ما و کره ای ها
اعتراض یا توهین؟!

ما و کره ای ها

نویسنده : sjalal

"عبدولی" این نام بهانه‌ای شد برای آغاز توهین به مردم کره جنوبی هم در شبکه های اجتماعی و هم در برخی رسانه ها و البته نام" کریم فر" این توهین‌ها را تشدید کرد.

مردم کره را به برخی حیوانات تشبیه کردند و فحش‌های ناموسی نثارشان. حتی صفحه رسمی اتحادیه جهانی کشتی هم بی نصیب نماند. در تضییع حقوق عامدانه این دو هیچ تردیدی نیست ولی دلیل این توهین‌های گسترده چیست؟ چرا باید به کل مردم یک  جامعه تعمیم داده شود؟ آیا توهین اعتراضی شایسته است؟.

این رفتارها فقط باعث تخریب وجهه ما در سطح بین المللی می‌شود، به خصوص که مدعی دارا بودن فرهنگ والای انسانی و اخلاقی هستیم. قضیه مدیر تدارکات تیم امید را به یاد دارید؟ رفتار آنها  در قبال او چگونه بود؟ هر آنچه برای خود می‌پسندی برای دیگران نیز بپسند.

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
faride
faride
٩٣/٠٧/١٤
٠
٠
چی بگه آدم!
r_jafarpour
r_jafarpour
٩٣/٠٧/١٤
٠
٠
:::((منم مردد بودم یک حالت مرددی نظرمو نوشتم....
r_jafarpour
r_jafarpour
٩٣/٠٧/١٤
٠
٠
دیگه قصدشون این بوده خالی شن......حالا راستشو بخیان درسته که اشتباهه این حرکت ولی خب کار اونام اشتباه بوده.......این جملات آخر رو خیلی خوب درک کردم جریانش رو هم یادمه.
Farzane_vatani
Farzane_vatani
٩٣/٠٧/١٤
١
٠
بعله...........ما همیشه عادت داریم از یه ور بوم بیوفتیم................ممنون
هاچ
هاچ
٩٣/٠٧/١٤
١
١
من هرچی تونستم نفرینشون کردم خوب کردم
ZAHRA_R
ZAHRA_R
٩٣/٠٧/١٥
١
٠
هاچ؟؟؟؟؟
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٣/٠٧/١٤
١
١
سلام:به نظرم باید با ادب و فرهنگ بسیار غنی ایرانی واسلامی آنان را شرمنده کرده و برای مشکلات هم از طریق قانونی اقدام کرد.با اینطور رفتارها وجهۀ ملت را خدشه دار کرده وبدبینی نسبت ایران وایرانی ایجاد میشود.مثل مسئلۀ مسی که تمام دنیا مارا محکوم کردند.متشکرم
ZAHRA_R
ZAHRA_R
٩٣/٠٧/١٥
٢
٠
نچ نچ نچ نچ........
پربازدیدتریـــن ها
دیگر نگران دیر رسیدن نیستم

من گم شده بودم

٩٥/١٢/٠٤
سقوط به سرزمین ارواح

من بودم

٩٥/١٢/٠٤
شعری سروده خودم

کسی خبر ندارد

٩٥/١٢/٠١
راهکارهای غیر مشروع

تابو های موقت

٩٥/١٢/٠٥
شعری سروده خودم

کودکم نیست توی آغوشم

٩٥/١٢/٠٤
نسل های بعد

خسته تر از آنیم، که فکرش بکنی

٩٥/١١/٣٠
می شود ساده بود و از ته دل خندید

اندر احوالات دغدغه های ریز دخترانه

٩٥/١٢/٠٣
دارم دیوانه می شوم

دختری در آینه

٩٥/١٢/٠٣
یتیم شدم، همین

هر چه صدا می زنم بابا!

٩٥/١١/٣٠
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت سوم

٩٥/١٢/٠٢
چای نخوردن ها بهانه است

تو بیا تو بمان

٩٥/١٢/٠٢
از کرامات آقا بود

زیباترین سه شنبه ی سال

٩٥/١٢/٠٤
ته دلم خوشحال می شوم

سورپرایز شوندگی

٩٥/١٢/٠٥
وقتی چهار ماهه بودم

عشق، مادر و معجزه

٩٥/١٢/٠٣
نسل ما

من آخر دیروزم

٩٥/١١/٣٠
برو فاش می کن، مگو چیست فاش!

راز و رمزهای رازداری

٩٥/١٢/٠١
وقتی همه ایران یک رنگ می شود

اولین روز آبی

٩٥/١٢/٠١
اگرچه سخت، روزی تمام می شود

انتظار سخت ترین کار دنیاست

٩٥/١٢/٠٣
تبلیغات
تبلیغات