طالبان در آتلیه
نخندید؛ مگه طالبان دل نداره؟!

طالبان در آتلیه

نویسنده : m.attari

طالبان در ابتدای قدرت‌گرفتن عکاسی را به طور کلی ممنوع اعلام کرد و بسیاری از عکاسخانه‌ها را به تعطیلی کشاند؛ اما بعد از مدتی اجازه داد تا دوباره کارشان را شروع کنند با این تفاوت که کسی حق عکاسی از اعضای طالبان را نداشت. "سعید کمال" صاحب عکاسخانه‌ی شاه درباره‌ی گرفتن این عکسها میگوید: "باید عکسها را به صورت محرمانه و در اتاق پشتی میگرفتم و کسی نباید متوجه وجود آنها می‌شد."

---
---
---
---
---
---
---
---
---
---
---
---
---
---
---
---
---
---
---
---
---
---
---
---
---
---
برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
hach_zanboori
hach_zanboori
٩٣/٠٣/٢٠
٠
٠
اه بدم میاد ازشون
s_sali
s_sali
٩٣/٠٣/٢٠
٠
٠
ادمای عجیبین این طالبان تو افغانستان از نزدیک دیدمشون. خیلی عجیبن...
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٣/٠٣/٢٠
٠
٠
سلام:قیافۀ بعضی خیلی خفن هستندوبعضی هم اصلا افغانی نیستند،قیافه دادمیزنه که نیستند.متشکرم جالب بود.
javad agha
javad agha
٩٣/٠٣/٢٠
٠
٠
خخخخخ خیلی خندیدم
hamta
hamta
٩٣/٠٣/٢٠
٠
٠
یا صاحب الزمان.... می ترسم شبا خواب ببینمشون.... حالا چه اصراری داشتن همه با تفنگ!!!.... پنجمیه چه چشمی سیاه کرده!!!
f_behzadfar
f_behzadfar
٩٣/٠٣/٢٠
٠
٠
خخخ چلا همشون ارایش دارن خخخ اون یکی که تفنگشو گرفته تودماغ اون یکی باحاله خخخخخ
شاهدخت
شاهدخت
٩٣/٠٣/٢٠
٠
٠
خخخخخخخخخخخخخخخخ فقط این دو تا آخریه خخخخخخخخخخخخخخخخخخ
علیرضا
علیرضا
٩٣/٠٣/٢١
٠
٠
فکنم با اولین ورژن پینت روتوشش کردن :دیییییییییییییی
v-qavam
v-qavam
٩٣/٠٣/٢١
٠
٠
طرف تو یه دستش گلو گلدونه تو دست دیگش تفنگ گرفته خخخخخ مگه داریم؟
m.a.sh.a
m.a.sh.a
٩٣/٠٣/٢١
٠
٠
یعنی بالذات احمقن والا !!!! خخخخخخ
علیرضا
علیرضا
٩٣/٠٣/٢١
٠
٠
:خخخخخخخخخخخخخخخ یک دست گلدون یک دست تفنگ :خخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخ
علیرضا
علیرضا
٩٣/٠٣/٢١
٠
٠
تیترش میذاشتید « عکس با تفنگ » :))))))))))
r_jafarpour
r_jafarpour
٩٣/٠٣/٢١
٠
٠
آه.............چه قدر .نمیشه توضیح داد!ولی خندم میگره.
213
213
٩٣/٠٣/٢١
٠
٠
سلام امروز اولین روز جیمی بود.مطالب جالب و خوب و این آخری چندش آور
amin20
amin20
٩٣/٠٣/٢١
٠
٠
خخخخ عجب !!
t_tanin
t_tanin
٩٣/٠٣/٢١
٠
١
چه قدر بدم میاد ازشون با این اعتماد به نفسای کاذبشون
پربازدیدتریـــن ها
حرمت را ندیده ام...

من به تو وابسته ام، آقا تو راهم می دهی؟

٩٦/٠٧/١٨
همان دختر دوباره به رستوران آمد

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت یازدهم

٩٦/٠٧/١٨
انتظار پیشرفت نداشته باشید

عدالت یا صرفه جویی آموزشی؟

٩٦/٠٧/١٩
شعری سروده خودم

می نویسم تهدید تو بخوان التماس

٩٦/٠٧/٢٠
حرف های تمام نشدنی

دوست های رادیویی

٩٦/٠٧/١٨
تا یادم نرود که...

پرواز بر فراز آشیانه فاخته

٩٦/٠٧/٢٠
سرانه مطالعه خیلی هم بالاست

تهران خیلی هم خوب است / قسمت دوم

٩٦/٠٧/٢٣
در برابرت سکوت کنم!

خیالت دیوانه ام می کند

٩٦/٠٧/٢٤
برای رفتن آماده می شوم

تهران-رشت

٩٦/٠٧/٢٢
آقا بیا...

قرن تنهایی

٩٦/٠٧/١٩
شعری سروده خودم

امید دارم

٩٦/٠٧/١٩
داستان کوتاه

زمانی برای مرگ

٩٦/٠٧/٢٣
از ظلمی که می شود...

جهان امروز و امید به آینده

٩٦/٠٧/٢٠
پشت حصار غم هایم

غول اندوه

٩٦/٠٧/٢٤
سکه های بی ارزش

يا رفيق من لا رفيق له

٩٦/٠٧/٢٣
می خواستم مهم ترین تصمیم زندگی ام را بگیرم

حامی نبودی

٩٦/٠٧/٢٢
شعری سروده خودم

راه گمشده

٩٦/٠٧/٢٢
شعری سروده خودم

برای ترامپ

٩٦/٠٧/٢٤
به سردی خاک و باران

مثل همه

٩٦/٠٧/٢٥
عاشقش بودم اما...

بازگشت

٩٦/٠٧/٢٥
تبلیغات