من هم مي‌ميرم اما نه مثل...

من هم مي‌ميرم اما نه مثل...

نویسنده : سحر نیکو عقیده

من هم مي‌ميرم
اما نه مثل غلامعلي
که از درخت به زير افتاد
پس گاوان از گرسنگي ماغ کشيدند
و با غيظ ساقه‌هاي خشک را جويدند
چه کسي براي گاوها علوفه مي‌ريزد؟

من هم مي ميرم
اما نه مثل گل بانو
که سر زايمان مرد
پس صغرا مادر برادر کوچکش شد
و مدرسه نرفت
چه کسي جاجيم مي‌بافد؟

من هم مي‌ميرم
اما نه مثل حيدر
که از کوه پرت شد
پس گرگ‌ها جشن گرفتند
و خديجه بقچه‌هاي گلدوزي شده را
در ته صندوق‌ها پنهان کرد
چه کسي اسب‌هاي وحشي را رام مي‌کند؟

من هم مي‌ميرم
اما نه مثل فاطمه
از سرما خوردگي
پس مادرش کتري پر سياوشان را
در رودخانه شست
چه کسي گندم‌ها را به خرمن جا مي‌آورد؟

من هم مي‌ميرم
اما نه مثل غلامحسين
از مارگزيدگي
پس پدرش به دره‌ها و رود خانه‌هاي بي‌پل
نگاه کرد و گريست
چه کسي آغل گوسفندان را پاک مي‌کند؟

من هم مي‌ميرم
اما در خياباني شلوغ
دربرابر بي‌تفاوتي چشم‌هاي تماشا
زير چرخ‌هاي بي‌رحم ماشين
ماشين يک پزشک عصباني
وقتي که از بيمارستان بر مي‌گردد
پس دو روز بعد
در ستون تسليت روزنامه
زير يک عکس 6در 4 خواهند نوشت
اي آن‌که رفته‌اي...
چه کسي سطل‌هاي زباله را پر مي‌کند؟
*******************
*******************
من ، مثل عصر روزهاي دبستان
پر از كسالت و ترديدم
و دفترم
از مشق‌هاي خط خورده سياه است
هراس من اين است
فردا كه زنگ حساب آمد
با اين كمينه چنين خواهد گفت:
بايد هزار بار
در شعله‌هاي آتش دوزخ فرو روي
اين است جريمه، برو
زندگی ساعت تفریحی نیست
که فقط با بازی
یا با خوردن آجیل و خوراک
/ بگذرانیم آن را
هیچ می دانی آیا
/ ساعت بعد چه درسی داریم؟
زنگ اول دینی
/ آخرین زنگ حساب

 


برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
h_khabazi
h_khabazi
٩١/٠٩/٢٥
١
١
اهل دردستانم... کودکان شهرم ، آب را باقرمز می زنند ، روشنایی را سیاه ، مرگ را با آبی روشن... کودکی پرسید سوز شعر تو چه رنگیست ؟ گفتمش رنگ هوا...
fanaz
fanaz
٩١/٠٩/٢٧
٢
٠
عالی بود مرسی
sahar
sahar
٩١/٠٩/٣٠
٠
٠
خواهش می کنم
nikta_21
nikta_21
٩٢/٠١/٢٤
٠
٠
شاعر کی بود؟
sm_pishnamaz
sm_pishnamaz
٩١/١٠/٢١
٠
٠
نمی دانم شاید قرابت معنایی داشته باشد شاید هم نه و نترسيم از مرگ (مرگ پايان كبوتر نيست. مرگ وارونه يك زنجره نيست. مرگ در ذهن اقاقي جاري است. مرگ در آب و هواي خوش انديشه نشيمن دارد. مرگ در ذات شب دهكده از صبح سخن مي گويد. مرگ با خوشه انگور مي آيد به دهان. مرگ در حنجره سرخ - گلو مي خواند. مرگ مسئول قشنگي پر شاپرك است. مرگ گاهي ريحان مي چيند. مرگ گاهي ودكا مي نوشد. گاه در سايه است به ما مي نگرد. و همه مي دانيم ريه هاي لذت ، پر اكسيژن مرگ است.)
nikta_21
nikta_21
٩٢/٠١/٢٤
٠
٠
چه کسي اسب‌هاي وحشي را رام مي‌کند؟
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

شب بارانی ما از تو ندارد اثری

٩٦/٠٤/٠٤
لطفا ما را گارسون صدا نزنید

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت دوم

٩٦/٠٤/٠١
آدم ها چقدر زود عوض می شوند

ساعت 1:29 دقیقه بامداد

٩٦/٠٤/٠١
دنیای پدر و پسری

در دنیای کناری

٩٦/٠٤/٠٤
آفتاب سوزان، روزه و امتحان

معلم کوچک درس بزرگ

٩٦/٠٤/٠٤
فاصله طبقاتی

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت سوم

٩٦/٠٤/٠٦
خطر استفاده از واژه های بیگانه

ساید بای ساید

٩٦/٠٤/٠٣
وقتی یکی یکی می روند

پیر شده ام

٩٦/٠٤/٠٦
این قلم، ریشه می دواند

پاره خطی برای جیمی ها

٩٦/٠٤/٠٣
شعری سروده خودم

معشوق ماه روی من

٩٦/٠٤/٠٣
ترانه ای سروده خودم

شونه به شونه اش که قدم می زنی

٩٦/٠٤/٠٣
من غرق تماشای چشم هایت

محبوب من

٩٦/٠٤/٠١
شعری سروده خودم

بالا بلند مه لقا

٩٦/٠٤/٠٧
وقتی همه مثل هم می شویم

مینیون ها!

٩٦/٠٤/٠٣
درد داشت

مادرم نفس نمی کشید

٩٦/٠٤/٠٣
به یاد آن روزها

سالن مرجع

٩٦/٠٤/٠٦
محو نگاهش شده بودم

رویای مادرم

٩٦/٠٤/٠٥
با خوب، خوب بودن هنر نیست

معامله با زندگی

٩٦/٠٤/٠٥
شعری سروده خودم

آیا تو هم مرا...؟

٩٦/٠٤/٠٧
شعری سروده خودم

یا که می شوی...

٩٦/٠٤/٠٤
تبلیغات
تبلیغات