در کودکی ممتاز بود و در درس جدی، سید علی آقا قاضی به فاضل بودنش شهادت داده بود. 
آرام بود و سر به زیر، عزت و سربلندی‌اش از افتادگی و متانتش نمی‌کاست.
سالخورده بود، اما از نورانیت و معصومیتش نکاسته بود .
هرگز... هرگز در طول عمرش کسی را به خود نخواند .
از عطایای الهی‌اش که می‌پرسیدی می‌گفت: اگر خداوند عطیه‌ای داد، گفتنی نیست .در اوج بود ولی خود را هیچ می‌دانست، فقط طلبه بود. جلسات درسش را مباحثه می‌نامید و شاگردانش را هم مباحثه‌ای می‌خواند .
 117بار رساله اش چاپ شد، هفت مرتبه که حتی نام خود را ننوشت. بعد هم با اصرار قبول کرد که بنویسند: «العبد محمد تقی بهجت». آثار علمی فراوانی داشت اما اجازه نشر نمی‌داد. می‌گفت: آثار علمای گذشته و بزرگان، هنوز بر زمین مانده است. 
 یک ساعت و نیم، پیش از فجر بیدار می‌شد، به استغفار و مناجات می‌پرداخت، به خواندن قرآن و تدبر در آن و نماز شب. معتقد بود عبادت ممد مطالعات هستند. می‌گفت عبادت زمان لازم برای مطالعه را به یک پنجم تقلیل می‌دهد .عباداتش در شبانه روز جمعا یازده یا دوازده ساعت طول می‌کشید. روزهای پنجشنبه و جمعه و روزهای مخصوص بیشتر هم می‌شد .
 در تمام عمر از ساده‌ترین و کم هزینه‌ترین غذاها استفاده می‌کرد. دو، سوم غذایش نان و چای بود .خواب و استراحتش در شبانه روز به چهار ساعت هم نمی‌رسید که یک سوم آن هم نشسته بود .
سخندان بود، بسیار کوتاه و خلاصه سخن می‌گفت. عصاره‌گو و اشاره‌گو بود نه سخنران. به هیچ کرامتی از خود اعتراف نکرد و در تمام عمر آن‌ها را پوشاند .کرامات خود را پوشاند که تا زنده است به او نچسبانند و رازش با خدا فاش نشود.
برای لحظاتش هم برنامه داشت، دائم در کار و تلاش بود .از حرم رفتن‌های هر روزش چنان قوت می‌گرفت که برای همه مشهود بود و با قبل از حرم رفتنش تفاوت قابل ملاحظه‌ای داشت.
 با همه مسلمانان مهربان بود، بیشتر از آن‌چه برای خودش بود می‌گفت : اگر برای مسلمانان چین دعا نکنیم، مسلمان نیستیم، گرفتاری مسلمانان، گرفتاری او بود .
 از شهر گریزان بود، در کتاب یا مجله‌ای هم نمی‌خواست اسمش را بیاورند چه به رسانه‌های تصویری. مراقبه را شرط ترقی می‌دانست و ساعت به ساعت، لحظه به لحظه به آن توصیه می‌کرد و خود تا آخرین ساعات زندگی مادّی‌اش، این مراقبت دائم و لحظه به لحظه‌اش را داشت و لحظه‌ای رها نکرد .
چند توصیه از آیت ا... بهجت :
 برای دوری از ریا، لاحول و لا قوه الا بالله را زیاد بگویید.
برای درمان عصبانیت، صلوات زیاد بفرستید .
 برای تمرکز فکر، لا اله الا الله  زیاد بگویید .
 برای رفع اختلاف زوجین، صدقه متعدد به افراد متعدد بدهید.
برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
a-pooryousof1373
a-pooryousof1373
٩١/١٠/١٢
٢
٠
خيلي ادم باحالي بود سنگ قبرشم باحاله
a-pooryousof1373
a-pooryousof1373
٩١/١٠/١٢
٢
٢
ولي قبول كنين مورده پرستيم برا خودم اين جوري بوده بعد فوتش تعريفايي كه شنيدم
آرشام ایرانی
آرشام ایرانی
٩١/١٠/١٢
٣
١
کلن ذات ما ایرانیا مرده پرستیه
Eli-soltani
Eli-soltani
٩١/١٠/١٢
٢
٠
روحش شاد و یادش گرامی...
a_entesari
a_entesari
٩١/١٠/١٣
٠
٠
معلم دین وزندگیمون می گفت چشم برزخی داشته نمازخوندنشو دیدم قابل ستایشه روحش قرین شادی
mahshid
mahshid
٩١/١٠/١٣
٠
٠
خدا رحمتش کنه...........
A.hosseiny
A.hosseiny
٩٢/٠٣/٢٠
٠
٠
آیت الله بهجت یکی بود و بس حیف که دیر شناختیمشان
پربازدیدتریـــن ها
آقا کجایی؟

سربازانت منتظرند

٩٥/١٠/٢٣
مزاج خود را اماده کنید!

این یک نوشته تند است

٩٥/١٠/٢٦
خیالبافی های عاشقانه

آغوش بی مثالت در ذهن من نشسته

٩٥/١٠/٢٧
دین داری سخت شده است

شهر زیبا

٩٥/١٠/٢٨
ای کاش هر روز، روز آخر بود

روز آخر

٩٥/١٠/٢٦
دلم اتفاقات خوب می خواهد

تولدم مبارک!

٩٥/١٠/٢٣
لبخندت برای من قدیمی نمی شود

من و خاطره یک نیمکت رنگ و رو رفته

٩٥/١٠/٢٣
سوغاتی برای دل خسته ما

مادربزرگ

٩٥/١٠/٢٣
با همان لبخند همیشگی

عقب‌ تر بایست!

٩٥/١٠/٢٦
داستان کوتاه

رز آبی

٩٥/١٠/٢٦
شعری سروده خودم

او می آید

٩٥/١٠/٢٧
از زجر بیشتر نجاتش داده بود

دست های مهربان؟!

٩٥/١٠/٢٥
شعری سروده خودم

مثل تفنگ عاشقم که دست خودم نبود

٩٥/١٠/٢٨
دست خالی و مشکلات مالی

فقر فرهنگی در سینمای آبغوره گیر

٩٥/١٠/٢٧
تا رسیدن پول بروز ندهید!

دندان های نا اهل

٩٥/١٠/٢٥
شعری سروده خودم

گفتار در هم عشق

٩٥/١٠/٢٣
این داستان واقعی است

پاداش یک مرد پولدار

٩٥/١٠/٢٧
هوا خیلی خیلی پس است!

هوای این روزها

٩٥/١٠/٢٥
چتر صورتی و قدم های دو تایی

سه حرفی جمع و جور

٩٥/١٠/٢٥
حال همه ما خوب است!

از شبکه های مجازی تا دانشگاه های مجازی

٩٥/١٠/٢٩
تبلیغات
تبلیغات