تنیس ایران فرا آسیایی بود
گفت‌وگو با یکی از مربیان پیشکسوت تنیس

تنیس ایران فرا آسیایی بود

نویسنده : محمد حسین وکیلی

سید عباس طاهری مربی رشته تنیس است و این ورزش را در 8 سالگی از زمین‌های تنیس امجدیه (شیرودی فعلی) شروع کرده است.

خودش می‌گوید در قالب تیم ملی نوجوانان و جوانان در مسابقات شرکت کرده است و سال‌هاست که به تدریس این ورزش مشغول است و بازیکنان مطرح تنیس مثل کامبیز درفت‌ جوان، اکبر طاهری، مصطفی صالح و محرم خدایی از شاگردانش بوده‌اند. دخترش هم قهرمان تنیس کشور است و تجربه مربی‌گری و داوری بین المللی را دارد. طاهری در مورد گذشته تنیس این‌طور می‌گوید:

 

دوران طلایی

تیم کشور ما در مسابقات آسیایی تهران سال 1353-1354 بیشترین مدال را آورد، تیم دو نفره ایران اول و تیم یک نفره هم دوم شد. این نشان دهنده قدرت فرا آسیایی ایران بود، در مسابقات دیویس کاپ نیز با تیم‌های آسیایی مواجه نمی‌شد و بیشتر با تیم‌های اروپایی مانند سوئیس و دیگر کشورها هم چون رومانی و آفریقای جنوبی بازی کردیم که «نستاسه» تنیسر رومانی قهرمان انفرادی جهان در آن زمان بود و در تیم آفریقای جنوبی باب هیویت قهرمان دو نفره جهان، بازی می‌کرد.

 

تنیس ورزش نیست

بعد از انقلاب حدود چند سال تنیس تعطیل شد و مسئولان مدعی بودند، تنیس ورزش نیست و شاهانه است. پس از آن تصمیم گرفتیم به تعدادی از وزرا و نماینده‌های مجلس تنیس بیاموزیم تا با این رشته ورزشی آشنا شوند و از جهت دیگر سعی می‌کردیم که با قرار دادن راکت و توپ در اختیار خانواده‌ها، تنیس را از حالت گرانی بیرون بیاوریم تا همه بتوانند بازی کنند.

 

وضعیت خوبی نداریم

تیم ملی تنیس در حال حاضر موقعیت چندان خوبی ندارد، زیرا بازیکن‌های قدیم را کنار گذاشته و بازیکن‌های جدیدی را دعوت کردند و مربی جدید که آمد، بازیکنان جدید را کنار گذاشت و قدیمی‌ها را با خود آورد! چند سال پیش ایران نتایج خوبی می‌گرفت و از دسته سه، به دسته بالاتر صعود کرد و اگر امسال بتوانند در دسته سه بمانند و به دسته پایین‌تر سقوط نکنند، قابل قبول است!  

سال‌های نه چندان دور، تیم‌های کره و کویت حتی یک امتیاز هم نمی‌توانستند از ما بگیرند اما الان این تیم در دسته یک مسابقات را انجام می‌دهد و ما از دو دسته پایین‌تر باید به آن‌ها نگاه کنیم.

چند سالی است که مسابقات در ایران رونق پیدا کرده و فدراسیون به هیئت‌ها اعتبار داده که مسابقات جایزه بزرگ برگزار کنند. در گذشته همه مسابقات در تهران برگزار می‌شد اما هم اکنون همه استان‌ها جایزه بزرگ دارند.

برای خانم‌ها نیز شرایط بسیار خوبی مهیا شده است، چند سالی می‌شود که بازی خانم‌های در زمین‌هایی که اطراف آن پوشیده است، مشکلی ندارد و می‌توانند با خانواده و یا دو خانم با هم به مسابقه بپردازند، همچنین همگام با آقایان در مسابقات شرکت می‌کنند و لیگ تنیس دارند.

 

 

هزینه ها میلیونی است

بهاره.چ (دانشجوی رشته زیست شناسی) است و در زمین آقای طاهری مشغول تمرین بود، کنارش رفتم و در مورد ورودش به عالم تنیس و هزینه‌هایش از او پرسیدم؛

- از بچگی به تنیس علاقه‌مند بودم اما درس، وقت کافی را برای پیگیری این رشته ورزشی نمی‌داد. تا دو سال پیش، بالاخره به صورت حرفه‌ای این ورزش را شروع کردم و با علاقه این ورزش را پیگیری می‌کنم و به هیچ عنوان در این ورزش اذیت نمی‌شوم.

