تو هستی تا غصه‌ها در دل‌ها نماند، تو هستی تا کینه‌ها نماند، تو هستی تا با تو روی کاغذ درد دل کنیم. تو را تمام کنیم تا خودمان تمام نشویم، تو را بشکنیم تا خودمان نشکنیم، تو را خسته کنیم تا خستگی در تن ما نماند. ای قلم تو نوشتی و من مچاله کردم، تو نوشتی و من پاره کردم، تو نوشتی و من سوزاندم، تو فقط نوشتی تا من سبک شوم. ای قلم همیشه نوشتی، نشد که خسته بشوی، نشد که نباشی.

تو یار خوبی هستی ای قلم. تو می‌دانی من چه کشیدم، تو میدانی چه خون دلی خوردم، تو میدانی چه متن‌ها و چه شعرهایی نوشتم. دیدی آن متن‌ها را کسی نخواند؟ آن شعرها در هیچ شب شعری خوانده نشد؟ فهمیدی ای قلم که نامه‌هایم را بی‌جواب گذاشت؟ راستی تو فهمیدی هنگام نوشتن آن نامه‌ها گریه می‌کردم؟ یادت هست وقت نوشتن «خداحافظ» دستم می‌لرزید؟ من خواستم بنویسم خداحافظ ولی تو نخواستی و تمام شدی و نامه آخرم بی‌خداحافظی ماند.

ای قلم هنوز داغش بر دلم مانده، کاش می‌نوشتی خداحافظ تا همه چیز تمام شود ولی نشد. ننوشتی. او رفت و من هنوز در حسرت خداحافظی مانده‌ام. ولی باز خوشحالم که تو را دارم، قلم یعنی فرصتی دوباره، قلم یعنی سلامی دوباره، قلم یعنی زندگی دوباره. پس با من بمان که هنوز حرف‌ها دارم، نه برای گفتن، بلکه برای نوشتن، پس باش و بنویس تا دیگران بخوانند شاهکار من و تو و کاغذ را...

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
2nyadideh
2nyadideh
٩٣/٠٧/١٧
٠
٠
قلمتون مستدام ;)
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٣/٠٧/١٨
١
٠
سلام: عمرتان دراز و تنتان سلامت باد.متشکرم
mina_h
mina_h
٩٣/٠٧/١٨
١
٠
خیلی زیبا بود من که خیلی خوشم اومد...امیدوارم قلمتون هیچوقت تموم نشه
ZAHRA_R
ZAHRA_R
٩٣/٠٧/١٩
٠
٠
ممنونم ......
پربازدیدتریـــن ها
آقا کجایی؟

سربازانت منتظرند

٩٥/١٠/٢٣
مزاج خود را اماده کنید!

این یک نوشته تند است

٩٥/١٠/٢٦
شعری سروده خودم

تو خودت سجده شکری

٩٥/١٠/٢٢
شاید هل ام داده باشند

افتاده به آب هیچ نفهمد که چه گویی!

٩٥/١٠/٢٢
چرا آدم ها را از روی ظاهر قضاوت می کنیم؟

چادر سیاه

٩٥/١٠/٢٢
خیالبافی های عاشقانه

آغوش بی مثالت در ذهن من نشسته

٩٥/١٠/٢٧
ای کاش هر روز، روز آخر بود

روز آخر

٩٥/١٠/٢٦
لبخندت برای من قدیمی نمی شود

من و خاطره یک نیمکت رنگ و رو رفته

٩٥/١٠/٢٣
شما هم نظر بدهید!

پیشنهاد امتیاز دهی به نوشته های سایت جیم

٩٥/١٠/٢٢
دلم اتفاقات خوب می خواهد

تولدم مبارک!

٩٥/١٠/٢٣
سوغاتی برای دل خسته ما

مادربزرگ

٩٥/١٠/٢٣
دین داری سخت شده است

شهر زیبا

٩٥/١٠/٢٨
با همان لبخند همیشگی

عقب‌ تر بایست!

٩٥/١٠/٢٦
داستان کوتاه

رز آبی

٩٥/١٠/٢٦
شعری سروده خودم

او می آید

٩٥/١٠/٢٧
از زجر بیشتر نجاتش داده بود

دست های مهربان؟!

٩٥/١٠/٢٥
آدم خوش قولی هستم

گل فروش

٩٥/١٠/٢٢
شعری سروده خودم

مثل تفنگ عاشقم که دست خودم نبود

٩٥/١٠/٢٨
دست خالی و مشکلات مالی

فقر فرهنگی در سینمای آبغوره گیر

٩٥/١٠/٢٧
تا رسیدن پول بروز ندهید!

دندان های نا اهل

٩٥/١٠/٢٥
تبلیغات
تبلیغات