قلب‌ها در سینه می‌کوبد
صد قافله دل، همره توست...

قلب‌ها در سینه می‌کوبد

نویسنده : t.m

این استرس‌ها شروع شد از زمانی که همه دلهره‌های‌مان تمام شد! استرسی که آغازگرش آن گل به یاد ماندنی گوچی بود! این استرس‌ها؛ حالا به نهایت خود رسیده‌اند!

می‌دانم، مراسم بدرقه شما غریبانه بود؛ اما کاش بدانید دل‌هایی که برای‌شان زندگی جزئی از فوتبال است؛ فقط به عشق ایران این روزها می‌تپند...

این چیزی که این لحظه‌ها در این سینه می‌کوبد؛ دیگر فقط یک قلب نیست. قلبی است همراه با هیجان‌ها و استرس‌ها و فریاد‌های هی هی هی فُرزآ فرزآ...

ملودی‌هایی که گوچی از سال‌ها قبل، آن‌ها را می‌نواخت و یک سال پیش برای میلیون‌ها نفر اجرا کرد و به اوج رساند؛ حالا باز هم با نوای ایران ایران به اوج رسیده است...

غیور مردان ایرانی! به جهان نشان دهید که از کجا آمده‌اید و افتخار پآرس شوید؛ زمانی که این دل‌ها همگی شما را صدا می‌زنند.

صد قافله دل، همره توست...

قلب‌های ما، همراه شماست.

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٣/٠٣/٢٦
٠
٠
سلام: فقط خوب باشند کافی است انتظار بی مورد نباید داشته باشیم.ممنون از مطلب شما
t.m
t.m
٩٣/٠٣/٢٦
٠
٠
ولی با این شگفتی هایی که خلق شد من که خعلی امیدوارم!
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٣/٠٣/٢٦
٠
٠
سلام:انشاءا... که خوب بازی میکنند.متشکرم
f_behzadfar
f_behzadfar
٩٣/٠٣/٢٦
٠
٠
:)خدا همراهشونه
t.m
t.m
٩٣/٠٣/٢٦
٠
٠
^_^
samira_h
samira_h
٩٣/٠٣/٢٦
٠
٠
فکر کنم استقبال از برگشتشون هم غریبانه باشه با نتایج درخشانی که قراره بگیرن:)
t.m
t.m
٩٣/٠٣/٢٦
٠
٠
نه ولی من یه کوچولو امیدارم ... :)
admin
admin
٩٣/٠٣/٢٦
٠
٠
طرح داخل عکس بی نظیر بود. فوتبال جذابه برای من؛ اما نمی دونم چرا هیچ وقت جدی نبوده :)
t.m
t.m
٩٣/٠٣/٢٦
٠
٠
^_^ خعلی ممنون:) نمیدونم ولی واسه من یجورایی شده همه زندگیم:)مخصوصن بازی امشب که واقن استرس دارم ...
p_golpari
p_golpari
٩٣/٠٣/٢٦
٠
١
امیدوارم شگفتی بیافرینن
t.m
t.m
٩٣/٠٣/٢٦
٠
١
واقن وقتی اروگوئه اونجوری باخت داد؛ بشدت امیداور شدم ... خدایا ؛تو با ما باشی کافیه:)
amin20
amin20
٩٣/٠٣/٢٦
٠
٠
به امید صعود!!!
2nyadideh
2nyadideh
٩٣/٠٣/٢٧
٠
٠
بهله... خيلــــــــــــــــــــــي هم قشنـــــــــــــگ وزيبــــــــــا (^_^) مام براي بچه هاي تيم مليمون آرزوي موفقيت داريم :)
پربازدیدتریـــن ها
دیگر نگران دیر رسیدن نیستم

من گم شده بودم

٩٥/١٢/٠٤
سقوط به سرزمین ارواح

من بودم

٩٥/١٢/٠٤
شعری سروده خودم

کسی خبر ندارد

٩٥/١٢/٠١
راهکارهای غیر مشروع

تابو های موقت

٩٥/١٢/٠٥
شعری سروده خودم

کودکم نیست توی آغوشم

٩٥/١٢/٠٤
نسل های بعد

خسته تر از آنیم، که فکرش بکنی

٩٥/١١/٣٠
می شود ساده بود و از ته دل خندید

اندر احوالات دغدغه های ریز دخترانه

٩٥/١٢/٠٣
دارم دیوانه می شوم

دختری در آینه

٩٥/١٢/٠٣
یتیم شدم، همین

هر چه صدا می زنم بابا!

٩٥/١١/٣٠
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت سوم

٩٥/١٢/٠٢
از کرامات آقا بود

زیباترین سه شنبه ی سال

٩٥/١٢/٠٤
چای نخوردن ها بهانه است

تو بیا تو بمان

٩٥/١٢/٠٢
وقتی چهار ماهه بودم

عشق، مادر و معجزه

٩٥/١٢/٠٣
نسل ما

من آخر دیروزم

٩٥/١١/٣٠
ته دلم خوشحال می شوم

سورپرایز شوندگی

٩٥/١٢/٠٥
برو فاش می کن، مگو چیست فاش!

راز و رمزهای رازداری

٩٥/١٢/٠١
وقتی همه ایران یک رنگ می شود

اولین روز آبی

٩٥/١٢/٠١
اگرچه سخت، روزی تمام می شود

انتظار سخت ترین کار دنیاست

٩٥/١٢/٠٣
تبلیغات
تبلیغات