دلواپس مردم یا خود؟!
دلواپسان کیستند؟ دلواپس چه هستند؟

دلواپس مردم یا خود؟!

نویسنده : sjalal

چرا خود را نماینده کل مردم می‌دانند؟ از شروع کار دولت یازدهم این گروه بارها تجمع کردند و در آخرین آن‌ها خواستار برکناری وزیر ارشاد شدند. اگر واقعا نماینده مردم هستند و قصد پیگیری مطالبات مردم را دارند، چرا چند سال سکوت کردند؟ چرا فقط در مورد مسائلی خاص موضع می‌گیرند؟ آیا در گذشته هیچ مشکلی وجود نداشته است؟

این سوالات تاکنون بی‌پاسخ مانده است. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که این‌ها دلواپس خودشان هستند، نه مردم و هدفی جز تضعیف دولت و فشار به آن ندارند. به امید روزی که شاهد رفتارهای افراط گرایانه از سوی هیچ طیف و جناحی نباشیم و نقدهای‌مان منصفانه و منطقی باشد.

============

پی نوشت: این نوشتار به معنای تایید کامل عملکرد دولت یازدهم نیست.

 

 

 

 

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
Z_M
Z_M
٩٣/٠٧/١٩
٠
٠
تا حدودی موافقم
Atefe_K
Atefe_K
٩٣/٠٧/١٩
٠
٠
خخخخخخخخخخخخ...منم با شما موافقم:))
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٣/٠٧/١٩
٠
٠
سلام:!!!!
alireza_kh
alireza_kh
٩٣/٠٧/٢٠
٠
٠
اینکه بصورت واضخ بگوییم نگران و دلواپس خود هستند کمی بی اساس به چشم می اید.باید گفت که 8 سال چشم بر روی همه ی مشکلات،بدبختی ها و فسادها بستند حالا یادشان امده که اقتصاد کشور به سوی تورم میرود.این جا فکر همه مان قلقلک میرود که چگونه 8 سال بسیار فساد های اقتصادی صورت گرفت هیچ کسی زبان باز نکرد اما حالا که دولت پیشین از صحنه ی اجتماعی خارج شده مقصر و بانی مشکلات اقتصادی و معضلات اجتماعی و فرهنگی را دولت کنونی میدانند، و می گویند مشکلات اقتصادی مان از ساپورت زنانمان نشات گرفته است چون دولت کنونی به وضعیت فرهنگی دقت نمیکند. انها با حفظ منافع و مواضع سیاسی و اجتماعی خود به جانب داری میپردازند و دنبال ان هستند تا اذهان عمومی را نسبت به دولت تدبیر و امید و اموراتش مشوش گردانند و بتواند بازی را مساوی و یا با برد خود به پایان برسانند. ( قابل ذکر است موضوعاتی چون : کم ابی ، سقوط مسافران انتونف 140 ، بیکاری جوانان ، نبود عوامل مالی برای ازدواج ، از بین رفتن بسیاری از مشاغل و . . . از مهم ترین دغدغه های امروزه ی مردم است اما به جایش به موارد جزئی تری دلواپسان پرداختند)
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

زیر باران خنده با چشمان گریان ساده بود

٩٥/١١/٢٥
تا آن روز چقدر فاصله داریم؟

در حکومت امام زمان

٩٥/١١/٢٥
حیف شد

حیاط خانه ی مادرجون

٩٥/١١/٢٦
شاید قهرمان این فصل شویم

ظهور استقلال آرمانی

٩٥/١١/٢٨
ترامپ هستند، 70 ساله از حزب باد!

وقتی از ترامپ حرف می زنیم، دقیقا از چه حرف می زنیم؟

٩٥/١١/٢٨
طنزیات

مصاحبه خبرگزاری مهر با آبراهام لینکلن!

٩٥/١١/٢٨
حالا نوبت من بود

نامه ای به خدا

٩٥/١١/٢٧
گاهی از پنجره بیرون را نگاه کن

به دنیا آمدیم تا به هم کمک کنیم

٩٥/١١/٢٧
نقد و بررسی فیلم فصل نرگس

وعده ما قبرستان!

٩٥/١١/٢٨
نسل های بعد

خسته تر از آنیم، که فکرش بکنی

٩٥/١١/٣٠
آمده بودم بنویسم...

دو دقیقه حواستان را به من بدهید لطفا

٩٥/١١/٢٦
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت دوم

٩٥/١١/٢٧
یتیم شدم، همین

هر چه صدا می زنم بابا!

٩٥/١١/٣٠
از تو ممنونم

خدایی باش

٩٥/١١/٢٥
از عکس های پی در پی تا شاخ های اینستاگرامی

زندگی به سبک اینستاگرام

٩٥/١١/٢٥
شعری سروده خودم

کسی خبر ندارد

٩٥/١٢/٠١
من متخصص هستم!

راه اشتباهی

٩٥/١١/٢٧
باید به روایت‌ها چون حکایت‌ها احترام گذاشت؟

حکایت اندر روایت

٩٥/١١/٢٦
نسل ما

من آخر دیروزم

٩٥/١١/٣٠
حرف هایی که شبیه دروغ هستند

واقعیت های دروغ نما

٩٥/١١/٢٦
تبلیغات
تبلیغات