پس کجاست کلاه قرمزی‌ها!
شخصیت‌های انیمیشنی که جای‌شان خالی است

پس کجاست کلاه قرمزی‌ها!

نویسنده : h_rastegar

بیاورش در یک بازی یا انیمیشن،  اول آن کسی که می‌خواهد با او بازی کند یا ببیند را همراهش کن 

بعد با خودت هر جایی که می‌خواهی ببرش. می‌خواهی آن کاراکتر را خار کن، می‌خواهی بزرگش کن،

می‌خواهی ناجیش کن و یا نه جانیش کن. هیچ وقت هم دنیای واقعی حرفی مخالف نظراتت نمی‌زند.

هر زمان هم که حرف جدیدی داشتی که به نظرت باید شنیده شود بیاورش در صحنه. حرفت را بزن، البته هنرمندانه. هیچ‌کس هم مشکلی ندارد. حالا هر حرفی که می‌خواهی.

 

چرا ما نداریم؟! چرا چند تا از این شخصیت‌های کارتونی نمی‌سازیم و تا چند سال بچه‌های خودمان را با آن سرگرم نمی‌کنیم. هر روز یک خبر از آن نمی‌گذاریم تو خبرگذاری‌های‌مان. هر روز یک ماجرای جدید برایش درست نمی‌کنیم. بچه‌های‌مان را برای خودمان نگه داریم. چرا در خونه خواهرزاده‌ها و برادرزاده‌های‌مان اسپایدر من و انواع مختلف من‌های دیگر است. چرا چند تا از این شخصیت‌ها برای هر رده سنی درست نمی‌کنیم. (از خردسالی تا جوانی)

 

ماهواره می‌توانیم بفرستیم فضا، شخصیت کارتونی نمی‌توانیم درست کنیم؟!

یک بنده خدایی می‌گفت ماها فکر می‌کنیم درست کردن یک ساختمان سخت‌تر از درست کردن یک جامعه است. گفتم چطور؟!

گفت آخر نگاه کن سیستم دبیرستانی‌مان را؛ اکثر باهوش‌ها می‌روند ریاضی و بعد تجربی می‌روند و دست آخر انسانی. بعد حرف دیگری زد که به نظرم خیلی جالب بود.

گفت: جنگ فرهنگی ما مثل اول‌های جنگ می‌ماند. آن‌طرف عراق با تجهیزات کامل، این‌طرف بنی صدرها. می‌خواست بگوید ما برای این موفق نیستیم در این حوزه که بعضی فرهنگی‌های‌مان در مقام‌های بالا مثل بنی صدر می‌مانند. با بنی صدر که نمی‌شود رفت جنگ دشمن.

 

به هر حال اگر می‌شد یک مسابقه گذاشت در این زمینه، آن وقت معلوم می‌شد چه هنرهایی در این زمینه وجود دارد. البته نه صرف برگزاری مسابقه؛ یک هدفی داخلش باشد و یک چیزی از آن در بیاید. نمی‌دانم این کارها اولویت چندم ماست.

