قلب‌ها در سینه می‌کوبد
صد قافله دل، همره توست...

قلب‌ها در سینه می‌کوبد

نویسنده : t.m

این استرس‌ها شروع شد از زمانی که همه دلهره‌های‌مان تمام شد! استرسی که آغازگرش آن گل به یاد ماندنی گوچی بود! این استرس‌ها؛ حالا به نهایت خود رسیده‌اند!

می‌دانم، مراسم بدرقه شما غریبانه بود؛ اما کاش بدانید دل‌هایی که برای‌شان زندگی جزئی از فوتبال است؛ فقط به عشق ایران این روزها می‌تپند...

این چیزی که این لحظه‌ها در این سینه می‌کوبد؛ دیگر فقط یک قلب نیست. قلبی است همراه با هیجان‌ها و استرس‌ها و فریاد‌های هی هی هی فُرزآ فرزآ...

ملودی‌هایی که گوچی از سال‌ها قبل، آن‌ها را می‌نواخت و یک سال پیش برای میلیون‌ها نفر اجرا کرد و به اوج رساند؛ حالا باز هم با نوای ایران ایران به اوج رسیده است...

غیور مردان ایرانی! به جهان نشان دهید که از کجا آمده‌اید و افتخار پآرس شوید؛ زمانی که این دل‌ها همگی شما را صدا می‌زنند.

صد قافله دل، همره توست...

قلب‌های ما، همراه شماست.

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٣/٠٣/٢٦
٠
٠
سلام: فقط خوب باشند کافی است انتظار بی مورد نباید داشته باشیم.ممنون از مطلب شما
t.m
t.m
٩٣/٠٣/٢٦
٠
٠
ولی با این شگفتی هایی که خلق شد من که خعلی امیدوارم!
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٣/٠٣/٢٦
٠
٠
سلام:انشاءا... که خوب بازی میکنند.متشکرم
f_behzadfar
f_behzadfar
٩٣/٠٣/٢٦
٠
٠
:)خدا همراهشونه
t.m
t.m
٩٣/٠٣/٢٦
٠
٠
^_^
samira_h
samira_h
٩٣/٠٣/٢٦
٠
٠
فکر کنم استقبال از برگشتشون هم غریبانه باشه با نتایج درخشانی که قراره بگیرن:)
t.m
t.m
٩٣/٠٣/٢٦
٠
٠
نه ولی من یه کوچولو امیدارم ... :)
admin
admin
٩٣/٠٣/٢٦
٠
٠
طرح داخل عکس بی نظیر بود. فوتبال جذابه برای من؛ اما نمی دونم چرا هیچ وقت جدی نبوده :)
t.m
t.m
٩٣/٠٣/٢٦
٠
٠
^_^ خعلی ممنون:) نمیدونم ولی واسه من یجورایی شده همه زندگیم:)مخصوصن بازی امشب که واقن استرس دارم ...
p_golpari
p_golpari
٩٣/٠٣/٢٦
٠
١
امیدوارم شگفتی بیافرینن
t.m
t.m
٩٣/٠٣/٢٦
٠
١
واقن وقتی اروگوئه اونجوری باخت داد؛ بشدت امیداور شدم ... خدایا ؛تو با ما باشی کافیه:)
amin20
amin20
٩٣/٠٣/٢٦
٠
٠
به امید صعود!!!
2nyadideh
2nyadideh
٩٣/٠٣/٢٧
٠
٠
بهله... خيلــــــــــــــــــــــي هم قشنـــــــــــــگ وزيبــــــــــا (^_^) مام براي بچه هاي تيم مليمون آرزوي موفقيت داريم :)
پربازدیدتریـــن ها
لطفا ما را گارسون صدا نزنید

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت دوم

٩٦/٠٤/٠١
شعری سروده خودم

شب بارانی ما از تو ندارد اثری

٩٦/٠٤/٠٤
آدم ها چقدر زود عوض می شوند

ساعت 1:29 دقیقه بامداد

٩٦/٠٤/٠١
آرامش من در کدام است؟

مرگ درخت هشتاد و یک ساله

٩٦/٠٣/٣١
آفتاب سوزان، روزه و امتحان

معلم کوچک درس بزرگ

٩٦/٠٤/٠٤
دنیای پدر و پسری

در دنیای کناری

٩٦/٠٤/٠٤
خطر استفاده از واژه های بیگانه

ساید بای ساید

٩٦/٠٤/٠٣
محال است یادم بروند

خاطرات وبلاگ نویسی

٩٦/٠٣/٣١
شعری سروده خودم

دوست داری بروی؟

٩٦/٠٣/٣١
این قلم، ریشه می دواند

پاره خطی برای جیمی ها

٩٦/٠٤/٠٣
شعری سروده خودم

معشوق ماه روی من

٩٦/٠٤/٠٣
من غرق تماشای چشم هایت

محبوب من

٩٦/٠٤/٠١
روزه خواری در ملا عام

جرم هست؟ نیست؟

٩٦/٠٣/٣١
وقتی همه مثل هم می شویم

مینیون ها!

٩٦/٠٤/٠٣
ترانه ای سروده خودم

شونه به شونه اش که قدم می زنی

٩٦/٠٤/٠٣
وقتی یکی یکی می روند

پیر شده ام

٩٦/٠٤/٠٦
درد داشت

مادرم نفس نمی کشید

٩٦/٠٤/٠٣
در میان انبوه این شدها و نشدها

هیچ گاه نشد

٩٦/٠٣/٣٠
مرکز مشاوره دکتر گل آبی

فعلاً خیالتان راحت باشد

٩٦/٠٣/٣١
می خواست زندگی کند

خفه اش کردیم

٩٦/٠٣/٣٠
تبلیغات
تبلیغات