من با دمپایی می‌روم
خداحافظ پسرم

من با دمپایی می‌روم

نویسنده : n_ashena

حال آن روزها گفتنی نیست؛ من یک قسمت از دل و جان و روحم هنوز در آن دوران مانده. با یاد آن روزهاست که زنده‌ام. با این‌که تمام تلاشم را کردم که محمدرضا را برای خودم نگه دارم، اما در حین همین تلاش‌ها، او من را دنبال خودش برد.

مدتی بود که از جبهه برگشته بود، می‌دانستم یک روز یکدفعه به من می‌گوید امروز مرخصی‌ام تمام است. دوست نداشت من از چند روز قبلش غصه‌دار باشم. گاهی هم تا دم در می‌رفت و یکدفعه خداحافظی می‌کرد و می‌رفت.

 

برای این‌که غافلگیر نشوم پوتین‌هایش را در سطلی انداختم و از درخت سیب آویزون کردم. نزدیک ساعت ده بود، کارها را کرده بودم و نهارم را بار گذاشته بودم و در حیاط دراز کشیده بودم تا قبل از رفتنش ببینمش  که یکدفعه صدا زد مادر جان پوتین‌های من رو ندیدید؟

با صدایی ناراحت گفتم: نه! شاید برادرای کوچکیت برداشته باشن، صبر کن هر جا باشن تا یک ساعت دیگه میان. باز راه افتادی؟ چه عجله‌ای داری؟ حالا صبر کن جبهه که فرار نمی‌کنه.

صدا زد و گفت: پس من با دمپایی می‌روم. من این راه را خودم انتخاب کردم، می‌دانی که با این کارها نمی‌توانی من را نگه دارید.

خداحافظی بلندی کرد. صدای بسته شدن در را که شنیدم قلبم فرو ریخت، با چشمانی اشکبار پوتین‌هایش را برداشتم، چادرم را سر کردم و تا پیچ کوچه دنبالش دویدم. خدا می‌داند با چه حالی از او جدا شدم.

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
mr.mamad amin
mr.mamad amin
٩٢/١٠/١٩
٠
٠
زیبا و دلپذیر بود...ممنان
a_arabpour
a_arabpour
٩٢/١٠/١٩
٠
٠
خوب بود موفق باشی
A_K
A_K
٩٢/١٠/١٩
٠
٠
آخییییی...ممنون
dr.maRYam
dr.maRYam
٩٢/١٠/١٩
٠
٠
چه دلی داشتن مادرای شهدا..
f_etemadi
f_etemadi
٩٢/١٠/١٩
٠
٠
خداوند بر درجاتشان بيفزايد... ممنون
maede
maede
٩٢/١٠/٢٠
٠
٠
آخی چه غم انگیز...یه بار دیگه هم پرسیدم اینا همشون از شخصیت های واقعین؟
n_ashena
n_ashena
٩٢/١٠/٢٥
٠
٠
بله این ادما همه هستن . این مادر خیلی شیوا و قشنگ حرف میزنه با اینکه سواد نداره اما کارش درسته تو حرف زدن
M_BARF
M_BARF
٩٢/١٠/٢٠
٠
٠
تشکر
admin
admin
٩٢/١٠/٢٠
٠
٠
یاد یکی از شهدای محلمون افتادم؛ اون بنده خدا که وقتی جنگ شروع میشه؛ با لباس توی خونه پا میشه میره جبهه!
neyosha
neyosha
٩٢/١٠/٢٠
٠
٠
اخه............قشنگ بود متشکرم:)
جارچی
جارچی
٩٢/١٠/٢٠
٠
٠
تشکر تشکر عالی بوود
m.coldboy
m.coldboy
٩٢/١٠/٢١
٠
٠
خیلی قشنگ بود....منو گرفت....ممنون :)
ali007
ali007
٩٢/١٠/٢٢
٠
٠
خیلی زیبا بود...........سپاس
amin20
amin20
٩٣/٠١/٢٦
٠
٠
زیبا و خواندنی بود ممنون
پربازدیدتریـــن ها
یک پارچ آب سرد!

شرط ثبت نام

٩٥/٠٩/٠٩
شعری سروده خودم

ترافیک خیال

٩٥/٠٩/٠٧
میانه رو و دانا

امر به معروف و نهی از منکر وظیفه کیست؟

٩٥/٠٩/١٠
پاییز را مرگ می دانم

پاییز لعنتی

٩٥/٠٩/٠٦
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
گپ و گفتی کوتاه با دانشجویانی که در کنار تحصیل کار هم می کنند

کار کن، دانش بجو!

٩٥/٠٩/٠٧
قرار نیست بیایی!

بامداد پنجم آذر هزار و سیصد و نود و قلب

٩٥/٠٩/٠٦
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
برای پدر مهربانم

خورشید ِ گل فروش

٩٥/٠٩/٠٩
اراده

می خواستم خلبان شوم

٩٥/٠٩/٠٦
اگر ریزعلی می بود، شاید داستان طور دیگری رقم می خورد

جای دهقان فداکار خالی بود

٩٥/٠٩/١٠
چه کاریست؟

فهم

٩٥/٠٩/٠٨
یکی این را به زندگی حالی کند

برزخ

٩٥/٠٩/٠٧
وقتی در 24 ساعت یک ملت عزادار می شود...

تراژیک ترین دو روز

٩٥/٠٩/٠٨
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
لعنت به هرچه یاد تو را زنده می‌کند

تقویم های بی عدد / شعر

٩٥/٠٩/١٠
وقتی آقا جان، خانوم جان، بابا و مامان با هم پرکشیدند

بلیط رفت و بی برگشت!

٩٥/٠٩/٠٩
هنوز درد می کند

چوب استاد

٩٥/٠٩/٠٦
بارانی که نمی بارد

این هوا خفه مان می کند

٩٥/٠٩/٠٧
شعری سروده خودم

شاید دلیل خلقتت آغوش باشد!

٩٥/٠٩/١٣