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
judy_abbott
judy_abbott
٩٣/٠٢/١٠
٠
١
وقتی هنو در تولید چوب بستنی به خودکفایی نرسیدیم... میخام در تولید شخصیت کارتونی خودکفا شیم؟؟؟!!!....مرسی واقعا
samira_h
samira_h
٩٣/٠٢/١١
٠
٠
اخ اخ اخ گفتی این چوب بستنی بی کیفیتا زبون ادمو میبره
p_golpari
p_golpari
٩٣/٠٢/١١
٠
٠
افرین جودی
bablack313
bablack313
٩٣/٠٢/١١
١
٠
مشکل دقیقا" از همینجا شروع می شود که این باور را در درونمان ایجاد می کنیم که: "ما نمی توانیم!!" ...
s-mahsa
s-mahsa
٩٣/٠٢/١٠
١
٠
کی منو صدا کرد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟همین جام که ایری
m_famous
m_famous
٩٣/٠٢/١٠
٠
٠
ههههههههههععععععععععععععییییییییییییییییییی...روزگــــــــــــار!!!!
A_Kh
A_Kh
٩٣/٠٢/١٠
٠
٠
کاملا درسته.ممنونم :)
آسمانه
آسمانه
٩٣/٠٢/١٠
١
٠
حرفتون درسته .. همه ما مقصریم به اندازه خودمان.. یاعلی..
t_tanin
t_tanin
٩٣/٠٢/١٠
١
٠
بله واقعا جامعه ی ما اصلا به رشته ی علوم انسانی اهمیت نمیده
bablack313
bablack313
٩٣/٠٢/١١
١
٠
البته باید گفت به رشته علوم انسانی اسلامی اهمیت نمیده...! چرا که این تفکراتی که اکنون وجود داره محصول همین علوم انسانی وارداتی غربی است!!
t_tanin
t_tanin
٩٣/٠٢/١١
٠
٠
اینم حرف درستیه
Niva
Niva
٩٣/٠٢/١٠
٠
٠
به نظرم بازم الان نسبت به چند سال پيش اوضاع خيلی بهتر شده ولی هنوز هم جای کار زيادى داره.
samira_h
samira_h
٩٣/٠٢/١١
٠
٠
متاسفانه تو کشور ما راه پیشرفت راه هفت خان رستمه وگرنه اینق مغزا در نمیرفتن اونور
r_jafarpour
r_jafarpour
٩٣/٠٢/١١
٠
٠
ممنون.
p_golpari
p_golpari
٩٣/٠٢/١١
٠
٠
بابت مطلبتون ممنون
H_fateme
H_fateme
٩٣/٠٢/١١
٠
٠
ممنون
neda_f
neda_f
٩٣/٠٢/١١
٠
٠
بله بله درسته...هعيييييييييييي!
bablack313
bablack313
٩٣/٠٢/١١
٠
٠
آره متاسفانه! ما شخصیت های کارتونی مناسب و جذاب که کودکان و نوجوانان مون باهاشون همذات پنداری کنن نداریم، و این میشه که همه میرن بازی ها و حتی لوازم التحریر شخصیت های غربی(باربی، اسپایدر من، مرد عنکبوتی و...) رو میخرن و استفاده می کنن و کم کم میشه براشون الگو...!!
bablack313
bablack313
٩٣/٠٢/١١
٠
٠
البته با اون قسمت از متن که نوشته بودین افراد باهوش میرن رشته های... موافق نیستم، تا تعریف مون از باهوش چی باشه؟؟!
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٣/٠٢/١١
٠
٠
سلام: متشکرم
علیرضا
علیرضا
٩٣/٠٢/١٣
٠
٠
تاثیری که رسانه بر جامعه فعلی ما داره فکر نکنم هیچ چیزی مثل اون رو داشته باشه اما چه کنیم که اگر کسی هم کاری برای رسانه میکنه، کاری برای پیشرفت رسانه میکنه با بی مهری رو برو میشه... خب اونا هم دیگه براشون انگیزه ای نمی مونه...
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

شب بارانی ما از تو ندارد اثری

٩٦/٠٤/٠٤
لطفا ما را گارسون صدا نزنید

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت دوم

٩٦/٠٤/٠١
آدم ها چقدر زود عوض می شوند

ساعت 1:29 دقیقه بامداد

٩٦/٠٤/٠١
دنیای پدر و پسری

در دنیای کناری

٩٦/٠٤/٠٤
فاصله طبقاتی

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت سوم

٩٦/٠٤/٠٦
آفتاب سوزان، روزه و امتحان

معلم کوچک درس بزرگ

٩٦/٠٤/٠٤
خطر استفاده از واژه های بیگانه

ساید بای ساید

٩٦/٠٤/٠٣
وقتی یکی یکی می روند

پیر شده ام

٩٦/٠٤/٠٦
این قلم، ریشه می دواند

پاره خطی برای جیمی ها

٩٦/٠٤/٠٣
شعری سروده خودم

بالا بلند مه لقا

٩٦/٠٤/٠٧
شعری سروده خودم

معشوق ماه روی من

٩٦/٠٤/٠٣
ترانه ای سروده خودم

شونه به شونه اش که قدم می زنی

٩٦/٠٤/٠٣
من غرق تماشای چشم هایت

محبوب من

٩٦/٠٤/٠١
وقتی همه مثل هم می شویم

مینیون ها!

٩٦/٠٤/٠٣
درد داشت

مادرم نفس نمی کشید

٩٦/٠٤/٠٣
به یاد آن روزها

سالن مرجع

٩٦/٠٤/٠٦
محو نگاهش شده بودم

رویای مادرم

٩٦/٠٤/٠٥
شعری سروده خودم

آیا تو هم مرا...؟

٩٦/٠٤/٠٧
با خوب، خوب بودن هنر نیست

معامله با زندگی

٩٦/٠٤/٠٥
شعری سروده خودم

یا که می شوی...

٩٦/٠٤/٠٤
تبلیغات
تبلیغات