دوستي الكي؛ لبخند زوركي

دوستي الكي؛ لبخند زوركي

نویسنده : همتا

با یك عده‌ای از آدم‌ها خودت می‌دانی که دوستی. یعنی از دور که می‌بینی‌شان لبخند می‌زنی و یا دست تکان می‌دهی یا هر عکس‌العمل دیگری، خلاصه که بفهمد از دیدنش خوشحال شدی. یا خیلی راحت سر یك موضوعی با او حرف می‌زنی و اصلا هم موضوع کم نمیآوری...

با یك گروه دیگر هم تکلیفت روشن است. نه تو می‌شناسی‌شان و نه آن‌ها تو را می‌شناسند. بنابراین خیلی محترمانه از کنار هم رد می‌شوید و کاری به کار هم ندارید...

اما گروهی که این وسط قرار گرفتند. یعنی کسانی که نه مي‌شود گفت، با آن‌ها دوستی و نه می‌شود بی‌تفاوت از کنارشان رد شد. این‌ها کار آدم را خیلی سخت می‌کنند. از دور که میبینی‌شان نمی‌دانی باید چه عکس‌العملی نشان بدهی. سلام کنی، نکنی.... لبخند بزنی، نزنی.... اصلا می‌شناستت؟ تو را یادش می‌آيد که مثلا فلان جا يك بار با هم حرف زدید؟ این لحظه‌ها آدم خیلی گیر می‌کند.

از آن بدتر وقتی است که بنابه دلایلی (مثلا ظرف شستن یا مسواک زدن)، (توی خوابگاه) کنار هم قرار می‌گیريد؛ بعد از یك لبخند یا سلام کردن، جفت‌تان ساکت می‌شوید و نمی‌دانید الان باید چی بگویيد؟ آن وقت است که هی مجبورید الکی لبخند بزنید!

اگر تجربه‌اش را داشته باشید می‌فهمید لحظات سختی است!

========================================
پ.ن: امروز یکی از بچه‌های تهرانی کلاس‌مان گفت شوخی شهرستانی... گفتم منظورت از شوخی شهرستانی دقیقا چیست؟ تهرانی‌ها از این شوخی‌ها نمی‌کنند؟
- یك بار دیگر هم یکی دیگر به یکی دیگر گفت: دقت کردی ما با این‌که تهرانی هستیم ولی خودمون رو نمی‌گیریم! قضاوت با خود شخص شما!


برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
m_sepehri
m_sepehri
٩١/١٠/٠٢
٢
٠
آره واقعا این لبخندای زورکی دمار از روزگار آدم درمیارن.
m-nas
m-nas
٩١/١٠/٠٢
٠
٠
خوب مگه مجبوری لبخند بزنی ی سلام کوچولو بکن بعد راحت رو بگیر و برو.میگن پیامبر به همه سلام میکردن پس سلام بهترین کاره
آرشام ایرانی
آرشام ایرانی
٩١/١٠/٠٢
٣
٠
گفتی تهرانی اکثر کسانی ک در تهران زندگی میکنن طهرانی اصیل نیستن و تا میرسن اونجا میشن بچه تهرووووون اینا مهم نیس مهم انسانیته ک همه داره فراموشمون میشه
هم سطر ، هم سپید
هم سطر ، هم سپید
٩٢/٠٢/٢٧
٠
٠
حالا برای زندگی کردن در مکانی به نام تهران آدم باید مغرور شود آیا؟یا اصن راحتش کنم: برای زندگی کردن در پایتخت ایران زمین نباید خودت را بگیری>
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

خار آن شعر که از زلف تو کوتاه بود!

٩٦/٠٢/٠٤
شعری سروده خودم

هوای کی به سر داری؟

٩٦/٠٢/٠٧
آخرین خواسته

محبوس آرزو

٩٦/٠٢/٠٥
شعری سروده خودم

دل دیوانه ام

٩٦/٠٢/٠٤
هیچکس حالم را نمی فهمد

تو که نیستی

٩٦/٠٢/٠٥
منتظرتم!

این آدم های ناشناس مهمان نواز!

٩٦/٠٢/٠٤
داستان من و عمو جیمی

واحد آباژور سایت جیم

٩٦/٠٢/٠٧
حس دلتنگی

همه ی دار و ندارم به تو بر می گردد

٩٦/٠٢/٠٦
شعری سروده خودم

کجای این زندگی زیباست؟

٩٦/٠٢/٠٦
دلتنگت می شدم

زمانی که کنارت بودم...

٩٦/٠٢/٠٦
دلم گرفته

حس نامشخص

٩٦/٠٢/٠٤
کمپین نه به خودرو ایرانی!

همان دو شرکت معروف

٩٦/٠٢/١٠
درس های سفر!

خرس گنده قنداقی

٩٦/٠٢/٠٩
مفهوم زندگی

پرنده كوچك خوشبختي

٩٦/٠٢/٠٧
نه چپ، نه راست

غرضی بی غرض

٩٦/٠٢/٠٧
پدرم...

کمی قبل تر

٩٦/٠٢/٠٥
خوب بودن یا درست بودن؟

اهمیت درست بودن

٩٦/٠٢/٠٧
همیشه تلخ

شروع یک پایان

٩٦/٠٢/٠٤
لعنت به جنگ

پاهایش

٩٦/٠٢/٠٩
برای تو می نویسم

دختر فالگیر / قسمت اول

٩٦/٠٢/١٠
تبلیغات
تبلیغات