دلواپس مردم یا خود؟!
دلواپسان کیستند؟ دلواپس چه هستند؟

دلواپس مردم یا خود؟!

نویسنده : sjalal

چرا خود را نماینده کل مردم می‌دانند؟ از شروع کار دولت یازدهم این گروه بارها تجمع کردند و در آخرین آن‌ها خواستار برکناری وزیر ارشاد شدند. اگر واقعا نماینده مردم هستند و قصد پیگیری مطالبات مردم را دارند، چرا چند سال سکوت کردند؟ چرا فقط در مورد مسائلی خاص موضع می‌گیرند؟ آیا در گذشته هیچ مشکلی وجود نداشته است؟

این سوالات تاکنون بی‌پاسخ مانده است. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که این‌ها دلواپس خودشان هستند، نه مردم و هدفی جز تضعیف دولت و فشار به آن ندارند. به امید روزی که شاهد رفتارهای افراط گرایانه از سوی هیچ طیف و جناحی نباشیم و نقدهای‌مان منصفانه و منطقی باشد.

============

پی نوشت: این نوشتار به معنای تایید کامل عملکرد دولت یازدهم نیست.

 

 

 

 

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
Z_M
Z_M
٩٣/٠٧/١٩
٠
٠
تا حدودی موافقم
Atefe_K
Atefe_K
٩٣/٠٧/١٩
٠
٠
خخخخخخخخخخخخ...منم با شما موافقم:))
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٣/٠٧/١٩
٠
٠
سلام:!!!!
alireza_kh
alireza_kh
٩٣/٠٧/٢٠
٠
٠
اینکه بصورت واضخ بگوییم نگران و دلواپس خود هستند کمی بی اساس به چشم می اید.باید گفت که 8 سال چشم بر روی همه ی مشکلات،بدبختی ها و فسادها بستند حالا یادشان امده که اقتصاد کشور به سوی تورم میرود.این جا فکر همه مان قلقلک میرود که چگونه 8 سال بسیار فساد های اقتصادی صورت گرفت هیچ کسی زبان باز نکرد اما حالا که دولت پیشین از صحنه ی اجتماعی خارج شده مقصر و بانی مشکلات اقتصادی و معضلات اجتماعی و فرهنگی را دولت کنونی میدانند، و می گویند مشکلات اقتصادی مان از ساپورت زنانمان نشات گرفته است چون دولت کنونی به وضعیت فرهنگی دقت نمیکند. انها با حفظ منافع و مواضع سیاسی و اجتماعی خود به جانب داری میپردازند و دنبال ان هستند تا اذهان عمومی را نسبت به دولت تدبیر و امید و اموراتش مشوش گردانند و بتواند بازی را مساوی و یا با برد خود به پایان برسانند. ( قابل ذکر است موضوعاتی چون : کم ابی ، سقوط مسافران انتونف 140 ، بیکاری جوانان ، نبود عوامل مالی برای ازدواج ، از بین رفتن بسیاری از مشاغل و . . . از مهم ترین دغدغه های امروزه ی مردم است اما به جایش به موارد جزئی تری دلواپسان پرداختند)
پربازدیدتریـــن ها
از صدا و سیمای میلی تا بی تفاوتی زنان

من به این سکوت معترضم!

٩٧/٠٢/٢٥
لبخندش... چشمانش...

عشق پشت چراغ قرمز

٩٧/٠٢/٢٦
شعری سروده خودم

تمام خانه‌ای که پریشان گشت

٩٧/٠٢/٢٥
تمامی متن‌های زیر شایعه هستند و قطعا واقعی نیستند! (خیابانی_طور!)

شایعات الشایدات!

٩٧/٠٢/٢٦
به نام...

آب در کوزه و ما تشنه لبان

٩٧/٠٢/٢٧
اثر جدید مانی حقیقی

درباره فیلم خوک

٩٧/٠٢/٢٤
هزار بار نوشتم

ردپای قلم

٩٧/٠٢/٢٤
راهنمای دستیابی به فیلم های خوب

چطور فیلم خوب ببینیم؟

٩٧/٠٢/٢٧
شعری سروده خودم

انقلاب سفید

٩٧/٠٢/٣٠
یاد تو را بسیار کنم

سه سخن رمضانه

٩٧/٠٢/٢٩
خودمان هم به خودمان رحم نمی کنیم

غصه ای که قصه شده است

٩٧/٠٢/٢٦
این بزرگترین آرزویم بود

سرعت ثانیه های زندگی

٩٧/٠٢/٢٥
امنیت مانع پیشرفتتان نشود

ناحیه امن

٩٧/٠٢/٢٤
اقیانوس آرام

سال هاست…

٩٧/٠٢/٢٦
گاهی دلتنگ می شوی

تنهایی آنقدرها هم بد نیست

٩٧/٠٢/٢٧
شعری سروده خودم

خورشید هشتم

٩٧/٠٢/٣٠
شعری سروده خودم

خیال بودنت

٩٧/٠٢/٣٠
این بیماری لاعلاج

یخچال گردی چیست؟

٩٧/٠٢/٣٠
انشای یک دانش آموز دبستانی درباره ازدواج

غلط کردی!

٩٧/٠٢/٣١
حکایت تلگرام و سروش

نامادری!

٩٧/٠٢/٣٠