گاهی فراموشی مهربان می‌شود
درباره این مرموزترین، ثابت‌ترین، متغییرترین و اعصاب خوردکن‌ترین صفت دنیا

گاهی فراموشی مهربان می‌شود

نویسنده : سحر نیکو عقیده

فراموشی مرموزترین، ثابت‌ترین، متغییرترین و اعصاب خوردکن‌ترین صفت دنیاست! آرام می‌آید و طوری که متوجه نشوی در تمام چیزهایی که دلش می‌خواهد رخنه می‌کند. حتی در کفش‌هایت! تا هر روز از دانشگاه که می‌آیی، فراموش کنی آن‌ها را داخل جاکفشی بگذاری و یا گاهی وقت‌ها تلفیق عجله و فراموشی باعث می‌شود که میزی را که سال‌هاست گوشه اتاقت جاخوش کرده نبینی، وجودش را فراموش کنی و انگشت کوچک پایت را با ضربه‌ای به آن، مورد عنایت قرار دهی. ناسزایی هم بگویی به کمد و در و دیوار تا کور شوند که تو را نمی‌بینند.

گاهی وقت‌ها هم فراموشی تو را کور می‌کند. پلک‌های چشم دلت را محکم می‌گیرد و روی هم می‌گذارد تا نبینی و فراموش کنی که یک تشکر ساده از پدر و مادرت باعث می‌شود که تمام خستگی دنیا را فراموش کنند.

این فراموشی سمج و اعصاب خورد کن، درست زمانی که لازمش داری از تو و زندگی‌ات گریزان می‌شود و آن‌جاست که خیلی هم شیرین و دوست داشتنی به نظر می‌رسد. وقتی کسی، وسیله‌ای و هرچیز دیگری را که به آن وابسته بودی، از دست می‌دهی، دوست داری فراموشی را دو دستی بچسبی و محکم در آغوش بگیری و بعد از عدم توانایی در فراموشی گریزان، دست به دامان زمان گذران می‌شوی.

گذران زمان هم گاهی منجر به دوستی عمیق با فراموشی می‌شود. مثل پیرمردی که فراموشی سال‌هاست که در ذهنش رخنه کرده. هر صبح روی صندلی پارک می‌نشیند و به دوردست‌ها خیره می‌شود و هر روز بیشتر و بیشتر فراموش می‌کند که روزی افرادی بودند که دوستش داشتند و حال، فراموشش کرده‌اند.

فراموشی هم گاهی، عجیب مهربان می‌شود.

 

