آن لبخندِ ملیحِ نفرت انگیز...
یک داستان کوتاه کوتاه

آن لبخندِ ملیحِ نفرت انگیز...

نویسنده : n_mohamadpour

مُجعّد بانو از صبح اعصابش خورد و خمیر بود و زیر لب داشت یک ریز به آق فری فحش می‌داد. تمام چاردیواری را دور خودش و آق فری دور زده بود و آن‌قدر استرسی شده بود که...

کلا اخلاقش بود و دست خودش هم نبود که هر وقت استرسی می‌شد، دم به دقیقه اجابت مزاج می‌نمود. آق فری هم که با نهایت بی‌خیالی با همان لبخند نفرت آمیزِ همیشگی، پاهای بی‌قواره‌اش را روی آخور انداخته و لم داده بود. مُجعّد بانو آخر ِسر، صبرش لبریز شد و مستاصل پایش را روی آخور کوباند و گفت: «دِ مردِ حسابی، لنگ ظهر شد، آخه تو چرا این‌قدر بی‌فکری، برو دنبال یه لقمه نون!».

آق فری که از این حرکت مجعد بانو لجش در آمده بود، فریاد کشید که: «اَه! اگه گذاشتی دو ساعت بخوابیم ما! بابا کله پزی که نمی‌خوام برم این موقع صبح! میرم بابا! میرم!» و مجعد بانو نه برداشت و نه گذاشت و در جوابش درآمد که: «کاش میرفتی کله پزی که از دستت راحت می‌شدم! کاش»

 

یک هفته بعد، حاج قربان که اکنون به پسوند کربلایی قربان هم مزین شده بود، از سفر بازگشت. و بچه‌هایش نه برداشتند و نه گذاشتند و گوسفند چاق و چله‌ای جلوی پایش قربانی کردند. مجعدبانو از لای سوراخ در طویله با چشم‌های خودش دیده بود که دارند کله آق فری را به انضمام آن پاچه‌های نازنینش تحویل اصغر کله پز می‌دهند. باورش هم نمی‌شد که آق فری رفته بود و مجعد بانویش و بره‌های قد و نیم قدش را تنها گذاشته بود.آن هم سقِ سیاه زمستان.

مجعدبانو هم از آن روز به بعد، هیچ وقت مجعدبانوی سابق نشد و روزی نبود که از سلیقه خوشِ گلچین روزگار یادی نکند و بعدها خودش تعریف کرده بود که آق فری لحظه آخر که در هیبت کله پاچه داشته از جلوی دیدگانش دور می‌شده آن لبخند ملیحِ همیشگی را هم بر لب داشته و با گریه افزوده بود که هر چیزش را هم که فراموش کنم، آن لبخند ملیحش یک لحظه هم از جلوی چشمانم دور نمی‌شود!

