مدال‌هایی از جنس غرور و افتخار
پیرامون درخشش ورزشکاران ایران در رشته های نوپا

مدال‌هایی از جنس غرور و افتخار

نویسنده : مازیار حکاک

همیشه بار کاروان ورزش ایران در مسابقات آسیایی روی ورزش‌های کشتی، وزنه‌برداری و تکواندو بود و تنها به مدال گرفتن در همین رشته‌ها امید داشتیم. برای اینچئون هم همه روی همین ورزش‌ها حساب باز می‌کردند، اما کاروان ایران بیشتر از گوانگ‌ژو در اینچئون ثابت کرد توانایی کسب مدال در رشته‌های مختلف و حتی نوپا را دارد. 

هر چقدر که فوتبال و فوتبالی‌ها با ارقام میلیاردی‌شان در اینچئون گند زدند، ورزش‌های نوپا مثل قایقرانی، دوچرخه سواری، تیر و کمان و شمشیربازی دل مردم را شاد کردند. تازه فقط همین‌ها نبودند، در روزهای پس رفت مدال آوری وزرش‌های مورد انتظار مثل وزنه‌برداری، بانوان ایران در تیراندازی و دو و میدانی توانستند مدال بیاورند. اتفاقی که واقعا غیرقابل پیش‌بینی بود و باید به تک‌تک این مدال‌ها چند برابر مدال گرفتن در ورزش‌های همیشگی افتخار کرد. حتی با این‌که مدال‌ها در بعضی از رشته‌ها طلا نیست اما آغاز مدال‌آوری در رشته‌های جدید چند برابر مدال طلا ارزش دارد و نوید روزهای تازه و پر امید را برای ورزش کشور می‌دهد.

سالیان سال ورزش کشور به چند رشته خاص محدود شده بود و نکته تلخ این‌که در بعضی مسابقات این ورزش‌ها فروغ لازم را ندارند. نوعا در همین مسابقات اشتباهات در انتخاب وزنه برای کیانوش رستمی و نواب نصیر شلال دو مدال را از کاروان ایران گرفت یا در کشتی آزاد دو ورزشکار ایران در روز اول مسابقات به راحتی حذف شدند.

اما حالا مدال‌آوری ایران در رشته‌های مختلف وضعیت به نسبه موزونی دارد که اگرچه با رقیبان سرسخت شرق آسیا قابل مقایسه نیست اما در حد ورزش خودمان یک شاهکار است. گذشته از این‌که تا پیش از این، کاروان ایران به دلیل مدال آوری در چند رشته خاص تا روزهای پایانی مسابقات در رده‌های پایین سیر می‌کرد اما با درخشش رشته‌های نوپا در گوانگژو و حالا در اینچئون کاروان ایران از روزهای اول صاحب مدال است.

هر چند مدال‌آوری رشته‌های جدید در اینچئون حاصل سرمایه‌گذاری بلندمدت روی این ورزش‌هاست اما اختلاف سطح بودجه فدراسیون‌ها نشان می‌دهد که توزیع سرمایه در این ورزش‌ها منصفانه نیست. در واقع می‌توان گفت همین مدال‌های خوشرنگ اینچئون با دست‌های خالی به دست آمده که با کمی توجه به این ورزش‌ها می‌توان انتظار مدال‌های غرورآفرین در مسسابقات آسیایی، جهانی و حتی المپیک داشت. سال‌ها ورزش ایران حسرت مدال آوری در رشته‌هایی مثل تیراندازی، قایقرانی، دوچرخه سواری و شمشیربازی را داشت حالا که این مهم براورده شده، باید با بها دادن به این ورزشکاران بی‌ادعا، گام‌های جدی‌تر را برای توسعه و فراگیر شدن این ورزش‌ها برداشت. 

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
judy_abbott
judy_abbott
٩٣/٠٧/٠٦
٠
٠
خیییییییییلی هم عالی......میگم ک دیگه تیم امید اصن نفرستیم دیگه......بجاش هزینه اونو خرج ورزشای دیگه کنیم!......مثلا خیلی ک فوتبالمون شاهکار کنه ی مدال طلا بگیره ولی اگ اینکارو بکنیم 3-4 تا طلا تو رشته های دیه میگیریم........تیم امیدم بره تمرین کنه واسه المپیک...والا ب خدا
2nyadideh
2nyadideh
٩٣/٠٧/٠٦
٠
٠
موافق استیم :) مام 2آ میکنیم گام‌های جدی‌تری برای توسعه و فراگیر شدن این ورزش‌ها برداشت شود.
ali_sh
ali_sh
٩٣/٠٧/٠٦
٠
٠
واقعا جاي تكواندو خاليه.....
hossein_raoof
hossein_raoof
٩٣/٠٧/٠٧
٠
٠
خيلي عالي بودن, مخصوصن نجمه خدمتي
پربازدیدتریـــن ها
دیگر نگران دیر رسیدن نیستم

من گم شده بودم

٩٥/١٢/٠٤
سقوط به سرزمین ارواح

من بودم

٩٥/١٢/٠٤
شعری سروده خودم

کسی خبر ندارد

٩٥/١٢/٠١
راهکارهای غیر مشروع

تابو های موقت

٩٥/١٢/٠٥
شعری سروده خودم

کودکم نیست توی آغوشم

٩٥/١٢/٠٤
می شود ساده بود و از ته دل خندید

اندر احوالات دغدغه های ریز دخترانه

٩٥/١٢/٠٣
دارم دیوانه می شوم

دختری در آینه

٩٥/١٢/٠٣
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
از کرامات آقا بود

زیباترین سه شنبه ی سال

٩٥/١٢/٠٤
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
چای نخوردن ها بهانه است

تو بیا تو بمان

٩٥/١٢/٠٢
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت سوم

٩٥/١٢/٠٢
ته دلم خوشحال می شوم

سورپرایز شوندگی

٩٥/١٢/٠٥
حس تلخ تنهایی

گاه می توان خوب نبود

٩٥/١٢/٠٦
وقتی چهار ماهه بودم

عشق، مادر و معجزه

٩٥/١٢/٠٣
می روم شهر را بی خاطره قدم بزنم

دختری قید موهای خود را زد

٩٥/١٢/٠٧
برو فاش می کن، مگو چیست فاش!

راز و رمزهای رازداری

٩٥/١٢/٠١
وقتی همه ایران یک رنگ می شود

اولین روز آبی

٩٥/١٢/٠١
اگرچه سخت، روزی تمام می شود

انتظار سخت ترین کار دنیاست

٩٥/١٢/٠٣
شعری سروده خودم

تهدید نکن

٩٥/١٢/٠٤
تبلیغات
تبلیغات