آن‌قدر به من بي‌محلي كردي، تا سكته كردم!
نادیده گرفتن عاطفی کودکان دلیل سکته آن‌ها در بزرگسالی

آن‌قدر به من بي‌محلي كردي، تا سكته كردم!

نویسنده : سایت جیم

محققان دریافتند افرادی که در زمان کودکی خود احساس می کنند نادیده گرفته شده و حمایت نمی‌شوند در زمان بزرگسالی در معرض خطر صدمه مغزی قرار می‌گیرند.
تحقیقات دکتر رابرت ویلسون از مرکز پزشکی دانشگاه نشان می‌دهند که کودکانی که از نظر عاطفی در دوران کودکی مورد غفلت قرار گرفته‌اند در زمان بزرگسالی بیش از دیگران در معرض خطر ناهنجاری‌های روانپزشکی، قرار می‌گیرند، این تحقیق یکی از معدود تحقیقاتی است که به دنبال رابطه میان نادیده گرفتن عاطفی و سکته بوده است.
برای انجام این تحقیات محققان 1040 نفر افراد 55 ساله یا مسن‌تر از آن را برای سنجش میزان سوء‌استفاده فیزیکی و عاطفی پیش از 18 سالگی مورد بررسی قرار دادند.
این پرسش‌ها بیشتر بر این‌که آیا آن‌ها عشق و محبت را از سوی والدین خود حس می‌کردند یا احساس ترس و وحشت داشتند و آیا آن‌ها با کمربند یا اجسام دیگر مورد تنبیه قرار گرفته بودند یا خیر متمرکز بود در این پرسشنامه سوالاتی درباره طلاق والدین و نیازهای مالی نیز مدنظر قرار گرفته بود.
طی یک دوره سه و نیم ساله 257 نفر از افرادی که در این تحقیق شرکت کرده بودند از دنیا رفتند که محققان از این تعداد 192 نفر را با نمونه برداری مغزی برای وجود نشانه‌های سکته مورد بررسی قرار دادند.
چهل نفر از این شرکت‌کنندگان براساس سوابق پزشکی یا یک معاینه دارای نشانه سکته بودند و در نتایج نمونه برداری 89 نفر نیز نشانه سکته وجود داشت.
این تحقیق دریافته است که خطر سکته در افرادی که در کودکی خود در سطح بالایی نادیده گرفته شده‌اند، سه برابر بیشتر از افرادی که تا حد اندکی نادیده گرفته شده‌اند، یک عامل تهدید کننده برای سلامتی تلقی می‌شود.
دکتر ویلسون اظهار داشت که این نتایج حتی پس از بررسی عواملی چون دیابت، فعالیت بدنی، استعمال دخانیات، اضطراب و مشکلات قلبی باز هم همین موضوع را منعکس می‌کرد.
این درحالی است که وی یادآور شد یکی از محدودیت‌های این مطالعه مسئله یادآوری آن خاطرات پس از گذشت سال‌ها بود، چرا که بسیاری از شرکت کنندگان این تحقیق رویدادها را به طور دقیق به خاطر نداشتند.

منبع: خبر آنلاين

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

شهرزاد

٩٦/٠٢/٠٢
پیامی از تو

چایی را می‌ریزم همسرم

٩٦/٠١/٢٨
جهان از زاویه من

نکته پردازی های نخواندنی / قسمت دوم

٩٦/٠١/٣٠
هنوز تو را به خدا نسپرده بودم

عجب غروب غریبی است!

٩٦/٠١/٢٧
شعری سروده خودم

غزلِ شیرین ترین تردید

٩٦/٠١/٢٨
داستان کوتاه

رنگ پریده تر

٩٦/٠١/٢٧
خسته شده ام

مونث بودن

٩٦/٠١/٣٠
از رویای پرواز تا ...

زمین پیما

٩٦/٠١/٢٨
شعری سروده خودم

خار آن شعر که از زلف تو کوتاه بود!

٩٦/٠٢/٠٤
ازدواج اشتباه

خط فاصله

٩٦/٠١/٢٧
دشمن خدا

دروغ ممنوع!

٩٦/٠١/٢٩
با همان سرعت و دقت

ضَرَبَ، ضَرَبا

٩٦/٠١/٢٧
چقدر نبودنت توی ذوق می زند

شاید یک شروع جدید

٩٦/٠١/٢٩
احساساتی که ابراز نشدند

مادر، دوستت دارم تا آن سوی ابدیت

٩٦/٠١/٢٧
شاید بتوان شنید!

خدا را نمی‌توان دید اما...

٩٦/٠١/٢٨
اندر حکایت انتخابات ریاست جمهوری

ناموسا می دانستید؟!

٩٦/٠١/٢٩
ارزش کلمات

تذکره الکارگردان

٩٦/٠٢/٠٣
با یک چمدان دلتنگی

یهویی

٩٦/٠٢/٠٣
معرفی کتاب

چشم هایش

٩٦/٠١/٣١
خسته تر...

به شیرینی یک خواب

٩٦/٠٢/٠٢
تبلیغات
تبلیغات