آغازی در انتهای بن بست
وقتی دلت می‌گیرد...

آغازی در انتهای بن بست

نویسنده : رضا تمجیدی

زندگی همه ما سرشار از لحظاتی است که خاطرات ما را می‌سازند، لحظاتی پر از شادی و غم، پر از خنده و گریه، پر از هیجان و زندگی. ولی لحظاتی هست که سوای همه این‌هاست. لحظه‌هایی که دلت گرفته است.

نمی‌دانی چرا، فقط می‌دانی دلت گرفته، وقتی دلت می‌گیرد از همه دلگیری، همه چیز و همه کس. وقتی دلت می‌گیرد هوا هم گرفته می‌شود. زمین و زمان هم گرفته می‌شود. وقتی دلت می‌گیرد همه چیز دست بدست هم می‌دهند تا تو غریب‌تر شوی. وقتی دلت می‌گیرد تمام روزنه‌های شادی بسته‌اند. وقتی دلت می‌گیرد شانه‌هایت سنگین است، انگار که یک دنیا غم روی شانه‌هایت گذاشته‌اند. نمی‌دانی چه چیز آرامت می‌کند، نمی‌دانی چه کار بکنی. چقدر این لحظه‌ها سخت است...

ولی وقتی دلت می‌گیرد جایی هست که دلتنگی‌ات را می‌خرد، جایی را می‌شناسم که آخر همه دل تنگی‌هاست. جایی را می‌شناسم که وقتی به بن بست می‌رسی تازه آن‌جا آغاز راه است. یک جایی هست... حرم...

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٣/٠٧/٢٢
٠
٠
سلام: خیلی قشنگ و دلنشین بود.انشاءا... که هیچ غمی نداشته باشیدمتشکرم.السلام علیک یا غریب الغربا.یا علی بن موسی الرضا(ع)
ZAHRA_R
ZAHRA_R
٩٣/٠٧/٢٢
٠
٠
ممنونم.......
h_ghasemi
h_ghasemi
٩٣/٠٧/٢٢
٠
٠
گاهی قناریها اگر در باغ هم باشند مانند مرغان قفس دلتنگ می خوانند ...
هاچ
هاچ
٩٣/٠٧/٢٢
٠
٠
چند وقتی هست که تصمیم دارم برم اما نمیدونم چرا نمیرم
faride
faride
٩٣/٠٧/٢٢
٠
٠
هوم حرم واقعا جاییکه همه دلتنگی هارو از یادم میبره!
admin
admin
٩٣/٠٧/٢٣
٠
٠
:) حرم امام رضا برای من هیچ وقت حس دلتنگی نداشت... همه اش احساس شادی و بهجت بوده و هست
2nyadideh
2nyadideh
٩٣/٠٧/٢٦
٠
٠
آره؛به قول یه شاعری : بعضی روزا که تو لکی/غصه می خوری الکی/نمی دونی برای چی/حتی نمی دونی برای کی ؟/منم به اندازه ی تو/تو هم به اندازه ی من/همه به اندازه ی هم/ پریم ازاین غصه و غم.... ماکه حرم نداریم چـــــــــــــی :( معصوم زاده ومزار شهدای گمنام هست ها ولی حــــرم ...
پربازدیدتریـــن ها
شاید قهرمان این فصل شویم

ظهور استقلال آرمانی

٩٥/١١/٢٨
گاهی از پنجره بیرون را نگاه کن

به دنیا آمدیم تا به هم کمک کنیم

٩٥/١١/٢٧
ترامپ هستند، 70 ساله از حزب باد!

وقتی از ترامپ حرف می زنیم، دقیقا از چه حرف می زنیم؟

٩٥/١١/٢٨
طنزیات

مصاحبه خبرگزاری مهر با آبراهام لینکلن!

٩٥/١١/٢٨
حالا نوبت من بود

نامه ای به خدا

٩٥/١١/٢٧
شعری سروده خودم

کسی خبر ندارد

٩٥/١٢/٠١
نسل های بعد

خسته تر از آنیم، که فکرش بکنی

٩٥/١١/٣٠
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت دوم

٩٥/١١/٢٧
نقد و بررسی فیلم فصل نرگس

وعده ما قبرستان!

٩٥/١١/٢٨
یتیم شدم، همین

هر چه صدا می زنم بابا!

٩٥/١١/٣٠
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
من متخصص هستم!

راه اشتباهی

٩٥/١١/٢٧
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
نسل ما

من آخر دیروزم

٩٥/١١/٣٠
دارم دیوانه می شوم

دختری در آینه

٩٥/١٢/٠٣
چای نخوردن ها بهانه است

تو بیا تو بمان

٩٥/١٢/٠٢
می شود ساده بود و از ته دل خندید

اندر احوالات دغدغه های ریز دخترانه

٩٥/١٢/٠٣
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت سوم

٩٥/١٢/٠٢
وقتی همه ایران یک رنگ می شود

اولین روز آبی

٩٥/١٢/٠١
برو فاش می کن، مگو چیست فاش!

راز و رمزهای رازداری

٩٥/١٢/٠١
تبلیغات
تبلیغات