دوستي الكي؛ لبخند زوركي

دوستي الكي؛ لبخند زوركي

نویسنده : همتا

با یك عده‌ای از آدم‌ها خودت می‌دانی که دوستی. یعنی از دور که می‌بینی‌شان لبخند می‌زنی و یا دست تکان می‌دهی یا هر عکس‌العمل دیگری، خلاصه که بفهمد از دیدنش خوشحال شدی. یا خیلی راحت سر یك موضوعی با او حرف می‌زنی و اصلا هم موضوع کم نمیآوری...

با یك گروه دیگر هم تکلیفت روشن است. نه تو می‌شناسی‌شان و نه آن‌ها تو را می‌شناسند. بنابراین خیلی محترمانه از کنار هم رد می‌شوید و کاری به کار هم ندارید...

اما گروهی که این وسط قرار گرفتند. یعنی کسانی که نه مي‌شود گفت، با آن‌ها دوستی و نه می‌شود بی‌تفاوت از کنارشان رد شد. این‌ها کار آدم را خیلی سخت می‌کنند. از دور که میبینی‌شان نمی‌دانی باید چه عکس‌العملی نشان بدهی. سلام کنی، نکنی.... لبخند بزنی، نزنی.... اصلا می‌شناستت؟ تو را یادش می‌آيد که مثلا فلان جا يك بار با هم حرف زدید؟ این لحظه‌ها آدم خیلی گیر می‌کند.

از آن بدتر وقتی است که بنابه دلایلی (مثلا ظرف شستن یا مسواک زدن)، (توی خوابگاه) کنار هم قرار می‌گیريد؛ بعد از یك لبخند یا سلام کردن، جفت‌تان ساکت می‌شوید و نمی‌دانید الان باید چی بگویيد؟ آن وقت است که هی مجبورید الکی لبخند بزنید!

اگر تجربه‌اش را داشته باشید می‌فهمید لحظات سختی است!

========================================
پ.ن: امروز یکی از بچه‌های تهرانی کلاس‌مان گفت شوخی شهرستانی... گفتم منظورت از شوخی شهرستانی دقیقا چیست؟ تهرانی‌ها از این شوخی‌ها نمی‌کنند؟
- یك بار دیگر هم یکی دیگر به یکی دیگر گفت: دقت کردی ما با این‌که تهرانی هستیم ولی خودمون رو نمی‌گیریم! قضاوت با خود شخص شما!


برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
m_sepehri
m_sepehri
٩١/١٠/٠٢
٢
٠
آره واقعا این لبخندای زورکی دمار از روزگار آدم درمیارن.
m-nas
m-nas
٩١/١٠/٠٢
٠
٠
خوب مگه مجبوری لبخند بزنی ی سلام کوچولو بکن بعد راحت رو بگیر و برو.میگن پیامبر به همه سلام میکردن پس سلام بهترین کاره
آرشام ایرانی
آرشام ایرانی
٩١/١٠/٠٢
٣
٠
گفتی تهرانی اکثر کسانی ک در تهران زندگی میکنن طهرانی اصیل نیستن و تا میرسن اونجا میشن بچه تهرووووون اینا مهم نیس مهم انسانیته ک همه داره فراموشمون میشه
هم سطر ، هم سپید
هم سطر ، هم سپید
٩٢/٠٢/٢٧
٠
٠
حالا برای زندگی کردن در مکانی به نام تهران آدم باید مغرور شود آیا؟یا اصن راحتش کنم: برای زندگی کردن در پایتخت ایران زمین نباید خودت را بگیری>
پربازدیدتریـــن ها
مقایسه دو کتاب کلیدر و بوف کور

ادبیات داستانی اجتماعی یا داستانی سیاه نمایی؟

٩٦/٠٦/٢٧
به امید روزهای بهتر

پایان تلخ استقلال علی منصور

٩٦/٠٦/٣٠
شعری سروده خودم

عاشقی پیشه خوبیست

٩٦/٠٦/٢٦
شعر واگیردار است!

شاعران در قرنطینه

٩٦/٠٦/٢٩
در سکوت مطلق

یک روز از همین امروز و فرداها

٩٦/٠٦/٢٦
ترانه ای سروده خودم

ناقوس تنهایی

٩٦/٠٦/٢٦
ترانه ای سروده خودم

شاه قلبم

٩٦/٠٦/٢٨
تا عاشق بمانیم

شاعر جماعت را دریابید!

٩٦/٠٧/٠١
به سختی خودم را از خاطرات بیرون کشیدم

پانسمان

٩٦/٠٦/٢٩
ملاقات غیرمنتظره با رئیس جیم

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت نهم

٩٦/٠٦/٢٧
تو چه می دانی؟

دل عاشق

٩٦/٠٦/٢٥
در راستای اظهارات وزیر بهداشت

روحانی؛ ضمانت خرید شماست

٩٦/٠٦/٢٦
صدای اعضای شورای شهر هم در آمد

نمایشگاه ایرانکام سال به سال افتضاح تر

٩٦/٠٦/٢٧
مگر شعر چیست؟

دل خوش به شاعر بودن

٩٦/٠٦/٢٥
شعری سروده خودم

گاهی دلم برای خودم تنگ می شود

٩٦/٠٦/٣٠
غار رنگی رنگی

دوست داشتن و دوست داشته شدن...

٩٦/٠٦/٢٨
از ایده هایی که باید ادامه دهیم

مقاله نویسی چطور است؟

٩٦/٠٦/٣٠
زندگی ات را مدیریت کن

از رابطه ها

٩٦/٠٦/٢٩
می خواهم از زندگی ام بنویسم

پاییز توی راه با کلی بارون

٩٦/٠٦/٣٠
من این گونه آرامم

سر مستی

٩٦/٠٦/٢٨
تبلیغات