+ پرسیدیم که قبول دارید که ورزش تنیس پول فراوانی را طلب می‌کند؟

قاطعانه گفت: بله قبول دارم! واقعا قبول دارم، هزینه‌ها خیلی بالاست. مثلا همین چند ماه اخیر مبلغی بالغ بر 2 یا 3 میلیون تومان هزینه کردم و فقط یک راکت ساده حدود 500 هزار تومان برایم هزینه داشته است.

البته برای آموزش می‌توان به کلاس‌های گروهی مراجعه کرد که خود اساتید راکت در اختیار شما قرار می‌دهند و چون هم زمان آموزش می‌بینید، هزینه کم‌تری هم برای‌تان دارد.

 

 

 

 

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
سهره
سهره
٩٢/١٠/٢٨
٠
٠
خخخخ.....گفته ان تنیس شاهانه ست؟؟؟؟ بسی ممنون
M_BARF
M_BARF
٩٢/١٠/٢٨
٠
٠
:))) بلیا هست ....
S.Asadzadeh
S.Asadzadeh
٩٢/١٠/٢٩
٠
٠
بسیار بسیار
mhv
mhv
٩٢/١٠/٢٩
٠
٠
نچ!
M_BARF
M_BARF
٩٢/١٠/٢٨
٠
٠
بله خب شاید هزینه هاش زیاد باشه ( که هست...! ) اما همیشه لازم نیست که خودت راکت و توپ داشته باشی الان خداروشکر خود زمین ها راکت و توپ رو دارند............ ///// و باز هم تشکر به خاطر این مطالب :)))))))) ///// اینجا زمین سجاد نیست احیانا ؟؟؟
mhv
mhv
٩٢/١٠/٢٩
٠
٠
نه هتل میثاقه
korosh
korosh
٩٢/١٠/٢٩
٠
٠
ایول !! تو این سنشون خوب حال بازی دارنا :)) مرسی
mhv
mhv
٩٢/١٠/٢٩
٠
٠
اره کلی با پسرشون بازی کردن!
m.coldboy
m.coldboy
٩٢/١٠/٢٩
٠
٠
کی پول تنیس رفتن داره :)....ممنون
mhv
mhv
٩٢/١٠/٢٩
٠
٠
کلد بوی!خخخ
پربازدیدتریـــن ها
یک پارچ آب سرد!

شرط ثبت نام

٩٥/٠٩/٠٩
شعری سروده خودم

ترافیک خیال

٩٥/٠٩/٠٧
میانه رو و دانا

امر به معروف و نهی از منکر وظیفه کیست؟

٩٥/٠٩/١٠
پاییز را مرگ می دانم

پاییز لعنتی

٩٥/٠٩/٠٦
قرار نیست بیایی!

بامداد پنجم آذر هزار و سیصد و نود و قلب

٩٥/٠٩/٠٦
گپ و گفتی کوتاه با دانشجویانی که در کنار تحصیل کار هم می کنند

کار کن، دانش بجو!

٩٥/٠٩/٠٧
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
برای پدر مهربانم

خورشید ِ گل فروش

٩٥/٠٩/٠٩
اراده

می خواستم خلبان شوم

٩٥/٠٩/٠٦
یکی این را به زندگی حالی کند

برزخ

٩٥/٠٩/٠٧
چه کاریست؟

فهم

٩٥/٠٩/٠٨
وقتی در 24 ساعت یک ملت عزادار می شود...

تراژیک ترین دو روز

٩٥/٠٩/٠٨
اگر ریزعلی می بود، شاید داستان طور دیگری رقم می خورد

جای دهقان فداکار خالی بود

٩٥/٠٩/١٠
لعنت به هرچه یاد تو را زنده می‌کند

تقویم های بی عدد / شعر

٩٥/٠٩/١٠
وقتی آقا جان، خانوم جان، بابا و مامان با هم پرکشیدند

بلیط رفت و بی برگشت!

٩٥/٠٩/٠٩
بارانی که نمی بارد

این هوا خفه مان می کند

٩٥/٠٩/٠٧
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
هنوز درد می کند

چوب استاد

٩٥/٠٩/٠٦
قسمت اول: فراخوان

جایزه ادبی در قرون پیشین

٩٥/٠٩/٠٨