دیوارها...
حاصل چند روز زندگی روی پشت بام

دیوارها...

نویسنده : سحر نیکو عقیده

بنایی کردن و دستی به سر و گوش خانه کشیدن باعث شد که به مدت یک ماه به اتاق کوچک پشت بام اسباب کشی کنیم. سخت بود که که دیگر نمی‌توانستم در اتاق دوست داشتنی خودم کتابم را باز کنم و بخوانم و بنویسم. مدام باید به سارا می‌گفتم که صدای تلویزیون را کم کند. بلند بلند صحبت نکند. تمرکزم را به هم نزند.

همین چند روز قبل بود که توی اتاقم نشسته بودم و کارهای روزمره‌ام را انجام می‌دادم و هیچ فکرش را هم نمی‌کردم که یک دیوار فاصله بین من و خواهرم، مادرم، پدرم چقدر شکل و شمایل زندگی را تغییر می‌دهد. اصلا فکرش را هم نمی‌کردم بعد از چند روز بودن کنار هم، در یک اتاق کوچک، خواهرم که تا به حال لای کتابی را به غیر از کتاب درسی‌اش بازنکرده بود، بدون آن که من چیزی بگویم، کتاب‌هایم را ورق بزند و بخواند. اصلا فکرش را هم نمی‌کردم که یک عاشقانه آرام را بلند بلند برای پدر و مادرم بخوانم و راجع به جمله‌هایش حرف بزنیم و به وجد بیاییم یا به جای این‌که هرکدام از ما چهار نفر که نمازمان را جداگانه در لابه‌بلای دیوارهای امن خودمان می‌خواندیم ،حالا نماز جماعت کوچکی را در چهارچوب یک اتاق کوچک تشکیل بدهیم و حس خوبش را بچشیم.

حالا با خودم فکر می کنم دیوارهای یک خانه می‌توانند فرسخ‌ها آدم‌ها را از هم دور کنند. اصلا شاید افزایش اختلافات خانوادگی، افزایش آمار طلاق و جدایی‌ها و... همه زیر سر دیوارهای یک خانه باشد.

 شب‌ها که روی زمین سفتِ پشت بام به آسمان بالای سرم خیره می‌شوم و گوشم را به صدای شهر می‌سپارم، گاهی صدای گریه زنی را از حیاط خانه کناری می‌شنوم یا صدای شادی و بوق ماشین‌های عروس کشانِ چند خیابان آن طرف‌تر را ... با خودم فکر می‌کنم که دیوارها تا چه حد می‌توانند گوش‌های آدم را کر کنند و چشم‌ها را کور. آدم‌ها را در خود مچاله کنند و از یکدیگر دور...

 

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
Em Ad
Em Ad
٩٣/٠٥/٢٦
٠
٠
بسیار زیبا و دوست داشتنی نوشتیذ . حس قشنگی داشت نوشتتون . ممنون
p_golpari
p_golpari
٩٣/٠٥/٢٦
٠
٠
خیلی زیبا بود لذت بردم مرسی :)
faride
faride
٩٣/٠٥/٢٦
٠
٠
چقد قشنگ به موضوعات اطرافت نگا میکنی:))...خیلی جالب بود.. متاسفانه هینطوره...خیلی دور شدیم از همدیگه...
neyosha
neyosha
٩٣/٠٥/٢٦
٠
٠
خیلی قشنگ بود سحر جان :))) دیوارها تا چه حد می‌توانند گوش‌های آدم را کر کنند و چشم‌ها را کور. آدم‌ها را در خود مچاله کنند و از یکدیگر دور...... تشکرات بسیار (:
Sara-amd
Sara-amd
٩٣/٠٥/٢٦
٠
٠
چه خوب نوشتين! دور بودن از خانواده مشكلات فردى به وجود مياره مثلا اينكه نتونى حرفاتو به مامانت بگى دوستم گاهى بابت اين موضوع افسرده ميشه ..... حالا من اينقد واسه مامانم پرحرفى ميكنم و همه حرفامو ميزنم كه از دستم كلافه ميشه خخخ
hach_zanboori
hach_zanboori
٩٣/٠٥/٢٦
٠
٠
یعنی شما بینتون دیوار ندارین؟! :دی
Sara-amd
Sara-amd
٩٣/٠٥/٢٦
٠
٠
نه ديگه در اون حد هاچ ! خخخخخ اگه ما هم بنايى داشته باشيم ديگه مامانم از كلافه هم ميگذره پرتم ميكنه بيرون از خونه خخخ
دختر خاصــ
دختر خاصــ
٩٣/٠٥/٢٦
٠
٠
عاره متاسفانه ولی ما اگه دیواری هم هس نمیذاریم زیاد کر و کورمون کنه! سپاس
سردار
سردار
٩٣/٠٥/٢٧
٠
٠
خوب بود !
پربازدیدتریـــن ها
دیگر نگران دیر رسیدن نیستم

من گم شده بودم

٩٥/١٢/٠٤
سقوط به سرزمین ارواح

من بودم

٩٥/١٢/٠٤
راهکارهای غیر مشروع

تابو های موقت

٩٥/١٢/٠٥
شعری سروده خودم

کودکم نیست توی آغوشم

٩٥/١٢/٠٤
می روم شهر را بی خاطره قدم بزنم

دختری قید موهای خود را زد

٩٥/١٢/٠٧
می شود ساده بود و از ته دل خندید

اندر احوالات دغدغه های ریز دخترانه

٩٥/١٢/٠٣
دارم دیوانه می شوم

دختری در آینه

٩٥/١٢/٠٣
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
حس تلخ تنهایی

گاه می توان خوب نبود

٩٥/١٢/٠٦
کاش به خودمان بیاییم

پیش به سوی نابودی

٩٥/١٢/٠٨
از کرامات آقا بود

زیباترین سه شنبه ی سال

٩٥/١٢/٠٤
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
ته دلم خوشحال می شوم

سورپرایز شوندگی

٩٥/١٢/٠٥
چای نخوردن ها بهانه است

تو بیا تو بمان

٩٥/١٢/٠٢
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت سوم

٩٥/١٢/٠٢
بخشندگی و دل بزرگی

عارضه های میانسالگی

٩٥/١٢/٠٧
زندگی کردن با نقاشی ات را دوست دارم

بابا لنگ دراز عزیزم

٩٥/١٢/٠٨
وقتی چهار ماهه بودم

عشق، مادر و معجزه

٩٥/١٢/٠٣
اگرچه سخت، روزی تمام می شود

انتظار سخت ترین کار دنیاست

٩٥/١٢/٠٣
من هم یکی از آن 99 نفر هستم!

مجلس تحریم یا مجلس ترحیم؟

٩٥/١٢/٠٧
تبلیغات
تبلیغات