تنها 72 درصد کره زمین آب است!

تنها 72 درصد کره زمین آب است!

نویسنده : amirhafez72

امروز صبح توی سلف نشسته بودم، نگاهم سمت ترموس بود، در افکار خودم مستغرق بودم، دانشجویی لیوانی چای ریخت، بعدش آب جوش گرفت، شیر را نصفه بست و رفت.

از شیر ترموس شر شر... آب می‌ریخت.

متوجه نبود که شیر را نصفه بسته است، برگشت که شیر را کامل ببندد. دانشجویی دیگری که همان جا بود شیر رابست، تا جلوی اسراف را بگیرد.

از این‌که هم دانشگاهی‌هایم را دغدغه‌مند نسبت به آب درون ترموس دیدم مشعوف شدم. با خود اندیشیدم که چرا همه نگران آب جوش درون سماور هستند و مانع از اسراف شدنش می‌شوند؟! اما چرا همه نگران کمبود آب در کره زمین نیستند، دغدغه اسراف شدنش را ندارند؟!

 

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
ali_y
ali_y
٩٣/٠٧/٠٦
٠
٠
سلام... چون این اثرش فوری تره یعنی آبجوش تموم میشه و چای بهشون نمیرسه ولی آب رو هنوز باورمون نمیشه که تموم بشه ...
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٣/٠٧/٠٦
٠
٠
سلام: اگر همه سعی کنیم روزانه از مصرف آب کم کنیم مثلا حمام هربار 3تا4دقیقه زودتر بیایم بیرون.برای مسواک شیررا ببندیم یا ماشین را با دستمال تمیزکنیم بعد با یک سطل آب ودستمال دوباره تمیزش کنیم. وخیلی روشهای دیگه.این مقدار را در نصف جمعیت کشور ضرب کنیدعدد جالبی میشه.ممنون
korosh
korosh
٩٣/٠٧/٠٦
٠
٠
ما کم شدن اب داخل سماور رو میبینیم و بهتر درک میکنیم اما کم شدن اب کره زمین و گرم تر شدن اون رو نمیبینیم و قدرت درکمون کم میشه ! به همین دلیله ! خیلی از موضوعات و اتفاقات دیگه هم همینطوریه !
r_roshnavand
r_roshnavand
٩٣/٠٧/٠٦
٠
١
سلام ... مگر کمبود آب در روی زمین داریم که نگران باشیم
میم
میم
٩٣/٠٧/٠٦
٠
٠
منم نظرات اقایان بالایی رو تایید میکنم:دی
2nyadideh
2nyadideh
٩٣/٠٧/٠٧
٠
٠
خب صرفه جویی از همین کارای کوچیک شروع میشه دیگه....کم کم فرهنگش جامیافته...توی ابعاد بزرگتری صرفه جویی میکنیم :)
علیرضا
علیرضا
٩٣/٠٧/٠٧
٠
٠
منم موافقم.
پربازدیدتریـــن ها
دیگر نگران دیر رسیدن نیستم

من گم شده بودم

٩٥/١٢/٠٤
سقوط به سرزمین ارواح

من بودم

٩٥/١٢/٠٤
راهکارهای غیر مشروع

تابو های موقت

٩٥/١٢/٠٥
شعری سروده خودم

کسی خبر ندارد

٩٥/١٢/٠١
شعری سروده خودم

کودکم نیست توی آغوشم

٩٥/١٢/٠٤
می شود ساده بود و از ته دل خندید

اندر احوالات دغدغه های ریز دخترانه

٩٥/١٢/٠٣
دارم دیوانه می شوم

دختری در آینه

٩٥/١٢/٠٣
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
می روم شهر را بی خاطره قدم بزنم

دختری قید موهای خود را زد

٩٥/١٢/٠٧
از کرامات آقا بود

زیباترین سه شنبه ی سال

٩٥/١٢/٠٤
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
چای نخوردن ها بهانه است

تو بیا تو بمان

٩٥/١٢/٠٢
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت سوم

٩٥/١٢/٠٢
ته دلم خوشحال می شوم

سورپرایز شوندگی

٩٥/١٢/٠٥
حس تلخ تنهایی

گاه می توان خوب نبود

٩٥/١٢/٠٦
وقتی چهار ماهه بودم

عشق، مادر و معجزه

٩٥/١٢/٠٣
برو فاش می کن، مگو چیست فاش!

راز و رمزهای رازداری

٩٥/١٢/٠١
اگرچه سخت، روزی تمام می شود

انتظار سخت ترین کار دنیاست

٩٥/١٢/٠٣
وقتی همه ایران یک رنگ می شود

اولین روز آبی

٩٥/١٢/٠١
بخشندگی و دل بزرگی

عارضه های میانسالگی

٩٥/١٢/٠٧
تبلیغات
تبلیغات