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
Faeze_v
Faeze_v
٩٣/٠٥/٠٤
٠
٠
خیلی خیلی زیبا، کاش منم فراموش کنم بعضی چیزارو
p_golpari
p_golpari
٩٣/٠٥/٠٤
٠
٠
فراموش کردن بعضی چیز ها بعضی ادما و یا بعضی حرفا خیلی سخته خیلی !اصلا غیر ممکنه !هیییییییییییییییییییییییی روزگاررررررررررررررررررررررررررررررررر
p_golpari
p_golpari
٩٣/٠٥/٠٤
٠
٠
خیلی زیبا بود... گاهی اوقات فراموشی خوبه ... فقط گاهی ..تشکر فراوان ..موفق باشی آبجی
r_jafarpour
r_jafarpour
٩٣/٠٥/٠٥
٠
٠
پریا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟چه امتیازی>؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
p_golpari
p_golpari
٩٣/٠٥/٠٤
٠
٠
خیلی زیبا بود... گاهی اوقات فراموشی خوبه ... فقط گاهی ..تشکر فراوان ..موفق باشی آبجی
p_golpari
p_golpari
٩٣/٠٥/٠٤
٠
٠
اگه مطلبا دو سه بار اومد شرمنده نت قاطی کرده بود خخخ !!
M_Ranjbar
M_Ranjbar
٩٣/٠٥/٠٤
٠
٠
اشکالی نداره
Faeze_v
Faeze_v
٩٣/٠٥/٠٤
٠
٠
سرتون سلامت نت میخواید چیکار؟
M_Ranjbar
M_Ranjbar
٩٣/٠٥/٠٤
٠
٠
بدی های فراموشی رو هم میگفتی
باران
باران
٩٣/٠٥/٠٤
٠
٠
فراموشی بعضی وقتا مهربون اما گاهی وقتا هم بی رحمه مثلا من دیگه صدای پدربزرگم که ده سال پیش فوت کرد خیلی سخت یادم میاد الان هم دارم تلاش میکنم صدا و چهره و نگاه مادربزرگمو فراموش نکنم والی بالاخره اتفاق میفته
Em Ad
Em Ad
٩٣/٠٥/٠٤
١
٠
یه زمانی فراموشی یه نوع مریضی بود ، مثه الان نبود که نعمت باشه -_____-
jalal
jalal
٩٣/٠٥/٠٤
١
٠
گاهی زمان درمانگر است
Faeze_v
Faeze_v
٩٣/٠٥/٠٤
٠
٠
گاهی ام زمان خودش تبدیل به درد میشه.....
Farzane_v
Farzane_v
٩٣/٠٥/٠٤
٠
٠
فراموشی گاهی اوقات بهترین بیماری دنیاست.........ممنون از مطلب زیباتون
m-nik110
m-nik110
٩٣/٠٥/٠٤
٠
٠
فراموشی یک نعمت است...
ali_sh
ali_sh
٩٣/٠٥/٠٥
٠
٠
فراموشي........ خيلي چيز خوبيه خيلي خيلي خوب
z-dadras
z-dadras
٩٣/٠٥/٠٥
٠
٠
زیبابود،ممنون
mohii-2
mohii-2
٩٣/٠٥/٠٥
٠
٠
و آنهایی که فراموشت میکنند به بهانه فراموشی!
فائزه
فائزه
٩٣/٠٥/٠٥
٠
٠
چه قدر خوشگل بود متنت سحر جان :) ممنون عزیزم پسندیدمش :)
zohreh_sh
zohreh_sh
٩٣/٠٥/٠٥
٠
٠
قشنگ بود.
S_SOHA
S_SOHA
٩٣/٠٥/٠٦
٠
٠
بانو... مثل همیشه روان و پخته...
پربازدیدتریـــن ها
یک پارچ آب سرد!

شرط ثبت نام

٩٥/٠٩/٠٩
شعری سروده خودم

ترافیک خیال

٩٥/٠٩/٠٧
میانه رو و دانا

امر به معروف و نهی از منکر وظیفه کیست؟

٩٥/٠٩/١٠
پاییز را مرگ می دانم

پاییز لعنتی

٩٥/٠٩/٠٦
قرار نیست بیایی!

بامداد پنجم آذر هزار و سیصد و نود و قلب

٩٥/٠٩/٠٦
گپ و گفتی کوتاه با دانشجویانی که در کنار تحصیل کار هم می کنند

کار کن، دانش بجو!

٩٥/٠٩/٠٧
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
برای پدر مهربانم

خورشید ِ گل فروش

٩٥/٠٩/٠٩
اراده

می خواستم خلبان شوم

٩٥/٠٩/٠٦
یکی این را به زندگی حالی کند

برزخ

٩٥/٠٩/٠٧
چه کاریست؟

فهم

٩٥/٠٩/٠٨
وقتی در 24 ساعت یک ملت عزادار می شود...

تراژیک ترین دو روز

٩٥/٠٩/٠٨
لعنت به هرچه یاد تو را زنده می‌کند

تقویم های بی عدد / شعر

٩٥/٠٩/١٠
اگر ریزعلی می بود، شاید داستان طور دیگری رقم می خورد

جای دهقان فداکار خالی بود

٩٥/٠٩/١٠
بارانی که نمی بارد

این هوا خفه مان می کند

٩٥/٠٩/٠٧
هنوز درد می کند

چوب استاد

٩٥/٠٩/٠٦
وقتی آقا جان، خانوم جان، بابا و مامان با هم پرکشیدند

بلیط رفت و بی برگشت!

٩٥/٠٩/٠٩
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
قسمت اول: فراخوان

جایزه ادبی در قرون پیشین

٩٥/٠٩/٠٨