با تو برای تو می‌نویسم
درد دلی با قلم

با تو برای تو می‌نویسم

نویسنده : رضا تمجیدی

وقتی تو را در دست‌هایم می‌گیرم، گویا افکارم را در دستانم گرفته‌ام، وقتی تو را در دست‌هایم می‌گیرم، گویا احساساتم را در دستانم گرفته‌ام، وقتی تو را در دست‌هایم می‌گیرم، انگار هیچ‌کس حریفم نیست. تو به من قدرت می‌دهی.

با تو ام؛ ای قلم! می‌خواهم با تو از تو بنویسم. از تو که قدرتمند‌ترینی، از تو که محرم اسرارترینی، با تو می‌نویسم. با تو از دردهایم می‌نویسم، از زخم‌هایم، از خاطره‌ها و از همه چیز می‌نویسم. ای قلم چه تاریخ‌ها که با تو رقم خورده و چه شعرها که با تو نوشته‌اند، چه کتاب‌هایی و چه شاهنامه‌ها که شاهکار شدند، چه نت‌هایی که با تو جاودانه شدند، چه داستان‌ها چه مقاله‌ها و چه مسائلی که با تو حل شدند. ولی ای قلم با تو دستور قتل عام میلیون‌ها انسان صادر شده، با تو چه پیمان‌ها زیر پا گذاشته شده، با تو چه قلب‌هایی شکسته شده، چه دل‌هایی که لرزیده، چه اشک‌هایی که جاری شده.

ولی نه؛ باز هم تو بد نیستی، آن دوستت دارم‌هایی که نوشتی می‌ارزد به همه این‌ها. آن تقدیم با عشق‌ها، آن فراموشت نمی‌کنم‌ها، آن عاشقانه‌ها.... از منشورهای کوروش تا کتاب خدا، یادت هست؟! تو بزرگی آن‌قدر که خدا به تو قسم خورده. ای قلم تو هستی تا غصه‌ها در دل‌ها نماند، تو هستی تا کینه‌ها نماند، تو هستی تا با تو روی کاغذ درد دل کنیم. تو را تمام کنیم تا خودمان تمام نشویم، تو را بشکنیم تا خودمان نشکنیم، تو را خسته کنیم تا خستگی در تن ما نماند. ای قلم تو نوشتی و من مچاله کردم، تو نوشتی و من پاره کردم، تو نوشتی و من سوزاندم، تو فقط نوشتی تا من سبک شوم. ای قلم همیشه نوشتی، نشد که خسته بشوی، نشد که نباشی.

تو یار خوبی هستی ای قلم. تو می‌دانی من چه کشیدم، تو میدانی چه خون دلی خوردم، تو میدانی چه متن‌ها و چه شعرهایی نوشتم. دیدی آن متن‌ها را کسی نخواند؟ آن شعرها در هیچ شب شعری خوانده نشد؟ فهمیدی ای قلم که نامه‌هایم را بی‌جواب گذاشت؟ راستی تو فهمیدی هنگام نوشتن آن نامه‌ها گریه می‌کردم؟ یادت هست وقت نوشتن «خداحافظ» دستم می‌لرزید؟ من خواستم بنویسم خداحافظ ولی تو نخواستی و تمام شدی و نامه آخرم بی‌خداحافظی ماند.

ای قلم هنوز داغش بر دلم مانده، کاش می‌نوشتی خداحافظ تا همه چیز تمام شود ولی نشد. ننوشتی. او رفت و من هنوز در حسرت خداحافظی مانده‌ام. ولی باز خوشحالم که تو را دارم، قلم یعنی فرصتی دوباره، قلم یعنی سلامی دوباره، قلم یعنی زندگی دوباره. پس با من بمان که هنوز حرف‌ها دارم، نه برای گفتن، بلکه برای نوشتن، پس باش و بنویس تا دیگران بخوانند شاهکار من و تو و کاغذ را...

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
2nyadideh
2nyadideh
٩٣/٠٧/١٧
٠
٠
قلمتون مستدام ;)
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٣/٠٧/١٨
١
٠
سلام: عمرتان دراز و تنتان سلامت باد.متشکرم
mina_h
mina_h
٩٣/٠٧/١٨
١
٠
خیلی زیبا بود من که خیلی خوشم اومد...امیدوارم قلمتون هیچوقت تموم نشه
ZAHRA_R
ZAHRA_R
٩٣/٠٧/١٩
٠
٠
ممنونم ......
پربازدیدتریـــن ها
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
شعری سروده خودم

بعد تو

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

شاید دلیل خلقتت آغوش باشد!

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
شعری سروده خودم

سکوت پاییزی

٩٥/٠٩/١٤
امان از این همه ناهماهنگی

یک نفر با من هماهنگ شود

٩٥/٠٩/١٣
لطفا شفاف بگویید

مسابقه ی غسل

٩٥/٠٩/١٣
گیج شده ام

حال این روز

٩٥/٠٩/١٤
به دنبال آیه های عذاب

سید حسن آقامیری کیست؟

٩٥/٠٩/١٤
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
ترانه ای سروده خودم

دل بهونه گیر

٩٥/٠٩/١٥
عمق فاجعه

آرایشگاه

٩٥/٠٩/١٥
داستان کوتاه

به همین سادگی / قسمت دوم

٩٥/٠٩/١٤
معرفی فیم دریا سالار

لطف خدا بود

٩٥/٠٩/١٤
نامه ی کشف شده ی قدیمی ترین دانشجوی دانشگاه بیرجند

مجمع الأدبا

٩٥/٠٩/١٥
بعضی ها

ساعت های بی صدا

٩٥/٠٩/١١
چرا همیشه همه چیز را آماده می خواهیم؟

دوستت دارم های ناگفته

٩٥/٠٩/١٥
اندر حکایت آموزش مسائل جنسی به کودکان

بچه از کجا میاد؟

٩٥/٠٩/١٦
ترسیده ام انگار

دلم مى خواهد همه چيز را بسوزانم!

٩٥/٠٩/١٣
باید بشوی همان آدم سابق

آفرینش برای خوب بودن

٩٥/٠٩/١٤