ابر مچاله
شعری از علیرضا بدیع

ابر مچاله

نویسنده : همتا

اندوه پشت پنجره، گلدان در گلو؛ حتی اتاق با نی و سنتور گریه کرد

مردی که ابر بود- پریشان و نابه‌جا- آن شب به چارگوشه ماهور گریه کرد

در گیر و دار حصبه و سفلیس و کودتا، بابا بزرگ عاشق خاتون شهر شد

با یاد چشم‌های خمارش هزار بار، در کوچه باغ‌های نشابور گریه کرد

کم‌کم به گریه فارغ از این ماجرا نشد، کنج اتاق با دف و نی همصدا نشد

در روشنای میکده بی‌ترس محتسب، مشروب خورد و جبه انگور گریه کرد

از پیرمردها بپرسی هنوز هم، از او به دل سپردگیش یاد می‌کنند

او را که بی‌قرار سواری به شکل مرگ، یک عمر پشت پنجره کافور گریه کرد

***

حالا زمان گذشته و من بیست ساله‌ام، در ابتدای راهم و ابری مچاله‌ام

بابا بزرگ! یک نفر از خاندان تو، امروز با ترانه «منصور» گریه کرد!

(علیرضا بدیع)

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
S.Asadzadeh
S.Asadzadeh
٩٢/١١/٠٧
٠
٠
زیبا بود سپاس :))
وصال
وصال
٩٢/١١/٠٧
٠
٠
آخرش خیلی قشنگ بود:) مرسی خواهر همتا:))
mohii-2
mohii-2
٩٢/١١/٠٧
٠
٠
در ابتدای راهم و ابری مچاله‌ام...مرسی...
neyosha
neyosha
٩٢/١١/٠٧
٠
٠
متشکرم:))
f_etemadi
f_etemadi
٩٢/١١/٠٧
٠
٠
به به بسيار زيبا
2nyadideh
2nyadideh
٩٢/١١/٠٨
٠
٠
قشنگ بود، كاش يه كمم توضيح ميدادين وصف چه كسي ، يا احوالاتي سروده شده... من متوجه مضمون نهايي شعر نشدم...به هرجهت تشكر.... دست شما مرسي فيض برديم(^_^)
M_BARF
M_BARF
٩٢/١١/٠٨
٠
٠
:))
r_roshnavand
r_roshnavand
٩٢/١١/٠٨
٠
٠
سلام ... «متشکرم:))»
javad agha
javad agha
٩٢/١١/٠٨
٠
٠
سپاس:)))
M_EYDARI
M_EYDARI
٩٢/١١/٠٨
٠
٠
بسیار زیبا بود ممنون
m_meisam
m_meisam
٩٢/١١/٠٨
٠
٠
آفرین...
m.coldboy
m.coldboy
٩٢/١١/٠٨
٠
٠
در روشنای میکده بی‌ترس محتسب، مشروب خورد و حبه انگور گریه کرد....قشنگ بود....ممنون :)
علیرضا
علیرضا
٩٢/١١/٠٩
٠
٠
ممنونم شعر خوبی بود
sm_shekofte
sm_shekofte
٩٢/١١/١٠
٠
٠
خیلی خوب بود :)
hamta
hamta
٩٢/١١/١٥
٠
٠
ممنون از همگی شما:))) من شعرای آقای بدیع رو خودم خیلی دوس دارم.
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

کی گفته جنگِ بر سرِ رای افتخار است؟

٩٦/٠٢/٣٠
دلت نیامده مرا صدا کنی

شاه مقصود دلم

٩٦/٠٢/٣١
حواس مان به کائنات هم باشد

خانم های مجلس بخوانند

٩٦/٠٢/٣١
مسابقات ورزشی همبستگی کشورهای اسلامی در باکو

خواهرم؛ حجابت رو رعایت نکن

٩٦/٠٣/٠٢
شعری سروده خودم

چشمان سیاه تو

٩٦/٠٣/٠٣
پسری با موهای قرمز

Home - خانه

٩٦/٠٣/٠٢
بخوانید درد و رنج

می نویسم امتحان...

٩٦/٠٣/٠٢
زنانی که نمی دانند زن هستند

زنان علیه ورزشگاه!

٩٦/٠٣/٠٣
ابلیس گونه مردود جهان شدم

در آن شب نخست

٩٦/٠٢/٣١
یاد روزهای قبل از عاشق شدن

پسر آن دیگری

٩٦/٠٣/٠١
«دوستت دارم»های زندگی

بعضی از آدم ها...

٩٦/٠٣/٠١
شعری سروده خودم

مشتری بی مدار

٩٦/٠٢/٣٠
استاد بافندگی زندگی!

دختر کنار دستی من

٩٦/٠٣/٠٤
او برایم همه بود

این من خودخواه

٩٦/٠٣/٠٢
برای شاد بودن، منتظر هیچ مردی نباش

نامه ای به دخترم

٩٦/٠٣/٠٤
جایی برای آدم های تازه

نترس و بگذار بروند

٩٦/٠٣/٠١
رسالت انسان

پرندگی

٩٦/٠٣/٠٤
قرارمان فردا شب...

پشت سکوت تب دار ماه

٩٦/٠٣/٠٦
مسئله این است

پول دار یا بی پول!

٩٦/٠٢/٣٠
باران در ظهر آفتابی

بمان کنارم

٩٦/٠٣/٠٣
تبلیغات
تبلیغات