دوره «نابرده رنج، گنج...» گذشته است
کاش بفهمیم...

دوره «نابرده رنج، گنج...» گذشته است

نویسنده : ایران

ساعت 12 و همه گوش جان سپرده به شعرخوانی معلم فارسی؛ نابرده رنج گنج و ناگهان صدایی حواس‌های‌مان را به کوچه پرت می‌کند: نون خشک، سماور کهنه... داری بردار بیار!

خنده بی‌مجال ما شعر خوانی معلم را نگه می‌دارد؛ همه به شغل به اصطلاح مضحک مرد می‌خندیدیم و تنها «مریم» بود که هیچ‌گاه کار مرد خسته را به سخره نمی‌گرفت! و این بزرگمنشی‌اش همیشه تشویق معلم را به ارمغان داشت. اما دلیلش این نبود؛ او فقط می‌دانست که مرد چقدر خسته است و کاش ما هم می‌فهمیدیم که هیچ‌کس، به «پدرش» نمی‌خندد. سوای این درد عمیق مریم و درد نا فهمی ما، کاش معلم هم بداند دیگر دوره نابرده رنج، گنج... گذشته است!

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
amin20
amin20
٩٣/٠٤/١٠
٠
٠
عجب !! ممنون
hach_zanboori
hach_zanboori
٩٣/٠٤/١٠
٠
٠
شما به جز "عجب" کلا نظره دیگه ای ندارین؟!! :دی
p_golpari
p_golpari
٩٣/٠٤/١١
٠
٠
راستش منم میخواستم یه بار همینو بپرسم خخخ
Negar_k
Negar_k
٩٣/٠٤/١٠
٠
٠
واقعا!!! عجب روزگاريه!!! اوووخى مريم جون بيا رو شونه هام گريه كن ! ههعهعهعهعى
m-nik110
m-nik110
٩٣/٠٤/١٠
٠
٠
چه درد عمیقی را لای چند خط جا داده بودید:-!
سرباز ولایت
سرباز ولایت
٩٣/٠٤/١٠
٠
٠
کوتاه و تاثیر گذار بود...ممنون...(غم انگیزم بود!)
neyosha
neyosha
٩٣/٠٤/١٠
٠
٠
هییییییییییی...غم انگیز بود......تشکرات(:
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٣/٠٤/١٠
٠
٠
سلام:عالی بود.امیدوارم که همه قدردان زحمتکشان باشیم.متشکرم
hach_zanboori
hach_zanboori
٩٣/٠٤/١٠
٠
٠
من اینجور فهمیدم که این مطلب دوتا موضوع مختلف داشت که به هم پیوند خورده بود... جالبه :)
m_homauni
m_homauni
٩٣/٠٤/١١
٠
٠
چی بگم خب.....
blue girl
blue girl
٩٣/٠٤/١١
٠
٠
خیییییییلی خوب نوشتین مرسی
p_golpari
p_golpari
٩٣/٠٤/١١
٠
٠
جالب و تلخ ممنون زیبا بود کوتاه مختصر مفید خخخ عالی
مهلا(باران)
مهلا(باران)
٩٣/٠٤/١١
٠
٠
هعییییییی *:) جمله ای از وبلاگ ِ سحـــــــر : اضافه کن به فهم ِ آسمـــآنت ... به امید ِ روزی که درک ِ هممون عین ِ مریم باشه ...
maede
maede
٩٣/٠٤/١١
٠
٠
مختصر-مفید و البته غمگین!ایول.خیلی خوب نوشته بودی :)
f_vatani
f_vatani
٩٣/٠٤/١٢
٠
٠
فوق العاده بود...ممنون
پربازدیدتریـــن ها
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
شعری سروده خودم

بعد تو

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

شاید دلیل خلقتت آغوش باشد!

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
شعری سروده خودم

سکوت پاییزی

٩٥/٠٩/١٤
امان از این همه ناهماهنگی

یک نفر با من هماهنگ شود

٩٥/٠٩/١٣
لطفا شفاف بگویید

مسابقه ی غسل

٩٥/٠٩/١٣
گیج شده ام

حال این روز

٩٥/٠٩/١٤
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
به دنبال آیه های عذاب

سید حسن آقامیری کیست؟

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

دل بهونه گیر

٩٥/٠٩/١٥
عمق فاجعه

آرایشگاه

٩٥/٠٩/١٥
داستان کوتاه

به همین سادگی / قسمت دوم

٩٥/٠٩/١٤
معرفی فیم دریا سالار

لطف خدا بود

٩٥/٠٩/١٤
نامه ی کشف شده ی قدیمی ترین دانشجوی دانشگاه بیرجند

مجمع الأدبا

٩٥/٠٩/١٥
بعضی ها

ساعت های بی صدا

٩٥/٠٩/١١
چرا همیشه همه چیز را آماده می خواهیم؟

دوستت دارم های ناگفته

٩٥/٠٩/١٥
ترسیده ام انگار

دلم مى خواهد همه چيز را بسوزانم!

٩٥/٠٩/١٣
باید بشوی همان آدم سابق

آفرینش برای خوب بودن

٩٥/٠٩/١٤
اندر حکایت آموزش مسائل جنسی به کودکان

بچه از کجا میاد؟

٩٥/٠٩/١٦