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
H_fateme
H_fateme
٩٣/٠١/٢٠
٠
٠
اق فری یعنی چه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
H_fateme
H_fateme
٩٣/٠١/٢٠
٠
٠
ممنون بابت مطلبتون...................
H_fateme
H_fateme
٩٣/٠١/٢٠
٠
٠
ممنون بابت مطلبتون...................
H_fateme
H_fateme
٩٣/٠١/٢٠
٠
٠
مجعدیعنی چی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٣/٠١/٢٠
٠
٠
سلام:اگه جدی پرسیدید،یعنی فردار،فرفری
korosh
korosh
٩٣/٠١/٢٠
٠
٠
خیلی ممنون :)) فقط یه چیزی و نفهمیدم ! چی شد که آق فری مُرد ؟؟؟
amin20
amin20
٩٣/٠١/٢٠
٠
٠
فکر کنم گوسفنده بود !
korosh
korosh
٩٣/٠١/٢٠
٠
٠
اها :)) دمت گرم داداش :)
rdsma
rdsma
٩٣/٠١/٢٠
٠
٠
* * V
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٣/٠١/٢٠
٠
٠
سلام:جالب بود،اول فکر کردم از زبان انسان داستان گفنه میشود.ممنون
a_y
a_y
٩٣/٠١/٢٠
٠
٠
سلام استاد.. تا نظر شما رو نخوندم متوجه متن نشدم ... ممنون ازشما و نویسنده ...
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٣/٠١/٢٠
٠
٠
سلام:متشکرم،شرمنده میفرمائید.
f_nietzsche
f_nietzsche
٩٣/٠١/٢٠
٠
٠
سلام...کلا چی شد...؟؟؟
mojtaba_a
mojtaba_a
٩٣/٠١/٢٢
٠
٠
دو شخصیت داستان گوسفند هستند !! آق فری هم جلوی پای یک کربلایی قربونی کردن ! همین !
fafa.tk
fafa.tk
٩٣/٠١/٢٠
٠
٠
خیلی تشکر :) خوب بود :)
r_jafarpour
r_jafarpour
٩٣/٠١/٢٠
٠
٠
کی کیووووووووو .....آی کیو م پایینه یا متن گویا نیست من گزینه ی 1 رو انتخاب می کنم(به دل نگیرین)
2nyadideh
2nyadideh
٩٣/٠١/٢٠
٠
٠
همون نفرت انگيز(-_-) منم به جد از لبخند مليحي كه متعلق به كله به الصاق چند عدد پاچه باشه متنفرم ...اييييييي.....
amin20
amin20
٩٣/٠١/٢٠
٠
٠
متنی خوب بود
a_y
a_y
٩٣/٠١/٢٠
٠
٠
اول پاراگراف دوم یاد فیلمهای رضا عطاران افتادم
mohii-2
mohii-2
٩٣/٠١/٢٠
١
٠
اق فری.......جالب بود:)))
MILAD
MILAD
٩٣/٠١/٢٠
٠
٠
داستان خوبی بود:)))
L.milad
L.milad
٩٣/٠١/٢١
٠
٠
هه هه هه............داستان بیمزه ای بود واسه این خندیدم که اولش فکریدم ادمه................... دوستان هم یا اصلا نخوندن چی نوشتی یا خیلی بد خوندن که متوجه نشدن طرف بعبعی بوده
سایه
سایه
٩٣/٠١/٢١
٠
٠
جالب بود :))
hamid_f
hamid_f
٩٣/٠١/٢١
٠
٠
ممنون زیبا بود.
پربازدیدتریـــن ها
دیگر نگران دیر رسیدن نیستم

من گم شده بودم

٩٥/١٢/٠٤
سقوط به سرزمین ارواح

من بودم

٩٥/١٢/٠٤
شعری سروده خودم

کسی خبر ندارد

٩٥/١٢/٠١
نسل های بعد

خسته تر از آنیم، که فکرش بکنی

٩٥/١١/٣٠
می شود ساده بود و از ته دل خندید

اندر احوالات دغدغه های ریز دخترانه

٩٥/١٢/٠٣
دارم دیوانه می شوم

دختری در آینه

٩٥/١٢/٠٣
یتیم شدم، همین

هر چه صدا می زنم بابا!

٩٥/١١/٣٠
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
شعری سروده خودم

کودکم نیست توی آغوشم

٩٥/١٢/٠٤
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت سوم

٩٥/١٢/٠٢
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
چای نخوردن ها بهانه است

تو بیا تو بمان

٩٥/١٢/٠٢
از کرامات آقا بود

زیباترین سه شنبه ی سال

٩٥/١٢/٠٤
وقتی چهار ماهه بودم

عشق، مادر و معجزه

٩٥/١٢/٠٣
نسل ما

من آخر دیروزم

٩٥/١١/٣٠
برو فاش می کن، مگو چیست فاش!

راز و رمزهای رازداری

٩٥/١٢/٠١
وقتی همه ایران یک رنگ می شود

اولین روز آبی

٩٥/١٢/٠١
راهکارهای غیر مشروع

تابو های موقت

٩٥/١٢/٠٥
خاطرات باهم بودن

ساعت یازده

٩٥/١١/٣٠
اگرچه سخت، روزی تمام می شود

انتظار سخت ترین کار دنیاست

٩٥/١٢/٠٣
تبلیغات
تبلیغات