خدا کنه نمره دیکته شیما کم بشه!
نگاهی به آرزوهایی زیبا و معصومانه بچگی

خدا کنه نمره دیکته شیما کم بشه!

نویسنده : moghbel

 دلم مي‌خواست دفتر مشقم توي آب بيفته يا مامان اشتباهي بده به محمود سبزي فروش. آخه خسته شدم چقدر مشق بنويسم. خانم معلممان فكر كرده ما كلاس دوميم، اين همه مشق برای روز جمعه كه تعطيله. خدا كنه دايي اينا دير بيان تا مشقام تموم بشه.

دلم مي‌خواست داداشم هميشه امتحان داشته باشه تا نتونه بره سراغ ميكرو، فقط يک دسته‌اش سالمه! اصلاً به نظرم خودش زده آن يكي رو خراب كرده كه فقط خودش بازي كنه «فوتبال بازي دخترا نيس» آخه چرا هيچ كي گيم عروسك بازي نميسازه؟!!!

دلم مي‌خواست اين دفعه كه به بابا ميگم مداد گلي بخره از اون ارزونا نباشه از اون صورتي خوش رنگا كه همه دارن باشه. از اونا كه وقتي مينويسم دستام صورتي ميشه.

دلم مي‌خواست پاهام بزرگ بشه كه بتونم دوچرخه داداش رو سوار بشم، آخه پاهام به زمين نميرسه.

دلم مي‌خواست نمره ديكته شيما هميشه كم باشه، آخه اون مبسر كلاسه، مامانشم معلمه واسه همين به ما زور ميگه...

دلم مي‌خواست فردا كه تو كوچه بازي مي‌كنيم، پاي الهه بره رو خط،آخه امروز به مامانم لو داد نمره رياضيم كم شده.

دلم مي‌خواست سرما بخورم و مريض شم برم پيش دكتر يوسف زاده واسم كلي مرخصي بنويسه تا شب هم كه بابام مياد واسم از اون كمپوتاي اون دفعه‌اي بگيره...

دلم مي‌خواست....اين‌ها آرزوهاي بچگي من بودند. آرزوهاي ساده‌اي كه اگر به هيچ كدامشان هم نمي‌رسيدم غصه نمي‌خوردم. شايد اصلاً از يك روز بيشتر ياد آرزوهایم نمي بودم. اين‌ها آرزوهايي بود كه اگر بهشان نمي‌رسيدم، نمي‌زدم به سيم آخر كه خدايا تو دوستم نداري... نمي‌زدم به در كفر و گلايه. اما حالا، حالا شدم يک دستگاه پرتوقع كه از همه دنيا توقع دارد!

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
آرشام ایرانی
آرشام ایرانی
٩١/١٠/٠٤
٠
٣
دلم فقط میخواست...
a_entesari
a_entesari
٩١/١٠/٠٤
٢
٢
آخی................
mahshid
mahshid
٩١/١٠/٠٤
٠
٠
دلم می خواست.................یاداور خاطرات کودکی بود یادش بخیر>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
sahar
sahar
٩١/١٠/٠٤
٠
٠
چه آرزو های ساده و قشنگی!چه بی ریا...
هم سطر ، هم سپید
هم سطر ، هم سپید
٩٢/٠٢/٢٧
٠
٠
زیبا.
لیلی رضایی
لیلی رضایی
٩٥/٠٢/١٣
٠
٠
دلم میخواست:-):-):-):-)همین هم کافیست
پربازدیدتریـــن ها
دیگر نگران دیر رسیدن نیستم

من گم شده بودم

٩٥/١٢/٠٤
سقوط به سرزمین ارواح

من بودم

٩٥/١٢/٠٤
شعری سروده خودم

کسی خبر ندارد

٩٥/١٢/٠١
نسل های بعد

خسته تر از آنیم، که فکرش بکنی

٩٥/١١/٣٠
می شود ساده بود و از ته دل خندید

اندر احوالات دغدغه های ریز دخترانه

٩٥/١٢/٠٣
شعری سروده خودم

کودکم نیست توی آغوشم

٩٥/١٢/٠٤
یتیم شدم، همین

هر چه صدا می زنم بابا!

٩٥/١١/٣٠
راهکارهای غیر مشروع

تابو های موقت

٩٥/١٢/٠٥
دارم دیوانه می شوم

دختری در آینه

٩٥/١٢/٠٣
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت سوم

٩٥/١٢/٠٢
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
چای نخوردن ها بهانه است

تو بیا تو بمان

٩٥/١٢/٠٢
از کرامات آقا بود

زیباترین سه شنبه ی سال

٩٥/١٢/٠٤
وقتی چهار ماهه بودم

عشق، مادر و معجزه

٩٥/١٢/٠٣
نسل ما

من آخر دیروزم

٩٥/١١/٣٠
برو فاش می کن، مگو چیست فاش!

راز و رمزهای رازداری

٩٥/١٢/٠١
وقتی همه ایران یک رنگ می شود

اولین روز آبی

٩٥/١٢/٠١
اگرچه سخت، روزی تمام می شود

انتظار سخت ترین کار دنیاست

٩٥/١٢/٠٣
ته دلم خوشحال می شوم

سورپرایز شوندگی

٩٥/١٢/٠٥
تبلیغات
تبلیغات